ตัฟซีรอัลกุรอานโดยท่านนบี ﷺ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 4722

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: ตัฟซีรอัลกุรอานโดยท่านนบี ﷺ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abdullah ibn Abbas

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى ‏{‏وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا‏}‏ قَالَ نَزَلَتْ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُخْتَفٍ بِمَكَّةَ، كَانَ إِذَا صَلَّى بِأَصْحَابِهِ رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ فَإِذَا سَمِعَهُ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ، وَمَنْ جَاءَ بِهِ، فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ‏}‏ أَىْ بِقِرَاءَتِكَ، فَيَسْمَعَ الْمُشْرِكُونَ، فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ، ‏{‏وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا‏}‏ عَنْ أَصْحَابِكَ فَلاَ تُسْمِعُهُمْ ‏{‏وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً‏}‏‏.‏

คำแปล

ยะอ์กูบ บิน อิบรอฮีม ได้เล่าให้เราฟัง ฮุชัยม์ ได้เล่าให้เราฟัง อะบู บิชร์ ได้เล่าให้เราฟัง จากสะอีด บิน ญุบัยร์ จากอิบนุ อับบาส (ขอAllahทรงพอพระทัยท่านทั้งสอง) เกี่ยวกับดำรัสของอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งว่า {และเจ้าจงอย่าอ่านเสียงดังในการละหมาดของเจ้า และจงอย่าอ่านเสียงค่อยเกินไป} ท่านกล่าวว่า โองการนี้ถูกประทานลงมาในขณะที่เราะสูลุลลอฮฺ ﷺ ทรงซ่อนพระองค์อยู่ในมักกะฮฺ เมื่อท่านนำเศาะหาบะฮฺละหมาดและอ่านอัลกุรอานด้วยเสียงอันดัง หากพวกมุชริกีนได้ยินเข้า พวกเขาจะด่าทออัลกุรอาน ผู้ที่ประทานมันลงมา และผู้ที่นำมันมา ดังนั้นอัลลอฮฺผู้ทรงสูงส่งจึงตรัสแก่ศาสดาของพระองค์ ﷺ ว่า {และเจ้าจงอย่าอ่านเสียงดังในการละหมาดของเจ้า} นั่นคือการอ่านของเจ้า เพื่อมิให้พวกมุชริกีนได้ยินแล้วด่าทออัลกุรอาน {และจงอย่าอ่านเสียงค่อยเกินไป} ต่อเศาะหาบะฮฺของเจ้า จนพวกเขาไม่ได้ยิน {และจงแสวงหาหนทางสายกลางระหว่างนั้น}

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ท่านนบี ﷺ อ่านอัลกุรอานด้วยเสียงที่ได้ยิน แต่ไม่ดังจนฝ่ายต่อต้านนำไปดูหมิ่นอัลกุรอาน

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

ตามคำบอกเล่าของอิบนุ อับบาส โองการนี้ประทานลงมาเมื่อท่านนบี ﷺ ทรงหลบซ่อนอยู่ในมักกะฮ์ เมื่อท่านนบี ﷺ ละหมาดกับบรรดาสหายและอ่านเสียงดัง พวกตั้งภาคีได้ยินและดูหมิ่นอัลกุรอาน อัลลอฮ์ และศาสนทูตของพระองค์ ﷺ โองการนี้จึงสั่งให้ใช้เสียงระดับกลาง คือไม่ดังจนพวกเขาได้ยิน และไม่เบาจนบรรดาสหายไม่ได้ยินการอ่าน

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อย่าขึ้นเสียงในการละหมาด

อย่าอ่านดังจนผู้อื่นได้ยินแล้วนำไปใช้ในทางที่ไม่ดี

อย่าลดเสียงจนเบาเกินไป

อย่าอ่านเบาจนบรรดาสหายไม่ได้ยิน

เสียงระดับกลาง

ระดับเสียงที่เหมาะสมระหว่างการอ่านเสียงดังกับการกระซิบ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักอรรถาธิบายยุคคลาสสิก รวมถึงอิบนุ หะญัร อธิบายว่า ในสถานการณ์นี้โองการกำหนดให้ใช้ระดับเสียงที่สมดุล กล่าวคือบรรดาสหายต้องได้ยินการอ่าน ขณะเดียวกันผู้ฟังที่เป็นปรปักษ์ก็ไม่ควรใช้เป็นข้ออ้างในการดูหมิ่น นักวิชาการเน้นว่าการอธิบายโองการต้องคำนึงถึงสภาพการณ์ในช่วงที่ประทานลงมา รายงานนี้บรรยายเหตุการณ์ในมักกะฮ์ และโดยลำพังไม่ได้กำหนดกฎทั่วไปว่าการละหมาดทุกครั้งต้องอ่านออกเสียงในลักษณะเดียวกัน

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่ออ่านอัลกุรอาน จงเลือกระดับเสียงที่ช่วยให้ผู้ฟังตั้งใจฟังโดยไม่ก่อความรบกวนเกินจำเป็น
  2. เมื่อแสดงออกถึงศรัทธา จงคำนึงถึงสถานการณ์และหลีกเลี่ยงการยั่วยุโดยไม่จำเป็น หากช่วยปกป้องจุดมุ่งหมายของการเคารพภักดี
  3. เมื่อมีความเห็นต่างเกี่ยวกับการนำโองการไปใช้ จงศึกษาคำอธิบายของนักวิชาการที่น่าเชื่อถือและพิจารณาบริบท
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี