ค่าชดเชยชีวิต · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 6899

ข้อความภาษาอาหรับ พร้อมคำแปลของเราและคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: ค่าชดเชยชีวิต
صحيح البخاري

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ، مِنْ آلِ أَبِي قِلاَبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلاَبَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، أَبْرَزَ سَرِيرَهُ يَوْمًا لِلنَّاسِ، ثُمَّ أَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ مَا تَقُولُونَ فِي الْقَسَامَةِ قَالَ نَقُولُ الْقَسَامَةُ الْقَوَدُ بِهَا حَقٌّ، وَقَدْ أَقَادَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ‏.‏ قَالَ لِي مَا تَقُولُ يَا أَبَا قِلاَبَةَ وَنَصَبَنِي لِلنَّاسِ‏.‏ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عِنْدَكَ رُءُوسُ الأَجْنَادِ وَأَشْرَافُ الْعَرَبِ، أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ مُحْصَنٍ بِدِمَشْقَ أَنَّهُ قَدْ زَنَى، لَمْ يَرَوْهُ أَكُنْتَ تَرْجُمُهُ قَالَ لاَ‏.‏ قُلْتُ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ خَمْسِينَ مِنْهُمْ شَهِدُوا عَلَى رَجُلٍ بِحِمْصَ أَنَّهُ سَرَقَ أَكُنْتَ تَقْطَعُهُ وَلَمْ يَرَوْهُ قَالَ لاَ‏.‏ قُلْتُ فَوَاللَّهِ مَا قَتَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطُّ، إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثِ خِصَالٍ رَجُلٌ قَتَلَ بِجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ، أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَارْتَدَّ عَنِ الإِسْلاَمِ‏.‏ فَقَالَ الْقَوْمُ أَوَلَيْسَ قَدْ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطَعَ فِي السَّرَقِ وَسَمَرَ الأَعْيُنَ، ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ‏.‏ فَقُلْتُ أَنَا أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثَ أَنَسٍ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ أَنَّ نَفَرًا مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَايَعُوهُ عَلَى الإِسْلاَمِ، فَاسْتَوْخَمُوا الأَرْضَ فَسَقِمَتْ أَجْسَامُهُمْ، فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ أَفَلاَ تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ، فَتُصِيبُونَ مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا ‏"‏‏.‏ قَالُوا بَلَى، فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَصَحُّوا، فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَطْرَدُوا النَّعَمَ، فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ فِي آثَارِهِمْ، فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ، فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِّعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ، وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ، ثُمَّ نَبَذَهُمْ فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا‏.‏ قُلْتُ وَأَىُّ شَىْءٍ أَشَدُّ مِمَّا صَنَعَ هَؤُلاَءِ ارْتَدُّوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَقَتَلُوا وَسَرَقُوا‏.‏ فَقَالَ عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ كَالْيَوْمِ قَطُّ‏.‏ فَقُلْتُ أَتَرُدُّ عَلَىَّ حَدِيثِي يَا عَنْبَسَةُ قَالَ لاَ، وَلَكِنْ جِئْتَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ، وَاللَّهِ لاَ يَزَالُ هَذَا الْجُنْدُ بِخَيْرٍ مَا عَاشَ هَذَا الشَّيْخُ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ‏.‏ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ فِي هَذَا سُنَّةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهِ نَفَرٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَتَحَدَّثُوا عِنْدَهُ، فَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَقُتِلَ، فَخَرَجُوا بَعْدَهُ، فَإِذَا هُمْ بِصَاحِبِهِمْ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ، فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَاحِبُنَا كَانَ تَحَدَّثَ مَعَنَا، فَخَرَجَ بَيْنَ أَيْدِينَا، فَإِذَا نَحْنُ بِهِ يَتَشَحَّطُ فِي الدَّمِ‏.‏ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ بِمَنْ تَظُنُّونَ أَوْ تَرَوْنَ قَتَلَهُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا نَرَى أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ‏.‏ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِ فَدَعَاهُمْ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ آنْتُمْ قَتَلْتُمْ هَذَا ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَرْضَوْنَ نَفَلَ خَمْسِينَ مِنَ الْيَهُودِ مَا قَتَلُوهُ ‏"‏‏.‏ فَقَالُوا مَا يُبَالُونَ أَنْ يَقْتُلُونَا أَجْمَعِينَ ثُمَّ يَنْتَفِلُونَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفَتَسْتَحِقُّونَ الدِّيَةَ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالُوا مَا كُنَّا لِنَحْلِفَ، فَوَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِ‏.‏ قُلْتُ وَقَدْ كَانَتْ هُذَيْلٌ خَلَعُوا خَلِيعًا لَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَطَرَقَ أَهْلَ بَيْتٍ مِنَ الْيَمَنِ بِالْبَطْحَاءِ فَانْتَبَهَ لَهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَحَذَفَهُ بِالسَّيْفِ فَقَتَلَهُ، فَجَاءَتْ هُذَيْلٌ فَأَخَذُوا الْيَمَانِيَ فَرَفَعُوهُ إِلَى عُمَرَ بِالْمَوْسِمِ وَقَالُوا قَتَلَ صَاحِبَنَا‏.‏ فَقَالَ إِنَّهُمْ قَدْ خَلَعُوهُ‏.‏ فَقَالَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْ هُذَيْلٍ مَا خَلَعُوهُ‏.‏ قَالَ فَأَقْسَمَ مِنْهُمْ تِسْعَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلاً، وَقَدِمَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مِنَ الشَّأْمِ فَسَأَلُوهُ أَنْ يُقْسِمَ فَافْتَدَى يَمِينَهُ مِنْهُمْ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ، فَأَدْخَلُوا مَكَانَهُ رَجُلاً آخَرَ، فَدَفَعَهُ إِلَى أَخِي الْمَقْتُولِ فَقُرِنَتْ يَدُهُ بِيَدِهِ، قَالُوا فَانْطَلَقَا وَالْخَمْسُونَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِنَخْلَةَ، أَخَذَتْهُمُ السَّمَاءُ فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي الْجَبَلِ، فَانْهَجَمَ الْغَارُ عَلَى الْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمَاتُوا جَمِيعًا، وَأَفْلَتَ الْقَرِينَانِ وَاتَّبَعَهُمَا حَجَرٌ فَكَسَرَ رِجْلَ أَخِي الْمَقْتُولِ، فَعَاشَ حَوْلاً ثُمَّ مَاتَ‏.‏ قُلْتُ وَقَدْ كَانَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ أَقَادَ رَجُلاً بِالْقَسَامَةِ ثُمَّ نَدِمَ بَعْدَ مَا صَنَعَ، فَأَمَرَ بِالْخَمْسِينَ الَّذِينَ أَقْسَمُوا فَمُحُوا مِنَ الدِّيوَانِ وَسَيَّرَهُمْ إِلَى الشَّأْمِ‏.‏

คำแปล

กุฏัยบะฮ์ บิน สะอีด รายงานว่า: อะบู บิชร์ อิสมาอีล บิน อิบรอฮีม อัล-อะซะดี รายงานว่า: อัล-ฮัจญาจญ์ บิน อะบี อุสมาน รายงานว่า: อะบู รอญิอ์ จากตระกูลของอะบู กิลาบะฮ์ ได้เล่าให้ฉันฟังว่า: อะบู กิลาบะฮ์ เล่าให้ฉันฟังว่า วันหนึ่ง อุมัร บิน อับดุลอะซีซ ได้นำเตียงนอนของเขาออกมาวางในลานบ้านเพื่อให้ประชาชนมารวมตัวกัน จากนั้นท่านได้อนุญาตให้พวกเขาเข้าไป ท่านจึงถามว่า

"พวกท่านคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับอัล-กอซาเราะฮ์?" พวกเขากล่าวว่า "เราเห็นว่าอัล-กอซาเราะฮ์นั้นสามารถใช้เป็นหลักฐานในการประหารชีวิตได้อย่างถูกต้อง และบรรดาเคาะลีฟะฮ์ในอดีตก็ได้เคยดำเนินการประหารชีวิตโดยอาศัยหลักการนี้มาแล้ว" ท่านจึงกล่าวกับฉันว่า "โอ้ อะบู กิลาบะฮ์! เจ้ามีความเห็นอย่างไร?" และท่านได้ให้ฉันยืนต่อหน้าผู้คน ฉันจึงกล่าวว่า "โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน! ท่านมีแม่ทัพนายกองและชนชั้นสูงของชาวอาหรับอยู่ที่นี่ หากคนจำนวนห้าสิบคนจากพวกเขายืนยันว่าชายผู้แต่งงานแล้วคนหนึ่งทำผิดประเวณีในดามัสกัส แต่พวกเขาไม่ได้เห็นเหตุการณ์ด้วยตนเอง ท่านจะลงโทษขว้างปาหินใส่เขาหรือไม่?" ท่านตอบว่า "ไม่" ฉันกล่าวว่า "หากคนห้าสิบคนยืนยันว่าชายคนหนึ่งลักขโมยในเมืองฮิมส์ แต่ไม่ได้เห็นเหตุการณ์ ท่านจะตัดมือเขาหรือไม่?" ท่านตอบว่า "ไม่" ฉันจึงกล่าวว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ไม่เคยประหารชีวิตผู้ใดเลย เว้นแต่ในสามกรณีเท่านั้น: ผู้ที่ฆ่าผู้อื่นโดยไม่ชอบธรรมจึงถูกประหารชีวิต, ผู้ที่แต่งงานแล้วแต่ทำผิดประเวณี, หรือผู้ที่ต่อสู้กับอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์และละทิ้งศาสนาอิสลาม" ประชาชนจึงกล่าวว่า "มิใช่หรือที่อะนัส บิน มาลิก ได้รายงานว่า ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ เคยตัดมือเท้าของโจร ใช้เหล็กนาบตา แล้วโยนพวกเขาตากแดดจนตาย?" ฉันกล่าวว่า "ฉันจะเล่าฮะดีษของอะนัสให้ท่านฟัง อะนัสเล่าว่า มีคนแปดคนจากเผ่าอุกลมาหา ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ และให้สัตยาบันเข้ารับอิสลาม แต่พวกเขาไม่คุ้นเคยกับสภาพอากาศจึงเจ็บป่วย และได้ร้องเรียนต่อ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านกล่าวว่า 'พวกเจ้าจะไม่ออกไปอยู่กับคนเลี้ยงอูฐของเรา เพื่อดื่มนมและปัสสาวะของมันหรือ?' พวกเขาตอบว่า 'ตกลง' พวกเขาจึงออกไปดื่มนมและปัสสาวะอูฐจนหายดี แต่กลับสังหารคนเลี้ยงอูฐของ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ และไล่ต้อนฝูงสัตว์ไป เมื่อข่าวทราบถึง ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านจึงส่งคนติดตามไปจับกุมตัวกลับมา ท่านสั่งให้ตัดมือเท้าของพวกเขา ใช้เหล็กร้อนนาบตา แล้วโยนพวกเขาตากแดดจนตาย" ฉันกล่าวว่า "มีสิ่งใดเลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่คนเหล่านี้กระทำอีกหรือ? พวกเขาละทิ้งศาสนา ฆ่าคน และลักทรัพย์" อัมบะซะฮ์ บิน สะอีด จึงกล่าวว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ข้าพเจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องราวเช่นวันนี้มาก่อน" ฉันกล่าวว่า "โอ้ อัมบะซะฮ์! ท่านปฏิเสธฮะดีษของฉันหรือ?" เขาตอบว่า "เปล่า แต่ท่านได้นำเสนอฮะดีษอย่างถูกต้องสมบูรณ์ ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ กองทัพนี้จะยังคงเจริญรุ่งเรืองตราบเท่าที่เชคท่านนี้ยังอยู่ในหมู่พวกเขา" ฉันกล่าวเสริมว่า "ในเรื่องนี้มีแบบฉบับจากร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ อยู่ด้วย มีชาวอันศอรกลุ่มหนึ่งมาพูดคุยกับท่านนบี ﷺ ชายคนหนึ่งออกจากวงสนทนาไปก่อนและถูกฆ่าตาย เมื่อคนอื่นตามออกไปก็พบเพื่อนของตนนอนจมกองเลือด พวกเขาจึงกลับไปหา ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ และกล่าวว่า 'โอ้ ร่อซูลุลลอฮ์ เพื่อนของเราที่เพิ่งคุยกับเราและออกไปก่อน ถูกพบว่านอนจมกองเลือด' ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงออกไปถามว่า 'พวกเจ้าสงสัยหรือคิดว่าใครเป็นคนฆ่า?' พวกเขาตอบว่า 'เราคิดว่าชาวยิวเป็นคนฆ่า' ท่านนบี ﷺ จึงเรียกชาวยิวมาถามว่า 'พวกเจ้าฆ่าคนนี้หรือ?' พวกเขาตอบว่า 'ไม่ใช่' ท่านถามชาวอันศอรว่า 'พวกเจ้ายอมรับไหมหากจะให้ชาวยิวห้าสิบคนสาบานว่าพวกเขาไม่ได้ฆ่า?' พวกเขาตอบว่า 'ชาวยิวคงไม่สนใจที่จะฆ่าพวกเราทั้งหมดแล้วค่อยสาบานเท็จ' ท่านถามว่า 'แล้วพวกเจ้าจะรับค่าสินไหมทดแทนโดยการให้คนห้าสิบคนของพวกเจ้าสาบานหรือไม่?' พวกเขาตอบว่า 'เราจะไม่สาบาน' ท่านนบี ﷺ จึงจ่ายค่าสินไหมทดแทนจากทรัพย์สินของท่านเอง" ฉันกล่าวอีกว่า "เผ่าฮุซัยล์เคยขับไล่ชายคนหนึ่งออกจากเผ่าในยุคญาฮิลียะฮ์ ต่อมาชายผู้นั้นได้บุกปล้นบ้านชาวเยเมนที่อัล-บัฏฮาห์ในตอนกลางคืน แต่มีคนในบ้านรู้ทันและใช้ดาบฟันเขาตาย ชาวฮุซัยล์จึงจับชาวเยเมนผู้นั้นมาหาอุมัรในช่วงฤดูฮัจญ์ และกล่าวว่า 'เขาฆ่าเพื่อนของเรา' ชาวเยเมนแย้งว่า 'พวกเขาต่างหากที่ขับไล่เขา' อุมัรจึงกล่าวว่า 'ให้คนห้าสิบคนจากฮุซัยล์สาบานว่าพวกเขาไม่ได้ขับไล่เขา' คนสี่สิบเก้าคนจึงสาบาน ส่วนอีกคนที่มาจากชามยอมจ่ายเงินหนึ่งพันดิรฮัมเพื่อแลกกับการไม่ต้องสาบาน พวกเขาจึงนำคนอื่นมาแทนและส่งมอบให้ผู้เป็นน้องชายของผู้ตาย โดยมัดมือทั้งสองไว้ด้วยกัน มีการเล่ากันว่า ทั้งห้าสิบคนที่สาบานและคนสองคนได้ออกเดินทาง เมื่อถึงต้นอินทผลัมแห่งหนึ่ง ฝนก็ตกหนัก พวกเขาจึงเข้าไปหลบในถ้ำบนภูเขา ถ้ำได้พังทับคนห้าสิบคนที่สาบานเท็จเสียชีวิตทั้งหมด ส่วนสองคนที่มัดมือกันรอดมาได้ แต่ก้อนหินตกลงมากระแทกขาของน้องชายผู้ตายจนหัก เขามีชีวิตอยู่อีกหนึ่งปีแล้วก็เสียชีวิต" ฉันกล่าวเพิ่มเติมว่า "อับดุลมะลิก บิน มัรวาน เคยตัดสินประหารชีวิตชายคนหนึ่งโดยใช้หลักอัล-กอซาเราะฮ์ แต่ภายหลังรู้สึกเสียใจ จึงสั่งให้ลบชื่อคนห้าสิบคนที่สาบานออกจากระเบียน และเนรเทศพวกเขาไปยังชาม

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

อัลกอซามะฮ์กำหนดให้พิสูจน์คดีฆาตกรรมและการชดใช้ค่าเลือดอย่างรอบคอบ

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อัลกอซามะฮ์

กระบวนการในคดีฆาตกรรมบางประเภท ซึ่งมีการกล่าวคำสาบานตามจำนวนที่กำหนด

กิศอศ

การลงโทษตอบแทนตามกฎหมายสำหรับความผิด ภายใต้เงื่อนไขที่เข้มงวดและผ่านกระบวนการยุติธรรมที่มีอำนาจ

ดิยะฮ์

เงินชดเชยตามกฎหมายที่จ่ายแก่ญาติของผู้เสียชีวิต

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกอภิปรายจากรายงานเหล่านี้ว่าอัลกอซามะฮ์ใช้ในคดีฆาตกรรมอย่างไร และคำสาบานอาจก่อให้เกิดผลใดบ้าง สำนักนิติศาสตร์มีความเห็นต่างกันในรายละเอียดของกระบวนการ เช่น ใครเป็นผู้กล่าวคำสาบาน และจะใช้กิศอศหรือดิยะฮ์เมื่อใด คำเปรียบเทียบของอบู กิลาบะฮ์เน้นว่า ข้อกล่าวหาต้องไม่นำไปสู่การลงโทษหากไม่เป็นไปตามหลักฐานที่กำหนดไว้ รายงานเกี่ยวกับชาวอันศอรยังแสดงให้เห็นว่าท่านนบี ﷺ ไม่ได้บังคับฝ่ายที่ไม่เต็มใจให้กล่าวคำสาบาน และท่านได้ชำระดิยะฮ์ด้วยตนเอง

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. อย่ากล่าวหาใครในความผิดร้ายแรงโดยไม่ตรวจสอบหลักฐานและกระบวนการที่ใช้บังคับอย่างรอบคอบ
  2. ให้การพิจารณาคดีฆาตกรรมและการลงโทษเป็นหน้าที่ของกระบวนการยุติธรรมที่มีอำนาจ อย่าลงมือแก้แค้นเอง
  3. จงถือว่าคำสาบานเป็นความรับผิดชอบอันหนักหน่วง และอย่าสาบานหากไม่มีความรู้ที่เป็นความจริง
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี