เศาะหาบะฮ์ของท่านนบี ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3668

รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: เศาะหาบะฮ์ของท่านนบี ﷺ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ

Sahih (เชื่อถือได้)
  1. 1Isma'il ibn Abdullahรายงานต่อ al‑Bukhariإِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
  2. 2Sulayman ibn Bilalسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
  3. 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
  4. 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
  5. 5ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَ وَأَبُو بَكْرٍ بِالسُّنْحِ ـ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي بِالْعَالِيَةِ ـ فَقَامَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَتْ وَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ مَا كَانَ يَقَعُ فِي نَفْسِي إِلاَّ ذَاكَ وَلَيَبْعَثَنَّهُ اللَّهُ فَلَيَقْطَعَنَّ أَيْدِيَ رِجَالٍ وَأَرْجُلَهُمْ‏.‏ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَّلَهُ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي طِبْتَ حَيًّا وَمَيِّتًا، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يُذِيقُكَ اللَّهُ الْمَوْتَتَيْنِ أَبَدًا‏.‏ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ أَيُّهَا الْحَالِفُ عَلَى رِسْلِكَ‏.‏ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ جَلَسَ عُمَرُ‏.‏ فَحَمِدَ اللَّهَ أَبُو بَكْرٍ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ أَلاَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ، وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لاَ يَمُوتُ‏.‏ وَقَالَ ‏{‏إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ‏}‏ وَقَالَ ‏{‏وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏}‏ قَالَ فَنَشَجَ النَّاسُ يَبْكُونَ ـ قَالَ ـ وَاجْتَمَعَتِ الأَنْصَارُ إِلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ فَقَالُوا مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ، فَذَهَبَ إِلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ، فَذَهَبَ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ فَأَسْكَتَهُ أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ عُمَرُ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ بِذَلِكَ إِلاَّ أَنِّي قَدْ هَيَّأْتُ كَلاَمًا قَدْ أَعْجَبَنِي خَشِيتُ أَنْ لاَ يَبْلُغَهُ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَتَكَلَّمَ أَبْلَغَ النَّاسِ فَقَالَ فِي كَلاَمِهِ نَحْنُ الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ‏.‏ فَقَالَ حُبَابُ بْنُ الْمُنْذِرِ لاَ وَاللَّهِ لاَ نَفْعَلُ، مِنَّا أَمِيرٌ وَمِنْكُمْ أَمِيرٌ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لاَ، وَلَكِنَّا الأُمَرَاءُ وَأَنْتُمُ الْوُزَرَاءُ هُمْ أَوْسَطُ الْعَرَبِ دَارًا، وَأَعْرَبُهُمْ أَحْسَابًا فَبَايِعُوا عُمَرَ أَوْ أَبَا عُبَيْدَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ نُبَايِعُكَ أَنْتَ، فَأَنْتَ سَيِّدُنَا وَخَيْرُنَا وَأَحَبُّنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَخَذَ عُمَرُ بِيَدِهِ فَبَايَعَهُ، وَبَايَعَهُ النَّاسُ، فَقَالَ قَائِلٌ قَتَلْتُمْ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ قَتَلَهُ اللَّهُ‏.‏

คำแปล

อิสมาอีล อิบนุ อับดิลลาฮ์ ได้เล่าให้เราฟังว่า สุไลมาน อิบนุ บิลาล ได้เล่าจาก ฮิชาม อิบนุ อุรวะห์ จาก อุรวะห์ อิบนุ ซุบัยร์ จาก อาอิชะห์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ภรรยาของท่านนบี ﷺ ว่า ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ สิ้นพระชนม์ในขณะที่อบูบักรอยู่ที่สุหนุฮ์ (อิสมาอีลอธิบายว่าหมายถึง อัล-อาลิยะห์) อุมัรจึงลุกขึ้นกล่าวโดยอ้างต่ออัลลอฮ์ว่า

"ขอสาบานต่ออัลลอฮ์! ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ มิได้สิ้นพระชนม์!" นางกล่าวว่า และอุมัรยังกล่าวอีกว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์! ในใจของฉันมิได้คิดอย่างอื่นใดเลยนอกจากเรื่องนี้ และแท้จริงอัลลอฮ์จะทรงให้ท่านฟื้นคืนชีพขึ้นมา แล้วท่านจะตัดมือและเท้าของชายบางคนอย่างแน่นอน" จากนั้นอบูบักรก็เข้ามาเปิดผ้าคลุมใบหน้าของท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ออกแล้วจูบท่าน พร้อมกล่าวว่า "ขอให้บิดาและมารดาของฉันพลีเพื่อท่านเถิด ท่านช่างหอมหวนทั้งยามมีชีวิตและยามเสียชีวิต ขอสาบานต่อผู้ซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงให้ท่านลิ้มรสความตายสองครั้งเป็นอันขาด" แล้วท่านก็ออกไปข้างนอกและกล่าวว่า "โอ้ ผู้ที่กล่าวคำสาบานเอ๋ย จงสงบสติอารมณ์เถิด" เมื่ออบูบักรกล่าว อุมัรก็นั่งลง อบูบักรได้สรรเสริญและยกย่องอัลลอฮ์ แล้วกล่าวว่า "พึงรู้เถิด! ผู้ใดที่เคยเคารพภักดีมุฮัมมัด แท้จริงมุฮัมมัดได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ผู้ใดที่เคยเคารพภักดีอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงมีชีวิตอยู่และไม่ทรงตาย" และท่านได้อ่านอายะฮ์ที่ว่า {แท้จริงเจ้าต้องตาย และแท้จริงพวกเขาต้องตาย} (39:30) และอ่านอีกว่า {และมุฮัมมัดมิใช่สิ่งใดนอกจากเราะซูลคนหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้าเขาก็มีบรรดาเราะซูลผ่านมาแล้ว หากเขาตายหรือถูกฆ่า พวกเจ้าจะหันหลังกลับกระนั้นหรือ? และผู้ใดหันหลังกลับ เขาก็จะไม่ทำอันตรายแก่อัลลอฮ์แม้แต่น้อย และอัลลอฮ์จะทรงตอบแทนแก่ผู้ที่กตัญญู} (3:144) ท่านกล่าวว่า ผู้คนต่างสะอื้นไห้ร้องไห้กัน และชาวอันศอรได้รวมตัวกันกับสะอัด อิบนุ อุบาดะห์ ที่ศาลาของตระกูลบะนีซาอิดะห์ พวกเขากล่าวว่า "จากพวกเราควรมีผู้นำหนึ่งคน และจากพวกท่านก็ควรมีผู้นำหนึ่งคน" อบูบักร อุมัร อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ และอบูอุบัยดะห์ อิบนุ อัล-ญัรรอห์ จึงเดินทางไปยังที่นั่น อุมัรพยายามจะพูดแต่อ_BUFบากรห้ามไว้ ต่อมาอุมัรเคยกล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์! ฉันมิได้ตั้งใจจะทำเช่นนั้น เว้นแต่เพราะฉันได้เตรียมคำพูดที่ถูกใจฉันไว้ และเกรงว่าอบูบักรจะไม่สามารถถ่ายทอดได้ครบถ้วน" จากนั้นอบูบักรก็ได้กล่าวสุนทรพจน์อย่างไพเราะจับใจที่สุด โดยในคำกล่าวนั้นท่านกล่าวว่า "พวกเราคือผู้นำ ส่วนพวกท่านคือรัฐมนตรี" หุบาบ อิบนุ อัล-มุนซิร จึงกล่าวว่า "ไม่! ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เราจะไม่ยอมเป็นอันขาด จากพวกเราต้องมีผู้นำหนึ่งคน และจากพวกท่านก็ต้องมีผู้นำหนึ่งคน" อบูบักรกล่าวว่า "ไม่! พวกเราจะเป็นผู้นำ และพวกท่านจะเป็นรัฐมนตรี เพราะพวกเขา (กุเรช) เป็นตระกูลที่อยู่ใจกลางของชาวอาหรับและมีชาติตระกูลสูงส่งที่สุด ดังนั้นจงให้สัตยาบันแก่อุมัรหรืออบูอุบัยดะห์ อิบนุ อัล-ญัรรอห์ เถิด" อุมัรจึงกล่าวว่า "ทว่าเราจะให้สัตยาบันแก่ท่าน เพราะท่านคือเจ้านายของเรา ดีที่สุดในหมู่พวกเรา และเป็นคนที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ รักมากที่สุด" อุมัรจึงจับมือท่านและให้สัตยาบัน ประชาชนก็ให้สัตยาบันแก่ท่านเช่นกัน มีผู้หนึ่งกล่าวว่า "พวกท่านฆ่าสะอัด อิบนุ อุบาดะห์ เสียแล้ว" อุมัรจึงตอบว่า "อัลลอฮ์ต่างหากที่ทรงประหารเขา"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

อบูบักร์รวบรวมประชาคมมุสลิมให้เป็นหนึ่งเดียวหลังการจากไปของท่านนบี ﷺ

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

หะดีษนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ทันทีหลังการจากไปของท่านนบี ﷺ อบูบักร์เตือนประชาคมถึงโองการในอัลกุรอานเกี่ยวกับความเป็นผู้ต้องตายของมนุษย์ ส่วนอันศอรและมุฮาญิรูนปรึกษาหารือกันเรื่องผู้นำ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อันศอร

ชาวมะดีนะฮ์ที่ให้การสนับสนุนท่านนบี ﷺ และมุสลิมที่อพยพมาจากมักกะฮ์

สะกีฟะฮ์

สถานที่ประชุมมีหลังคาของเผ่าบะนูซาอิดะฮ์ในมะดีนะฮ์

สัตยาบัน

คำมั่นว่าจะสนับสนุนและเชื่อฟังผู้นำภายในขอบเขตแห่งความยุติธรรม

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกเน้นว่าอบูบักร์ใช้โองการอัลกุรอานช่วยให้ประชาคมยอมรับการจากไปของท่านนบี ﷺ และย้ำว่าการเคารพภักดีนั้นมุ่งต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว รายงานนี้ยังแสดงให้เห็นความสำคัญของการปรึกษาหารือและการป้องกันความแตกแยกเมื่อต้องเลือกผู้นำ คำบรรยายเหตุการณ์ของเขาเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ มิใช่กฎเฉพาะที่กำหนดรูปแบบการปกครองทุกรูปแบบในภายหลัง

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่อได้รับข่าวที่สะเทือนใจ จงยึดอัลกุรอานเป็นหลักและพูดด้วยความใส่ใจและชัดเจน
  2. เมื่อประชาคมต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ จงใช้เวลาปรึกษาหารือและป้องกันความแตกแยก
  3. เคารพผู้ที่มีความเห็นต่าง และมุ่งเน้นสิ่งที่ช่วยรวมประชาคมให้เป็นหนึ่งเดียว
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี