มารยาทที่ดีงามและบุคลิกภาพ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6112

รายงานโดย Zaid ibn Khalid al-Juhani พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: มารยาทที่ดีงามและบุคลิกภาพ
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Zaid ibn Khalid al-Juhani

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنَا رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ ‏"‏ عَرِّفْهَا سَنَةً، ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ ‏"‏ خُذْهَا، فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ، أَوْ لأَخِيكَ، أَوْ لِلذِّئْبِ ‏"‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ ـ أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ ـ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَالَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ‏"‏‏.‏

คำแปล

มุฮัมมัดได้เล่าให้เราฟัง อิสมาอีล บิน ญะอ์ฟัร ได้เล่าให้เราฟัง และเราะบีอะฮ์ บิน อะบี อับดุรเราะห์มาน ได้บอกเรา โดยยะซีด เมาลาของอัล-มุนบะอิษ รายงานจากซัยด์ บิน คอลิด อัล-ญุฮะนีย์ ว่า มีชายคนหนึ่งถามท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับสิ่งของที่เก็บได้ (อัล-ลุกอเฏาะฮ์) ท่านจึงกล่าวว่า

"จงประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี แล้วจงจดจำลักษณะเครื่องผูกและห่อหุ้มของมันไว้ จากนั้นจึงนำไปใช้ประโยชน์ได้ หากเจ้าของมาพบเข้า ก็จงคืนให้แก่เขา" ชายผู้นั้นถามว่า "โอ้ เราะสุลุลลอฮ์ แล้วแกะที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านกล่าวว่า "จงนำมันไป เพราะมันเป็นของคุณ หรือเป็นของพี่น้องของคุณ หรือไม่ก็เป็นของหมาป่า" เขาถามอีกว่า "โอ้ เราะสุลุลลอฮ์ แล้วอูฐที่พลัดหลงล่ะครับ?" ท่านเราะสุลุลลอฮ์ ﷺ จึงโกรธมากจนแก้มแดง (หรือใบหน้าแดงก่ำ) แล้วกล่าวว่า "เจ้าจะไปยุ่งกับมันทำไม มันมีกีบเท้าและกระเพาะน้ำติดตัวอยู่ มันสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้จนกว่าจะพบกับเจ้าของของมัน"

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

สิ่งของที่เก็บได้ต้องประกาศหาเจ้าของและส่งคืน ส่วนสัตว์แต่ละชนิดต้องได้รับการดูแลต่างกัน

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ลุกเฏาะฮ์ (luqata)

สิ่งของที่เก็บได้ซึ่งเป็นของผู้อื่น เช่น กระเป๋าสตางค์

วิกาอ์และอิฟาศ (wikkāʾ en ʿifāṣ)

ส่วนผูกปิดและภาชนะห่อหุ้มของสิ่งของที่เก็บได้ การจดจำสิ่งเหล่านี้ช่วยระบุเจ้าของ

สัตว์พลัดหลง

สัตว์ที่หนีห่างจากเจ้าของหรือสูญหาย

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกวินิจฉัยว่า สิ่งของที่เก็บได้ซึ่งมีมูลค่าควรประกาศหาเจ้าของเป็นเวลาหนึ่งปี โดยบอกรายละเอียดที่ช่วยให้เจ้าของจำได้ แต่ไม่เปิดเผยลักษณะทั้งหมด หลังจากนั้นผู้เก็บอาจจัดการกับสิ่งของนั้นได้ แต่ยังคงมีความรับผิดชอบ หากเจ้าของปรากฏตัว ต้องคืนสิ่งของหรือมูลค่าของมัน แกะอาจนำมาเลี้ยงดูได้ เพราะเสี่ยงต่อการสูญหายหรือถูกสัตว์นักล่าทำร้าย ส่วนอูฐควรปล่อยไว้ เพราะสามารถเอาตัวรอดด้วยอาหารและน้ำของมันเองได้ สำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ อภิปรายรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีประกาศและการจัดการทรัพย์สินที่พบ

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. ประกาศหาเจ้าของสิ่งของมีค่าที่เก็บได้ และเก็บรายละเอียดที่เจ้าของใช้ระบุตัวสิ่งของไว้ไม่เปิดเผย
  2. อย่าปฏิบัติต่อสิ่งของที่เก็บได้ราวกับเป็นของตนโดยอัตโนมัติ และเตรียมคืนสิ่งที่เจ้าของมีสิทธิได้รับ
  3. พิจารณาว่าสัตว์ที่พบต้องการการดูแลอย่างไร และปฏิบัติตามกฎศาสนาที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองและการเก็บรักษา
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี