Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4297
รายงานโดย Anas ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ،. حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقَمْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَشْرًا نَقْصُرُ الصَّلاَةَ.
อบู นุอัยม์ได้เล่าให้เราฟัง ซุฟยานได้เล่าให้เราฟัง กะบีเศาะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง ซุฟยานรายงานจาก ยะห์ยา บิน อบี อิสหาก จาก อนัส (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า:
"พวกเราเคยพำนักอยู่กับท่านนบีﷺ เป็นเวลาสิบวัน โดยที่เราได้ย่อการละหมาด"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ และบรรดาศอฮาบะฮ์ย่อละหมาดระหว่างพำนักเป็นเวลาสิบวัน
ระหว่างเดินทาง ละหมาดฟัรฎูที่มีสี่ร็อกอะฮ์จะลดเหลือสองร็อกอะฮ์
ในที่นี้หมายถึงการที่คณะเดินทางหยุดอยู่ ณ จุดหมายชั่วคราวระหว่างการเดินทาง
นักวิชาการใช้รายงานนี้เป็นหลักฐานว่าผู้เดินทางสามารถย่อละหมาดได้ตราบใดที่ยังพำนักอยู่ระหว่างการเดินทาง สำนักนิติศาสตร์อิสลามมีความเห็นต่างกันว่าเมื่อใดผู้เดินทางจึงถือเป็นผู้อยู่อาศัยถาวร โดยทั่วไปสำนักฮะนะฟีกำหนดไว้สิบห้าวัน ส่วนสำนักมาลิกีและชาฟิอีมักกำหนดสี่วัน ความเห็นที่เป็นที่รู้จักของสำนักฮัมบะลีก็กำหนดสี่วัน โดยมีรายละเอียดและข้อยกเว้นทางนิติศาสตร์ รายงานนี้จึงต้องพิจารณาร่วมกับหลักฐานอื่นและสภาพการพำนัก
- ผู้ที่กำลังเดินทางสามารถใช้ข้อผ่อนผันที่กำหนดไว้ในการย่อละหมาดได้
- หากพำนักเป็นเวลานาน ควรขอคำแนะนำจากนักวิชาการที่เชื่อถือได้เกี่ยวกับหลักปฏิบัติของสำนักนิติศาสตร์ที่ตนยึดถือ
- ระหว่างเดินทาง จงใส่ใจเวลาและปฏิบัติละหมาดอย่างรอบคอบ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี