Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4037
รายงานโดย Jabir ibn Abdullah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Jabir ibn Abdullah
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ ". فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَقُولَ شَيْئًا. قَالَ " قُلْ ". فَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ سَأَلَنَا صَدَقَةً، وَإِنَّهُ قَدْ عَنَّانَا، وَإِنِّي قَدْ أَتَيْتُكَ أَسْتَسْلِفُكَ. قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدِ اتَّبَعْنَاهُ فَلاَ نُحِبُّ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَىِّ شَىْءٍ يَصِيرُ شَأْنُهُ، وَقَدْ أَرَدْنَا أَنْ تُسْلِفَنَا وَسْقًا، أَوْ وَسْقَيْنِ ـ وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو غَيْرَ مَرَّةٍ، فَلَمْ يَذْكُرْ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ أَوْ فَقُلْتُ لَهُ فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ أُرَى فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ ـ فَقَالَ نَعَمِ ارْهَنُونِي. قَالُوا أَىَّ شَىْءٍ تُرِيدُ قَالَ فَارْهَنُونِي نِسَاءَكُمْ. قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا وَأَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ فَارْهَنُونِي أَبْنَاءَكُمْ. قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ أَبْنَاءَنَا فَيُسَبُّ أَحَدُهُمْ، فَيُقَالُ رُهِنَ بِوَسْقٍ أَوْ وَسْقَيْنِ. هَذَا عَارٌ عَلَيْنَا، وَلَكِنَّا نَرْهَنُكَ اللأْمَةَ ـ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي السِّلاَحَ ـ فَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ، فَجَاءَهُ لَيْلاً وَمَعَهُ أَبُو نَائِلَةَ وَهْوَ أَخُو كَعْبٍ مِنَ الرَّضَاعَةِ، فَدَعَاهُمْ إِلَى الْحِصْنِ، فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَيْنَ تَخْرُجُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَأَخِي أَبُو نَائِلَةَ ـ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ أَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ يَقْطُرُ مِنْهُ الدَّمُ. قَالَ إِنَّمَا هُوَ أَخِي مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعِي أَبُو نَائِلَةَ ـ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ بِلَيْلٍ لأَجَابَ قَالَ وَيُدْخِلُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ مَعَهُ رَجُلَيْنِ ـ قِيلَ لِسُفْيَانَ سَمَّاهُمْ عَمْرٌو قَالَ سَمَّى بَعْضَهُمْ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو أَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ، وَالْحَارِثُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ عَمْرٌو وَجَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ ـ فَقَالَ إِذَا مَا جَاءَ فَإِنِّي قَائِلٌ بِشَعَرِهِ فَأَشَمُّهُ، فَإِذَا رَأَيْتُمُونِي اسْتَمْكَنْتُ مِنْ رَأْسِهِ فَدُونَكُمْ فَاضْرِبُوهُ. وَقَالَ مَرَّةً ثُمَّ أُشِمُّكُمْ. فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ مُتَوَشِّحًا وَهْوَ يَنْفَحُ مِنْهُ رِيحُ الطِّيبِ، فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ رِيحًا ـ أَىْ أَطْيَبَ ـ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَ عِنْدِي أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ وَأَكْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ عَمْرٌو فَقَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشَمَّ رَأْسَكَ قَالَ نَعَمْ، فَشَمَّهُ، ثُمَّ أَشَمَّ أَصْحَابَهُ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي قَالَ نَعَمْ. فَلَمَّا اسْتَمْكَنَ مِنْهُ قَالَ دُونَكُمْ. فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ.
ท่านญาบิร อิบนุ อับดิลลาฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ได้เล่าว่า: ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ตรัสถามว่า
"ผู้ใดจะอาสาจัดการกับกะอ์บ อิบนุ อัล-อัชรอฟ เพราะแท้จริงเขาได้สร้างความเดือดร้อนแก่อัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์?" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ จึงลุกขึ้นกล่าวว่า "โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ! ท่านปรารถนาให้ข้าพเจ้าสังหารเขาหรือไม่?" ท่านนบี ﷺ ตอบว่า "ใช่" เขากล่าวต่อว่า "ขอโปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้ากล่าวถ้อยคำหลอกลวงเพื่อลวงเขาเถิด" ท่านนบี ﷺ ตรัสว่า "จงกล่าวเถิด" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ จึงไปหากะอ์บแล้วกล่าวว่า "ชายผู้นั้น (หมายถึงท่านนบี) ได้เรียกร้องทานจากพวกเรา และทำให้พวกเราลำบาก ข้าพเจ้าจึงมาขอยืมเสบียงจากท่าน" กะอ์บกล่าวว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ พวกท่านจะต้องเบื่อหน่ายเขาแน่!" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ กล่าวว่า "บัดนี้เมื่อเราได้ติดตามเขาแล้ว เราก็ไม่ต้องการทิ้งเขาจนกว่าจะได้เห็นจุดจบของเขาว่าเป็นอย่างไร บัดนี้เราใคร่ขอยืมอาหารจากท่านสักหนึ่งหรือสองวิสก์ (ปริมาณบรรทุกอูฐ)" (มีข้อแตกต่างระหว่างผู้รายงานเรื่องจำนวนวิสก์) กะอ์บกล่าวว่า "ได้สิ แต่พวกท่านต้องวางประกันไว้กับข้า" พวกเขาถามว่า "ท่านต้องการสิ่งใดเป็นหลักประกัน?" กะอ์บตอบว่า "จงนำสตรีของพวกท่านมาเป็นประกันแก่ข้า" พวกเขากล่าวว่า "เราจะนำสตรีของเราเป็นประกันแก่ท่านได้อย่างไร ในเมื่อท่านคือบุรุษที่หล่อเหลาที่สุดในหมู่ชาวอาหรับ?" กะอ์บกล่าวว่า "เช่นนั้นจงนำบุตรชายของพวกท่านมาเป็นประกัน" พวกเขากล่าวว่า "เราจะนำบุตรของเราเป็นประกันได้อย่างไร ต่อมาพวกเขาจะถูกผู้คนดูถูกเหยียดหยามว่า ลูกคนนั้นถูกจำนำแลกกับอาหารเพียงหนึ่งหรือสองวิสก์ นี่จะเป็นความอัปยศแก่พวกเรา แต่เราจะจำนำอาวุธของเราให้แก่ท่านแทน" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ และสหายได้สัญญากับกะอ์บว่าจะกลับมาหาเขา เขาไปหากะอ์บในเวลากลางคืนพร้อมกับอะบู นาอิละฮ์ ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมแม่นมของกะอ์บ กะอ์บเชิญพวกเขาเข้าไปในป้อมปราการ แล้วเขาก็ลงมาหาพวกเขา ภรรยาของเขาถามว่า "ท่านจะออกไปไหนในเวลานี้?" เขาตอบว่า "ไม่มีผู้ใดนอกจากมุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ และน้องชายของฉัน อะบู นาอิละฮ์" ภรรยาของเขาพูดว่า "ฉันได้ยินเสียงราวกับว่ามีเลือดหยดออกมาจากตัวเขา" กะอ์บกล่าวว่า "นั่นก็แค่พี่ชายของฉัน มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ และน้องชายร่วมแม่นมของฉัน อะบู นาอิละฮ์ แท้จริงผู้ใจกว้างย่อมตอบรับการเชื้อเชิญในยามค่ำคืน แม้จะถูกเรียกไปประหารก็ตาม" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ ได้นำชายสองคนไปด้วย (มีการระบุชื่อต่างกัน เช่น อะบู อับส์ อิบนุ ญับร์, อัล-ฮาริษ อิบนุ เอาส์ และอับบาด อิบนุ บิชร์) มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ กล่าวกับพวกเขาว่า "เมื่อเขาลงมา ข้าพเจ้าจะจับผมของเขาแล้วดมกลิ่น เมื่อพวกท่านเห็นข้าพเจ้าจับศีรษะเขาแน่นแล้ว จงเข้าโจมตีเขาทันที" กะอ์บ อิบนุ อัล-อัชรอฟ ลงมาหาพวกเขาโดยห่มผ้าและมีกลิ่นหอมฟุ้ง มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ กล่าวว่า "ข้าพเจ้าไม่เคยได้กลิ่นใดหอมเท่าวันนี้เลย" กะอ์บตอบว่า "ข้าพเจ้ามีสตรีชาวอาหรับที่ใช้น้ำหอมชั้นเลิศที่สุดอยู่ด้วย" มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ ขออนุญาตว่า "ท่านจะอนุญาตให้ข้าพเจ้าดมศีรษะของท่านหรือไม่?" กะอ์บตอบว่า "ได้สิ" เขาจึงดมกลิ่น แล้วให้สหายของเขาได้ดมด้วย จากนั้นเขากล่าวอีกครั้งว่า "ท่านจะอนุญาตให้ข้าพเจ้าอีกหรือไม่?" กะอ์บตอบว่า "ได้" เมื่อเขาจับกะอ์บได้มั่นคงแล้ว จึงร้องสั่งว่า "ลงมือเลย!" พวกเขาจึงสังหารกะอ์บ แล้วกลับไปแจ้งข่าวแก่ท่านนบี ﷺ
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ อนุญาตให้ดำเนินการเฉพาะเจาะจงต่อกะอ์บ อิบนุ อัลอัชร็อฟ
ตามรายงาน ท่านนบี ﷺ ถามว่าใครจะไปสังหารกะอ์บ อิบนุ อัลอัชร็อฟ เพราะเขาได้ล่วงเกินอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ มุฮัมมัด อิบนุ มัสละมะฮ์ขออนุญาตและปฏิบัติตามคำสั่งพร้อมกับบรรดาสหาย
หน่วยตวงผลผลิตทางการเกษตรในสมัยโบราณ โดยทั่วไปใช้หมายถึงอาหารปริมาณมาก
สิ่งที่มอบไว้เป็นหลักประกันเงินกู้ ในที่นี้ชายเหล่านั้นเสนออาวุธของตนเป็นประกัน
ผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางครอบครัวกับอีกคนหนึ่งผ่านการกินนมจากแม่นมเดียวกัน
นักวิชาการยุคคลาสสิกกล่าวถึงรายงานนี้ในบริบทของกฎเกณฑ์สงครามและอำนาจของผู้นำ พวกเขาอนุมานว่าคำสั่งให้สังหารเช่นนี้ไม่ใช่ใบอนุญาตให้บุคคลลงมือแก้แค้นเอง เหตุการณ์เกิดขึ้นโดยได้รับอนุญาตจากท่านนบี ﷺ และในบริบททางประวัติศาสตร์ที่เฉพาะเจาะจง นักวิชาการยังอภิปรายว่าถ้อยคำที่ใช้หลอกลวงในสถานการณ์สงครามได้รับการพิจารณาต่างจากการหลอกลวงในการปฏิสัมพันธ์ทั่วไป ทั้งนี้มิใช่การอนุญาตโดยทั่วไปให้หลอกลวงผู้อื่นหรือใช้ความรุนแรง
- อย่าใช้บันทึกทางประวัติศาสตร์นี้เป็นเหตุผลรองรับการลงมือแก้แค้นเอง การใช้ความรุนแรงไม่อยู่ในอำนาจของปัจเจกบุคคล
- เมื่อเผชิญภัยคุกคามร้ายแรง ให้คำนึงถึงการคุ้มครองชุมชน และดำเนินการภายใต้อำนาจที่ชอบด้วยกฎหมายและความรับผิดชอบที่ชัดเจน
- พิจารณาเหตุการณ์ในช่วงสงครามตามบริบททางประวัติศาสตร์และกฎหมาย อย่านำไปใช้เป็นกฎความประพฤติทั่วไปในชีวิตประจำวัน
รายงานเศาะฮีห์นี้ในบทเดียวกันให้รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับปฏิบัติการต่อกะอ์บ อิบนุ อัลอัชร็อฟ
Sahih al-Bukhari · #4039 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงการเดินทางทางทหารอีกครั้งหนึ่งที่มุ่งเป้าไปยังอบู รอฟิอ์ และให้บริบทเพิ่มเติมเกี่ยวกับภารกิจทางทหารภายใต้การนำของท่านนบี ﷺ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี