Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6893
รายงานโดย Ya'la ibn Umayya พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ya'la ibn Umayya
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجْتُ فِي غَزْوَةٍ، فَعَضَّ رَجُلٌ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ، فَأَبْطَلَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم.
อบู อาศิม รายงานจาก อิบน ญุร็อยจ์ จาก อะฏออ์ จาก ศ็อฟวาน บิน ยะอ์ลา จากบิดาของเขา กล่าวว่า
"ฉันได้ออกไปร่วมรบในสงครามครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งกัดชายอีกคนหนึ่ง และเมื่อผู้ถูกกัดดึงตัวออก ฟันหน้าของผู้ที่กัดก็หลุดออกมา ท่านนบีﷺ จึงทรงให้คดีฟันนั้นเป็นโมฆะ"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้ที่ดิ้นหลุดจากการถูกกัดไม่จำเป็นต้องชดใช้ค่าฟันของผู้กัด
การเดินทางไปปฏิบัติการทางทหารในสมัยของท่านนบี ﷺ
ฟันที่อยู่บริเวณด้านหน้าของปาก
ค่าชดเชยหรือบทลงโทษที่กำหนดไว้ตามกฎหมายสำหรับการทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บ
บรรดานักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ผู้ที่ป้องกันตนจากการถูกกัดจะไม่ต้องรับผิดชอบต่อการบาดเจ็บที่เกิดแก่ผู้โจมตี หากการดิ้นหลุดนั้นจำเป็นเพื่อให้การกัดยุติลง รายงานนี้ไม่ได้อนุญาตให้ใช้ความรุนแรงเกินกว่าเหตุ การตอบโต้ต้องมุ่งไปที่การปัดป้องการโจมตี สำนักนิติศาสตร์ต่าง ๆ พิจารณารายละเอียดความรับผิดในการป้องกันตนเองตามพฤติการณ์และระดับความจำเป็นของการป้องกัน
- ยุติการโจมตีโดยใช้กำลังไม่เกินกว่าที่จำเป็นเพื่อปกป้องตนเองหรือผู้อื่น
- ให้พิจารณาข้อพิพาทเรื่องการบาดเจ็บจากข้อเท็จจริง ไม่ใช่จากความแค้น
- หากเกิดเหตุร้ายแรง ให้ขอความช่วยเหลือและแจ้งหน่วยงานที่มีอำนาจ
รายงานนี้กล่าวถึงการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นเมื่อบุคคลขัดขืนการโจมตีเช่นกัน
Sahih al-Bukhari · #6894 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงบาดแผลที่ฟันหน้าและผลที่ตามมาในด้านการตอบแทนทางกฎหมาย
Sahih al-Bukhari · #6864 (Sahih)รายงานนี้ย้ำว่าคดีเกี่ยวกับชีวิตและการบาดเจ็บทางร่างกายต้องได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังและรอบคอบ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี