Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 5268
รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก al‑Bukhari ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Farwa ibn Abu al‑Maghraรายงานต่อ al‑Bukhariفَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ
- 2Ali ibn Mushirعَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4บิดาของเขา Urwaأَبِيهِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْعَسَلَ وَالْحَلْوَاءَ، وَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنَ الْعَصْرِ دَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ، فَيَدْنُو مِنْ إِحْدَاهُنَّ، فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ، فَاحْتَبَسَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَحْتَبِسُ، فَغِرْتُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ، فَسَقَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً، فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ. فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ إِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ، فَإِذَا دَنَا مِنْكِ فَقُولِي أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لاَ. فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ. وَسَأَقُولُ ذَلِكَ، وَقُولِي أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ ذَاكِ. قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَامَ عَلَى الْبَابِ، فَأَرَدْتُ أَنْ أُبَادِيَهُ بِمَا أَمَرْتِنِي بِهِ فَرَقًا مِنْكِ، فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا قَالَتْ لَهُ سَوْدَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ " لاَ ". قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ. قَالَ " سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ ". فَقَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَارَ إِلَىَّ قُلْتُ لَهُ نَحْوَ ذَلِكَ، فَلَمَّا دَارَ إِلَى صَفِيَّةَ قَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ. قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ ". قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ. قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي.
ฟัรวะฮ์ อิบนุ อบี อัล-มัฆรออ์ ได้เล่าให้เราฟังว่า อะลี อิบนุ มุสฮิร ได้เล่าจาก ฮิชาม อิบนุ อุรวะฮ์ จากบิดาของเขา จากอาอิชะฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยนาง) นางกล่าวว่า:
"ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงโปรดน้ำผึ้งและขนมหวาน และเมื่อเสร็จสิ้นการละหมาดอัศร์ พระองค์จะทรงเยี่ยมเยียนบรรดาภรรยาและทรงใกล้ชิดกับนางคนใดคนหนึ่ง ครั้งหนึ่งพระองค์ทรงเข้าไปหาหัฟเศาะฮ์ บุตรีของอุมัร และทรงประทับอยู่กับนางนานกว่าปกติ ฉันจึงรู้สึกหึงหวงและสอบถามเหตุผล มีผู้บอกฉันว่า สตรีคนหนึ่งจากเผ่าของนางได้นำถุงหนังบรรจุน้ำผึ้งมามอบให้เป็นของขวัญแก่นาง และนางได้ชงเป็นเครื่องดื่มถวายแด่ท่านนบี ﷺ ฉันจึงกล่าวว่า 'ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ พวกเราจะวางแผนหลอกลวงพระองค์เสียที' แล้วฉันก็กล่าวแก่เซาดะฮ์ บินติ ซัมอะฮ์ ว่า 'ท่านนบี ﷺ จะทรงเข้ามาใกล้ท่าน เมื่อนั้นจงทูลถามว่า ท่านรับประทานมะฆอฟีร (ยางไม้ที่มีกลิ่นเหม็น) หรือคะ? พระองค์จะตรัสว่า ไม่ จากนั้นจงทูลต่อว่า แล้วกลิ่นเหม็นที่ดิฉันได้กลิ่นจากท่านนี้คืออะไรกัน? พระองค์จะตรัสตอบว่า หัฟเศาะฮ์ให้น้ำผึ้งดื่มแก่ฉัน จงทูลกลับไปว่า ผึ้งเหล่านั้นคงไปดูดน้ำเลี้ยงจากต้นอุรฟุฏเป็นแน่ ฉันก็จะพูดเช่นเดียวกัน ส่วนเจ้า ศอฟียยะฮ์ เจ้าก็จงพูดเช่นกัน' เซาดะฮ์เล่าว่า 'ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ทันทีที่ท่านนบี ﷺ ยืนอยู่ที่ประตู ข้าพเจ้าเกือบจะทูลสิ่งที่ท่านสั่งไว้ก่อนเพราะกลัวท่าน แต่เมื่อพระองค์ทรงเข้ามาใกล้ เซาดะฮ์จึงทูลว่า โอ้ เราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านรับประทานมะฆอฟีรหรือคะ? พระองค์ตรัสว่า ไม่ นางจึงทูลต่อว่า แล้วกลิ่นเหม็นที่ดิฉันได้กลิ่นจากท่านนี้คืออะไรกัน? พระองค์ตรัสว่า หัฟเศาะฮ์ให้น้ำผึ้งดื่มแก่ฉัน นางจึงทูลว่า ผึ้งเหล่านั้นคงไปดูดน้ำเลี้ยงจากต้นอุรฟุฏเป็นแน่ เมื่อพระองค์เสด็จมาหาฉัน ฉันก็กล่าวทำนองเดียวกัน และเมื่อเสด็จไปหาศอฟียยะฮ์ นางก็กล่าวเช่นเดียวกัน ครั้นเมื่อพระองค์เสด็จกลับไปหาหัฟเศาะฮ์ นางทูลว่า โอ้ เราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ให้ดิฉันถวายเครื่องดื่มนั้นอีกไหมคะ? พระองค์ตรัสว่า ฉันไม่ต้องการมันแล้ว เซาดะฮ์กล่าวว่า ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ พวกเราได้ทำให้พระองค์งดสิ่งนั้นไปแล้ว ฉันจึงบอกนางว่า เงียบเสียเถิด'"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อาอิชะฮ์เล่าว่าความหึงหวงทำให้ท่านนบี ﷺ งดดื่มน้ำผึ้ง
อาอิชะฮ์เล่าว่าหลังละหมาดอัศริ ท่านนบี ﷺ ใช้เวลาอยู่กับฮัฟเศาะฮ์นานขึ้น เพราะนางถวายน้ำผึ้งให้ท่านดื่ม อาอิชะฮ์เกิดความหึงหวง จึงตกลงกับเซาดะฮ์และเศาะฟียะฮ์ให้ถามท่านว่ามีกลิ่นอะไรหรือไม่ หลังจากนั้นท่านนบี ﷺ กล่าวว่าไม่ประสงค์จะดื่มเครื่องดื่มนั้นอีก
ยางหรือน้ำเลี้ยงจากพืชที่มีกลิ่นซึ่งผู้คนเห็นว่าไม่พึงประสงค์
ต้นไม้ที่กล่าวถึงในเรื่องเพื่อโยงว่าน้ำผึ้งมีรสหรือกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์
ภาชนะหนังที่ใช้เก็บน้ำผึ้ง
นักอรรถาธิบายคลาสสิกกล่าวถึงเรื่องนี้เมื่ออธิบายโองการเกี่ยวกับการห้ามสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงอนุมัติ ท่านนบี ﷺ มิได้ทำให้น้ำผึ้งเป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนา แต่เพียงงดน้ำผึ้งด้วยเหตุผลส่วนตัว ด้วยเหตุนี้ นักวิชาการจึงแยกคำมั่นหรือการงดเว้นส่วนบุคคลออกจากคำสาบานที่มีผลผูกพัน ซึ่งผลทางกฎหมายขึ้นอยู่กับถ้อยคำและเจตนา มัซฮับต่าง ๆ พิจารณากรณีเช่นนี้ภายใต้กฎเกี่ยวกับคำสาบานและการห้ามสิ่งที่ศาสนาอนุญาต การกล่าวเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้สิ่งที่อนุญาตกลายเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับผู้อื่นโดยอัตโนมัติ เรื่องนี้ยังแสดงให้เห็นว่าความรู้สึกของมนุษย์ เช่น ความหึงหวง อาจเกิดขึ้นในชีวิตครอบครัว แต่การหลอกลวงและกดดันไม่ใช่วิธีที่ควรเอาเป็นแบบอย่าง
- พูดคุยเรื่องความหึงหวงและความไม่มั่นใจกับคู่ของตนอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่กดดันผู้อื่น
- แยกความแตกต่างระหว่างการเลือกงดสิ่งหนึ่งเป็นการส่วนตัว กับถ้อยคำที่ถือเป็นคำสาบานตามหลักอิสลาม
- อย่าประกาศห้ามสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงอนุมัติ หากเป็นคำสาบานที่มีผลผูกพัน ให้ขอคำแนะนำจากผู้รู้
รายงานนี้กล่าวว่าการที่ชายคนหนึ่งประกาศว่าภรรยาเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับตน ไม่ทำให้การหย่าร้างเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ช่วยให้เห็นความแตกต่างระหว่างการงดเว้นส่วนบุคคลกับผลทางกฎหมาย
Sahih al-Bukhari · #5267 (Sahih)รายงานนี้ยังกล่าวถึงการงดสิ่งหนึ่งด้วยตนเองในบริบทครอบครัว และอธิบายประเด็นทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับถ้อยคำเช่นนั้น
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี