Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4040
รายงานโดย Al-Bara ibn Azib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Al-Bara ibn Azib
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحٌ ـ هُوَ ابْنُ مَسْلَمَةَ ـ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي رَافِعٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَتِيكٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُتْبَةَ فِي نَاسٍ مَعَهُمْ، فَانْطَلَقُوا حَتَّى دَنَوْا مِنَ الْحِصْنِ، فَقَالَ لَهُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَتِيكٍ امْكُثُوا أَنْتُمْ حَتَّى أَنْطَلِقَ أَنَا فَأَنْظُرَ. قَالَ فَتَلَطَّفْتُ أَنْ أَدْخُلَ الْحِصْنَ، فَفَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ ـ قَالَ ـ فَخَرَجُوا بِقَبَسٍ يَطْلُبُونَهُ ـ قَالَ ـ فَخَشِيتُ أَنْ أُعْرَفَ ـ قَالَ ـ فَغَطَّيْتُ رَأْسِي كَأَنِّي أَقْضِي حَاجَةً، ثُمَّ نَادَى صَاحِبُ الْبَابِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ فَلْيَدْخُلْ قَبْلَ أَنْ أُغْلِقَهُ. فَدَخَلْتُ ثُمَّ اخْتَبَأْتُ فِي مَرْبِطِ حِمَارٍ عِنْدَ باب الْحِصْنِ، فَتَعَشَّوْا عِنْدَ أَبِي رَافِعٍ وَتَحَدَّثُوا حَتَّى ذَهَبَتْ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى بُيُوتِهِمْ، فَلَمَّا هَدَأَتِ الأَصْوَاتُ وَلاَ أَسْمَعُ حَرَكَةً خَرَجْتُ ـ قَالَ ـ وَرَأَيْتُ صَاحِبَ الْبَابِ حَيْثُ وَضَعَ مِفْتَاحَ الْحِصْنِ، فِي كَوَّةٍ فَأَخَذْتُهُ فَفَتَحْتُ بِهِ باب الْحِصْنِ. قَالَ قُلْتُ إِنْ نَذِرَ بِي الْقَوْمُ انْطَلَقْتُ عَلَى مَهَلٍ، ثُمَّ عَمَدْتُ إِلَى أَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ، فَغَلَّقْتُهَا عَلَيْهِمْ مِنْ ظَاهِرٍ، ثُمَّ صَعِدْتُ إِلَى أَبِي رَافِعٍ فِي سُلَّمٍ، فَإِذَا الْبَيْتُ مُظْلِمٌ قَدْ طَفِئَ سِرَاجُهُ، فَلَمْ أَدْرِ أَيْنَ الرَّجُلُ، فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ. قَالَ مَنْ هَذَا قَالَ فَعَمَدْتُ نَحْوَ الصَّوْتِ فَأَضْرِبُهُ، وَصَاحَ فَلَمْ تُغْنِ شَيْئًا ـ قَالَ ـ ثُمَّ جِئْتُ كَأَنِّي أُغِيثُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي. فَقَالَ أَلاَ أُعْجِبُكَ لأُمِّكَ الْوَيْلُ، دَخَلَ عَلَىَّ رَجُلٌ فَضَرَبَنِي بِالسَّيْفِ. قَالَ فَعَمَدْتُ لَهُ أَيْضًا فَأَضْرِبُهُ أُخْرَى فَلَمْ تُغْنِ شَيْئًا، فَصَاحَ وَقَامَ أَهْلُهُ، قَالَ ثُمَّ جِئْتُ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي كَهَيْئَةِ الْمُغِيثِ، فَإِذَا هُوَ مُسْتَلْقٍ عَلَى ظَهْرِهِ، فَأَضَعُ السَّيْفَ فِي بَطْنِهِ ثُمَّ أَنْكَفِئُ عَلَيْهِ حَتَّى سَمِعْتُ صَوْتَ الْعَظْمِ، ثُمَّ خَرَجْتُ دَهِشًا حَتَّى أَتَيْتُ السُّلَّمَ أُرِيدُ أَنْ أَنْزِلَ، فَأَسْقُطُ مِنْهُ فَانْخَلَعَتْ رِجْلِي فَعَصَبْتُهَا، ثُمَّ أَتَيْتُ أَصْحَابِي أَحْجُلُ فَقُلْتُ انْطَلِقُوا فَبَشِّرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي لاَ أَبْرَحُ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ، فَلَمَّا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ صَعِدَ النَّاعِيَةُ فَقَالَ أَنْعَى أَبَا رَافِعٍ. قَالَ فَقُمْتُ أَمْشِي مَا بِي قَلَبَةٌ، فَأَدْرَكْتُ أَصْحَابِي قَبْلَ أَنْ يَأْتُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَشَّرْتُهُ.
อัล-บะรออ์ (เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ) ได้เล่าว่า: ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงส่งอับดุลลอฮ์ อิบนุ อะติก และอับดุลลอฮ์ อิบนุ อุตบะห์ พร้อมด้วยคณะชายฉกรรจ์ไปยังอะบู รอฟิอ์ เพื่อสังหารเขา เมื่อพวกเขาเดินทางไปถึงใกล้ป้อมปราการ อับดุลลอฮ์ อิบนุ อะติก จึงกล่าวกับพวกพ้องว่า
"ท่านทั้งหลายจงรออยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะเข้าไปสำรวจดูเอง" ต่อมาเขาได้เล่าว่า "ข้าใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อลักลอบเข้าป้อม บังเอิญว่าพวกเขาทำลาหายตัวหนึ่ง จึงถือคบเพลิงออกมาตามหา ข้าเกรงว่าจะถูกจำหน้าได้ จึงคลุมศีรษะและทำท่าเหมือนกำลังปลดทุกข์ ผู้รักษาประตูร้องประกาศว่า 'ผู้ใดประสงค์จะเข้า จงรีบเข้ามาก่อนที่ข้าจะปิดประตู' ข้าจึงเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในคอกม้าใกล้ประตูป้อม พวกเขาทานอาหารค่ำร่วมกับอะบู รอฟิอ์ และสนทนากันจนดึกดื่น จากนั้นก็แยกย้ายกลับที่พักของตน เมื่อเสียงเงียบสงัดและไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ แล้ว ข้าจึงออกมา ข้าเคยเห็นผู้รักษาประตูเก็บกุญแจป้อมไว้ในช่องผนัง จึงนำมันมาเปิดประตูป้อม พลางคิดว่าหากคนเหล่านั้นสังเกตเห็นข้า ข้าจะได้หนีออกไปได้ง่าย จากนั้นข้าก็ไปล็อกประตูบ้านของพวกเขาทั้งหมดจากด้านนอก แล้วขึ้นบันไดไปยังห้องของอะบู รอฟิอ์ พบว่าในห้องมืดสนิทเพราะตะเกียงดับลงแล้ว ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน จึงร้องเรียกว่า 'โอ้ อะบู รอฟิอ์!' เขาตอบว่า 'ใครกัน?' ข้าจึงมุ่งไปยังทิศทางของเสียงและฟันดาบใส่ เขากรีดร้องแต่การโจมตีครั้งนั้นยังไม่สำเร็จ ข้าจึงแสร้งทำเป็นเข้ามาช่วยเหลือโดยเปลี่ยนน้ำเสียงว่า 'เกิดอะไรขึ้นหรือ อะบู รอฟิอ์?' เขากล่าวว่า 'เจ้าไม่เห็นหรือไง มารดาเจ้าจงพินาศเถิด! มีคนบุกเข้ามาฟันข้าด้วยดาบ!' ข้าจึงพุ่งเข้าใส่อีกครั้งและฟันดาบ แต่ก็ยังไม่สำเร็จอีก อะบู รอฟิอ์ กรีดร้องและภรรยาของเขาก็ลุกขึ้น ข้าจึงเข้าไปอีกครั้งโดยเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นผู้ช่วยเหลือ พบว่าเขานอนหงายอยู่ ข้าจึงแทงดาบเข้าที่ท้องของเขาและกดทับลงไปจนได้ยินเสียงกระดูกหัก จากนั้นข้าก็ออกมาด้วยความตื่นตระหนก วิ่งไปที่บันไดเพื่อจะลงไปแต่กลับพลัดตกลงมาจนขาเคล็ด ข้าพันผ้ารัดขาไว้แล้วเดินกะเผลกไปหาสหาย พร้อมกล่าวว่า 'จงไปแจ้งข่าวดีแก่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เถิด ส่วนข้าจะไม่ไปจากที่นี่จนกว่าจะได้ยินเสียงประกาศความตายของเขา' เมื่อรุ่งสาง ผู้ประกาศความตายก็ขึ้นไปบนกำแพงและประกาศว่า 'ขอแจ้งข่าวการเสียชีวิตของอะบู รอฟิอ์' ข้าจึงลุกขึ้นเดินโดยไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกเลย และตามทันสหายก่อนที่พวกเขาจะไปถึงท่านนบี ﷺ เพื่อแจ้งข่าวดีดังกล่าว"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อับดุลลอฮ์ อิบนุ อาติกปฏิบัติภารกิจอันตรายสำเร็จด้วยความกล้าหาญและความมุ่งมั่น
ท่านนบี ﷺ ส่งอับดุลลอฮ์ อิบนุ อาติกและบรรดาสหายไปหาอบู รอฟิอ์ รายงานนี้บรรยายภารกิจของพวกเขาและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ ป้อมของเขา
สถานที่ที่มีแนวป้องกันเพื่อคุ้มครองจากการโจมตี
ร่องเล็ก ๆ ในกำแพง ซึ่งมีกุญแจวางอยู่ภายใน
ผู้ที่ประกาศข่าวแก่ผู้คนด้วยเสียงดัง
นักอรรถาธิบายยุคคลาสสิก รวมถึงอิบนุ ฮะญัร กล่าวถึงความกล้าหาญ ความรอบคอบ และการลงมืออย่างเด็ดขาดของอับดุลลอฮ์ อิบนุ อาติกในรายงานนี้ รายงานกล่าวถึงการสำรวจทางทหารครั้งหนึ่งโดยเฉพาะ ไม่ใช่การอนุญาตโดยทั่วไปให้บุคคลใช้ความรุนแรง การกระทำในภาวะสงครามต้องอยู่ภายใต้อำนาจและกฎเกณฑ์ และเหตุการณ์นี้เพียงลำพังไม่ได้เป็นข้ออ้างให้โจมตีผู้อื่น
- เตรียมตัวสำหรับภารกิจยากอย่างรอบคอบ และรักษาความสงบเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง
- ร่วมมือกันเป็นทีมและปฏิบัติตามความรับผิดชอบกับข้อตกลงที่เกี่ยวข้อง
- อ่านบันทึกทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสงครามโดยคำนึงถึงบริบท อย่านำไปใช้เป็นข้ออ้างให้ตนใช้ความรุนแรง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี