คุณงามความดีของชาวอันศอรในมะดีนะฮ์ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 3906

รายงานโดย Suraqa ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: คุณงามความดีของชาวอันศอรในมะดีนะฮ์
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Suraqa ibn Malik

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَالِكٍ الْمُدْلِجِيُّ ـ وَهْوَ ابْنُ أَخِي سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ ـ أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ سُرَاقَةَ بْنَ جُعْشُمٍ، يَقُولُ جَاءَنَا رُسُلُ كُفَّارِ قُرَيْشٍ يَجْعَلُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ دِيَةَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا، مَنْ قَتَلَهُ أَوْ أَسَرَهُ، فَبَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ فِي مَجْلِسٍ مِنْ مَجَالِسِ قَوْمِي بَنِي مُدْلِجٍ أَقْبَلَ رَجُلٌ مِنْهُمْ حَتَّى قَامَ عَلَيْنَا وَنَحْنُ جُلُوسٌ، فَقَالَ يَا سُرَاقَةُ، إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ آنِفًا أَسْوِدَةً بِالسَّاحِلِ ـ أُرَاهَا مُحَمَّدًا وَأَصْحَابَهُ‏.‏ قَالَ سُرَاقَةُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُمْ هُمْ، فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُمْ لَيْسُوا بِهِمْ، وَلَكِنَّكَ رَأَيْتَ فُلاَنًا وَفُلاَنًا انْطَلَقُوا بِأَعْيُنِنَا‏.‏ ثُمَّ لَبِثْتُ فِي الْمَجْلِسِ سَاعَةً، ثُمَّ قُمْتُ فَدَخَلْتُ فَأَمَرْتُ جَارِيَتِي أَنْ تَخْرُجَ بِفَرَسِي وَهْىَ مِنْ وَرَاءِ أَكَمَةٍ فَتَحْبِسَهَا عَلَىَّ، وَأَخَذْتُ رُمْحِي، فَخَرَجْتُ بِهِ مِنْ ظَهْرِ الْبَيْتِ، فَحَطَطْتُ بِزُجِّهِ الأَرْضَ، وَخَفَضْتُ عَالِيَهُ حَتَّى أَتَيْتُ فَرَسِي فَرَكِبْتُهَا، فَرَفَعْتُهَا تُقَرَّبُ بِي حَتَّى دَنَوْتُ مِنْهُمْ، فَعَثَرَتْ بِي فَرَسِي، فَخَرَرْتُ عَنْهَا فَقُمْتُ، فَأَهْوَيْتُ يَدِي إِلَى كِنَانَتِي فَاسْتَخْرَجْتُ مِنْهَا الأَزْلاَمَ، فَاسْتَقْسَمْتُ بِهَا أَضُرُّهُمْ أَمْ لاَ فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ، فَرَكِبْتُ فَرَسِي، وَعَصَيْتُ الأَزْلاَمَ، تُقَرِّبُ بِي حَتَّى إِذَا سَمِعْتُ قِرَاءَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ لاَ يَلْتَفِتُ، وَأَبُو بَكْرٍ يُكْثِرُ الاِلْتِفَاتَ سَاخَتْ يَدَا فَرَسِي فِي الأَرْضِ حَتَّى بَلَغَتَا الرُّكْبَتَيْنِ، فَخَرَرْتُ عَنْهَا ثُمَّ زَجَرْتُهَا فَنَهَضَتْ، فَلَمْ تَكَدْ تُخْرِجُ يَدَيْهَا، فَلَمَّا اسْتَوَتْ قَائِمَةً، إِذَا لأَثَرِ يَدَيْهَا عُثَانٌ سَاطِعٌ فِي السَّمَاءِ مِثْلُ الدُّخَانِ، فَاسْتَقْسَمْتُ بِالأَزْلاَمِ، فَخَرَجَ الَّذِي أَكْرَهُ، فَنَادَيْتُهُمْ بِالأَمَانِ فَوَقَفُوا، فَرَكِبْتُ فَرَسِي حَتَّى جِئْتُهُمْ، وَوَقَعَ فِي نَفْسِي حِينَ لَقِيتُ مَا لَقِيتُ مِنَ الْحَبْسِ عَنْهُمْ أَنْ سَيَظْهَرُ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ قَوْمَكَ قَدْ جَعَلُوا فِيكَ الدِّيَةَ‏.‏ وَأَخْبَرْتُهُمْ أَخْبَارَ مَا يُرِيدُ النَّاسُ بِهِمْ، وَعَرَضْتُ عَلَيْهِمِ الزَّادَ وَالْمَتَاعَ، فَلَمْ يَرْزَآنِي وَلَمْ يَسْأَلاَنِي إِلاَّ أَنْ قَالَ أَخْفِ عَنَّا‏.‏ فَسَأَلْتُهُ أَنْ يَكْتُبَ لِي كِتَابَ أَمْنٍ، فَأَمَرَ عَامِرَ بْنَ فُهَيْرَةَ، فَكَتَبَ فِي رُقْعَةٍ مِنْ أَدِيمٍ، ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقِيَ الزُّبَيْرَ فِي رَكْبٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا تِجَارًا قَافِلِينَ مِنَ الشَّأْمِ، فَكَسَا الزُّبَيْرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَا بَكْرٍ ثِيَابَ بَيَاضٍ، وَسَمِعَ الْمُسْلِمُونَ بِالْمَدِينَةِ مَخْرَجَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ، فَكَانُوا يَغْدُونَ كُلَّ غَدَاةٍ إِلَى الْحَرَّةِ فَيَنْتَظِرُونَهُ، حَتَّى يَرُدَّهُمْ حَرُّ الظَّهِيرَةِ، فَانْقَلَبُوا يَوْمًا بَعْدَ مَا أَطَالُوا انْتِظَارَهُمْ، فَلَمَّا أَوَوْا إِلَى بُيُوتِهِمْ، أَوْفَى رَجُلٌ مِنْ يَهُودَ عَلَى أُطُمٍ مِنْ آطَامِهِمْ لأَمْرٍ يَنْظُرُ إِلَيْهِ، فَبَصُرَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ مُبَيَّضِينَ يَزُولُ بِهِمُ السَّرَابُ، فَلَمْ يَمْلِكِ الْيَهُودِيُّ أَنْ قَالَ بِأَعْلَى صَوْتِهِ يَا مَعَاشِرَ الْعَرَبِ هَذَا جَدُّكُمُ الَّذِي تَنْتَظِرُونَ‏.‏ فَثَارَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى السِّلاَحِ، فَتَلَقَّوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِظَهْرِ الْحَرَّةِ، فَعَدَلَ بِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ حَتَّى نَزَلَ بِهِمْ فِي بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، وَذَلِكَ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ مِنْ شَهْرِ رَبِيعٍ الأَوَّلِ، فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ لِلنَّاسِ، وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَامِتًا، فَطَفِقَ مَنْ جَاءَ مِنَ الأَنْصَارِ مِمَّنْ لَمْ يَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَيِّي أَبَا بَكْرٍ، حَتَّى أَصَابَتِ الشَّمْسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى ظَلَّلَ عَلَيْهِ بِرِدَائِهِ، فَعَرَفَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ، فَلَبِثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً وَأُسِّسَ الْمَسْجِدُ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى، وَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَسَارَ يَمْشِي مَعَهُ النَّاسُ حَتَّى بَرَكَتْ عِنْدَ مَسْجِدِ الرَّسُولِ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، وَهْوَ يُصَلِّي فِيهِ يَوْمَئِذٍ رِجَالٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَكَانَ مِرْبَدًا لِلتَّمْرِ لِسُهَيْلٍ وَسَهْلٍ غُلاَمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي حَجْرِ أَسْعَدَ بْنِ زُرَارَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ بَرَكَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ ‏"‏ هَذَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ الْمَنْزِلُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغُلاَمَيْنِ، فَسَاوَمَهُمَا بِالْمِرْبَدِ لِيَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا، فَقَالاَ لاَ بَلْ نَهَبُهُ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ثُمَّ بَنَاهُ مَسْجِدًا، وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْقُلُ مَعَهُمُ اللَّبِنَ فِي بُنْيَانِهِ، وَيَقُولُ وَهُوَ يَنْقُلُ اللَّبِنَ ‏"‏ هَذَا الْحِمَالُ لاَ حِمَالَ خَيْبَرْ هَذَا أَبَرُّ رَبَّنَا وَأَطْهَرْ ‏"‏‏.‏ وَيَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنَّ الأَجْرَ أَجْرُ الآخِرَهْ فَارْحَمِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ ‏"‏‏.‏ فَتَمَثَّلَ بِشِعْرِ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ لَمْ يُسَمَّ لِي‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَمْ يَبْلُغْنَا فِي الأَحَادِيثِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَمَثَّلَ بِبَيْتِ شِعْرٍ تَامٍّ غَيْرِ هذه الآيات

คำแปล

อิบนุ ชิฮาบกล่าวว่า: อับดุรเราะห์มาน บิน มาลิก อัล-มัดละญีย์ ซึ่งเป็นหลานชายของสุรากะฮ์ บิน มาลิก บิน ญุอฺชุม ได้บอกข้าพเจ้าว่า บิดาของเขาได้เล่าให้เขาฟังว่า เขาได้ยินสุรากะฮ์ บิน ญุอฺชุม กล่าวว่า

"บรรดาทูตของพวกตั้งภาคีแห่งกุเรชได้มาหาพวกเรา โดยประกาศมอบรางวัลเท่ากับค่าเลือดของผู้ที่ถูกฆ่าหรือถูกจับกุม สำหรับผู้ที่สามารถฆ่าหรือจับกุมเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักร ขณะที่ฉันนั่งอยู่ในที่ประชุมแห่งหนึ่งของเผ่าของฉัน คือ บานี มัดละญ มีชายคนหนึ่งจากเผ่าของเราเดินเข้ามาและยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเราในขณะที่เรากำลังนั่งอยู่ แล้วกล่าวว่า 'โอ้ สุรากะฮ์ เอ๋ย แท้จริงฉันเพิ่งเห็นกลุ่มคนอยู่ไกลๆ ที่ริมฝั่งทะเลเมื่อครู่นี้ ฉันคิดว่านั่นคือมุฮัมมัดและสหายของเขา' สุรากะฮ์กล่าวว่า 'ฉันก็รู้ทันทีว่าเป็นพวกเขา แต่ฉันตอบเขาไปว่า ไม่ใช่พวกเขาหรอก แต่ท่านเห็นใครต่อใครที่เราเห็นพวกเขาออกเดินทางต่อหน้าต่อตาเราต่างหาก' จากนั้นฉันก็นั่งอยู่ในที่ประชุมนั้นสักพัก แล้วจึงลุกขึ้นเข้าไปในบ้าน สั่งใช้สาวใช้ให้นำม้าของฉันซึ่งอยู่หลังเนินเขามาเตรียมไว้ให้ ฉันหยิบหอกของฉันแล้วออกไปทางประตูหลังบ้าน ลากปลายหอกถูกับพื้นและลดด้ามหอกต่ำลงจนกระทั่งมาถึงม้าของฉัน ฉันขี่มันและเร่งให้มันวิ่งเร็วเข้าหาพวกเขา เมื่อฉันเข้าใกล้พวกเขา ม้าของฉันก็สะดุดล้ม ทำให้ฉันตกลงมาจากม้า ฉันลุกขึ้นยืน เอื้อมมือไปที่ถุงลูกธนู นำลูกธนูเสี่ยงทายออกมาเพื่อทำนายว่าการทำร้ายพวกเขาจะเป็นผลดีหรือไม่ ผลที่ออกมาเป็นสิ่งที่ฉันไม่ชอบ แต่ฉันก็ยังขี่ม้าต่อไปโดยไม่สนใจคำทำนาย ขี่ม้าเข้าใกล้จนกระทั่งได้ยินเสียงเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กำลังอ่านอัลกุรอาน โดยที่ท่านไม่ได้หันมองซ้ายขวา ในขณะที่อบูบักรหันมองบ่อยครั้ง ทันใดนั้น ขาหน้าทั้งสองของม้าของฉันก็จมลงไปในแผ่นดินจนถึงหัวเข่า ฉันตกลงมาจากม้าอีกครั้ง ฉันดุว่าม้า มันจึงพยุงตัวขึ้นแต่แทบจะดึงขาหน้าขึ้นมาไม่ได้ เมื่อมันยืนตรงขึ้นอีกครั้ง รอยเท้าของมันก็มีฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนควัน ฉันจึงเสี่ยงทายด้วยลูกธนูอีกครั้ง ผลที่ออกมาก็เป็นสิ่งที่ฉันเกลียดชัง ฉันจึงร้องเรียกพวกเขาด้วยถ้อยคำแห่งความปลอดภัย พวกเขาจึงหยุดรอ ฉันขี่ม้าเข้าไปหาพวกเขา และเมื่อประสบกับเหตุการณ์ที่ถูกขัดขวางดังกล่าว จิตใจของฉันก็ตระหนักได้ว่ากิจการของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ชัยชนะอย่างแน่นอน ฉันจึงกล่าวแก่ท่านว่า 'แท้จริงประชาชาติของท่านได้ตั้งรางวัลค่าเลือดสำหรับท่านไว้แล้ว' ฉันได้แจ้งข่าวเกี่ยวกับแผนการที่ผู้คนต้องการกระทำต่อพวกเขา และเสนอเสบียงและสัมภาระให้ แต่พวกเขามิได้รับสิ่งใดจากฉันเลย และไม่ขอสิ่งใดนอกจากกล่าวว่า 'จงปกปิดเรื่องราวของเราเถิด' ฉันจึงขอให้ท่านเขียนหนังสือรับรองความปลอดภัยให้แก่ฉัน ท่านจึงสั่งให้อามิร บิน ฟูไฮเราะฮ์ เขียนลงในแผ่นหนัง แล้วเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ก็เดินทางต่อไป" อิบนุ ชิฮาบกล่าวว่า อุรวะฮ์ บิน ซุบัยร์ แจ้งแก่ข้าพเจ้าว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้พบกับซุบัยร์ ในขบวนคาราวานพ่อค้ามุสลิมที่กลับมาจากชาม ซุบัยร์ได้มอบเสื้อผ้าสีขาวให้แก่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และอบูบักรสวมใส่ ชาวมุสลิมในมะดีนะฮ์เมื่อทราบข่าวการออกจากมักกะฮ์ของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ พวกเขาจะออกไปยังอัล-ฮัรรอห์ทุกเช้าเพื่อรอคอยท่าน จนกระทั่งความร้อนยามเที่ยงทำให้พวกเขาต้องกลับมา วันหนึ่งหลังจากที่พวกเขารอนานและกลับบ้านไปแล้ว เมื่อพวกเขาเข้าไปในบ้าน ชายชาวยิวคนหนึ่งได้ขึ้นไปบนหอสูงแห่งหนึ่งของพวกตนเพื่อมองดูบางสิ่ง และได้มองเห็นเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และสหายของท่านในชุดสีขาวปรากฏขึ้นท่ามกลางภาพลวงตาในทะเลทราย ชาวยิวคนนั้นอดไม่ได้ที่จะตะโกนด้วยเสียงอันดังว่า 'โอ้ ชาวอาหรับเอ๋ย นี่คือผู้นำของท่านที่ท่านทั้งหลายกำลังรอคอย!' มุสลิมจึงรีบคว้าอาวุธและไปต้อนรับเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ที่ด้านหลังอัล-ฮัรรอห์ ท่านได้นำพวกเขาเลี้ยวไปทางขวาจนกระทั่งเข้าพักแรมที่บ้านของบานี อัมร์ บิน เอาฟ์ ซึ่งตรงกับวันจันทร์ เดือนเราะบีอุลเอาวัล อบูบักรยืนขึ้นเพื่อต้อนรับผู้คน ส่วนเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ นั่งนิ่งอยู่ บรรดาชาวอันศอรที่มาถึงและยังไม่เคยเห็นเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ต่างพากันทักทายอบูบักร จนกระทั่งแสงแดดส่องกระทบเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อบูบักรจึงก้าวเข้าไปใช้ผ้าคลุมบังแดดให้ท่าน ผู้คนจึงจำเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ในเวลานั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ พำนักอยู่ที่บานี อัมร์ บิน เอาฟ์ เป็นเวลาสิบกว่าคืน และได้วางรากฐานมัสยิดที่ถูกก่อตั้งขึ้นบนความยำเกรง (มัสยิดกุบาอ์) และท่านได้ละหมาดในนั้น จากนั้นท่านก็ขี่พาหนะออกเดินทาง โดยมีผู้คนเดินติดตามไปจนกระทั่งพาหนะของท่านคุกเข่าลง ณ สถานที่ตั้งมัสยิดของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ในมะดีนะฮ์ ซึ่งในขณะนั้นมีชายมุสลิมบางส่วนกำลังละหมาดอยู่ที่นั่น สถานที่นั้นเดิมเป็นลานตากอินทผาลัมของสุฮัยล์และซะฮ์ล เด็กกำพร้าสองคนที่อยู่ในความดูแลของอะอัด บิน ซุรารอฮ์ เมื่อพาหนะคุกเข่าลง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า 'นี่คือที่พักพิง อินชาอัลลอฮ์' จากนั้นเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้เรียกเด็กทั้งสองมาเจรจาซื้อลานตากอินทผาลัมเพื่อสร้างเป็นมัสยิด เด็กทั้งสองกล่าวว่า 'ไม่ครับ โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ พวกเราจะมอบมันให้เป็นของขวัญแก่ท่าน' ท่านจึงสร้างมัสยิดขึ้นที่นั่น และเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ก็ได้ช่วยขนอิฐร่วมกับพวกเขาในการก่อสร้าง พร้อมทั้งกล่าวขณะขนอิฐว่า 'การบรรทุกนี้มิใช่การบรรทุกของค็อยบัร แต่นี่คือการบรรทุกที่ประเสริฐและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าในทัศนะของพระผู้เป็นเจ้าของเรา' และท่านกล่าวว่า 'โอ้ อัลลอฮ์ แท้จริงรางวัลที่แท้จริงคือรางวัลในวันปรโลก ขอพระองค์ทรงเมตตาชาวอันศอรและชาวมุฮาญิรีนด้วยเถิด' ทั้งนี้ท่านได้อ้างอิงบทกวีของชายมุสลิมคนหนึ่งที่ไม่มีการระบุชื่อ อิบนุ ชิฮาบกล่าวว่า ไม่มีการรายงานในหะดีษว่าเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงอ้างอิงบทกวีที่สมบูรณ์อื่นใดนอกจากโองการเหล่านี้

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

อัลลอฮ์ทรงคุ้มครองท่านนบี ﷺ ระหว่างฮิจเราะฮ์ และต่อมาอันศอรก็ต้อนรับท่าน

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

หะดีษนี้กล่าวถึงฮิจเราะฮ์ของท่านนบี ﷺ และอบูบักร์จากมักกะฮ์ไปยังมะดีนะฮ์ สุรอเกาะฮ์ไล่ตามทั้งสอง แต่หลังจากเผชิญอุปสรรคพิเศษ เขาก็ปล่อยให้ทั้งสองเดินทางต่อไปอย่างปลอดภัย หลังจากนั้นชาวมุสลิมในมะดีนะฮ์ได้ต้อนรับท่านนบี ﷺ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ค่าสินไหมทดแทนเลือด

ค่าชดเชยที่กำหนดไว้ซึ่งจ่ายให้แก่ครอบครัวของผู้ถูกฆ่า

ลูกศรเสี่ยงทาย

ลูกศรที่ใช้ในยุคก่อนอิสลามเพื่อเสี่ยงทายหาคำตัดสิน

อันศอร

ชาวมุสลิมแห่งมะดีนะฮ์ที่ต้อนรับและช่วยเหลือท่านนบี ﷺ และผู้อพยพจากมักกะฮ์

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกชี้ว่า อัลลอฮ์ทรงคุ้มครองท่านนบี ﷺ ระหว่างฮิจเราะฮ์ และในที่สุดสุรอเกาะฮ์ก็ละทิ้งเจตนาร้าย เรื่องที่เขาใช้ลูกศรเสี่ยงทายถูกเล่าในฐานะส่วนหนึ่งของชีวิตก่อนเข้ารับอิสลาม มิใช่แนวปฏิบัติที่อิสลามอนุญาต การมาถึงมะดีนะฮ์แสดงถึงความประเสริฐของอันศอรและภราดรภาพระหว่างอันศอรกับมุฮาญิรูน นักวิชาการยังอนุมานจากการสร้างมัสยิดด้วยว่า ท่านนบี ﷺ ทรงร่วมลงมือด้วยพระองค์เอง และที่ดินสำหรับมัสยิดต้องได้มาอย่างรอบคอบและชอบธรรม

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. จงมั่นคงเมื่อมุ่งทำความดี และวางใจในอัลลอฮ์พร้อมกับใช้มาตรการป้องกันอย่างรอบคอบ
  2. จงต้อนรับสมาชิกใหม่ในชุมชนด้วยความช่วยเหลือที่เป็นรูปธรรม ดังที่อันศอรปฏิบัติต่อมุฮาญิรูน
  3. จงมีส่วนร่วมเพื่อประโยชน์ส่วนรวม และดูแลทรัพย์สิน โดยเฉพาะทรัพย์สินของเด็กกำพร้า ด้วยความระมัดระวังและเป็นธรรม
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี