Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 7
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ـ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّأْمِ ـ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ، فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ، وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا. فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي، وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ، فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ. ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ. فَوَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَىَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ، ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ. قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ. قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ. قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا. قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ. قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ، يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ. قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ. فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ أَمْرُ الإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ. فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ. ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ. سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ{يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ} قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ، وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ. فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ. وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ، يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ، فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدِ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ. قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ، فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلاَّ الْيَهُودُ فَلاَ يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ، فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنَ الْيَهُودِ. فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لاَ. فَنَظَرُوا إِلَيْهِ، فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ، وَسَأَلَهُ عَنِ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ. فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مَلِكُ هَذِهِ الأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ. ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ، وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ، وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ، فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْىَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّهُ نَبِيٌّ، فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ، ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ، فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ، فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ، وَأَيِسَ مِنَ الإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَىَّ. وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ. فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ، فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَ. رَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
อบู อัล-ยะมาน อัล-ฮะกัม อิบนุ นาฟิอ์ ได้เล่าให้เราฟัง เขากล่าวว่า ชุอัยบ์ แจ้งแก่เรา จากอัซ-ซุฮ์รีย์ เขากล่าวว่า อุบัยดุลลอฮ์ อิบนุ อับดิลลอฮ์ อิบนุ อุตบะฮ์ อิบนุ มัสอูด แจ้งแก่ฉัน ว่าอับดุลลอฮ์ อิบนุ อับบาส แจ้งแก่เขา ว่าอบู ซุฟยาน อิบนุ ฮัรบ์ แจ้งแก่เขาว่า: ในระหว่างที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงทำสัญญาสงบศึกกับอบู ซุฟยาน และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแห่งกุเรช เฮราคลีอุสได้ส่งคนมาหาเขา ขณะนั้นเขาอยู่กับคณะพ่อค้าจากกุเรชที่กำลังทำการค้าอยู่ในแคว้นชาม พวกเขาจึงไปพบเฮราคลีอุสที่อิลยา (เยรูซาเลม) เฮราคลีอุสเรียกพวกเขาเข้าเฝ้าในท้องพระโรง โดยมีขุนนางผู้ใหญ่แห่งโรมันล้อมรอบอยู่ จากนั้นเขาได้เรียกนักแปลมา แล้วกล่าวว่า
"ในหมู่พวกเจ้า ใครเป็นผู้ที่มีสายเลือดใกล้ชิดกับชายผู้ที่อ้างตนเป็นศาสดามากที่สุด?" อบู ซุฟยาน กล่าวว่า "ฉันตอบว่า 'ข้าพเจ้าคือผู้ที่ใกล้ชิดที่สุดในหมู่พวกเขา'" เขาจึงกล่าวว่า "จงนำเขามาใกล้ข้า และให้สหายของเขายืนอยู่ข้างหลังเขา" จากนั้นเขากล่าวแก่นักแปลว่า "จงบอกพวกเขาว่า ข้าจะสอบถามชายผู้นี้เกี่ยวกับชายคนนั้น (ศาสดา) หากเขาโกหก พวกเจ้าจงทักท้วงเขาทันที" อบู ซุฟยาน กล่าวเสริมว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์! หากมิใช่เพราะความละอายที่จะถูกสหายกล่าวหาว่าเป็นคนโกหกแล้วไซร้ ข้าพเจ้าคงจะไม่พูดความจริงเกี่ยวกับท่านศาสดา คำถามแรกที่ท่านถามข้าพเจ้าเกี่ยวกับท่านศาสดาคือ: 'ฐานะทางตระกูลของเขาในหมู่พวกเจ้าเป็นอย่างไร?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'เขาเป็นผู้มีตระกูลสูงส่งในหมู่พวกเรา' ท่านถามว่า 'เคยมีใครในหมู่พวกเจ้ากล่าวคำเช่นนี้มาก่อนเขาหรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'ไม่เคย' ท่านถามว่า 'บรรพบุรุษของเขาเคยมีใครเป็นกษัตริย์หรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'ไม่มี' ท่านถามว่า 'ชนชั้นสูงติดตามเขา หรือผู้อ่อนแอ?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'แต่เป็นผู้อ่อนแอ' ท่านถามว่า 'พวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นหรือลดลง?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'แต่มีจำนวนเพิ่มขึ้น' ท่านถามว่า 'มีผู้ใดบ้างที่เข้ารับศาสนาของเขาแล้วไม่พอใจและละทิ้งศาสนานั้น?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'ไม่มี' ท่านถามว่า 'พวกเจ้าเคยกล่าวหาว่าเขาเป็นคนโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างเช่นนั้นหรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'ไม่เคย' ท่านถามว่า 'เขาเคยผิดสัญญาหรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'ไม่ แต่ขณะนี้เราอยู่ในช่วงสงบศึกกับเขา เราไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรในช่วงเวลานี้' นอกเหนือจากคำนี้แล้ว ข้าพเจ้าไม่มีโอกาสแทรกคำอื่นใดลงไปอีก ท่านถามว่า 'พวกเจ้าเคยสู้รบกับเขาหรือไม่?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'เคย' ท่านถามว่า 'การสู้รบของพวกเจ้ากับเขาเป็นอย่างไร?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'สงครามระหว่างเราผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ เขาได้รับชัยชนะจากเรา และเราก็ได้รับชัยชนะจากเขา' ท่านถามว่า 'เขาสั่งใช้พวกเจ้าให้ทำอะไร?' ข้าพเจ้าตอบว่า 'เขากล่าวว่า จงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว อย่าตั้งภาคีใดๆ ต่อพระองค์ จงละทิ้งสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเจ้ากล่าวไว้ และเขาสั่งใช้ให้เราดำรงละหมาด พูดความจริง รักษาความบริสุทธิ์ และเชื่อมสัมพันธ์เครือญาติ'" แล้วท่านจึงกล่าวแก่นักแปลว่า "จงบอกเขาว่า: ข้าถามเจ้าเกี่ยวกับเชื้อสายของเขา เจ้าก็ตอบว่าเขาเป็นผู้มีตระกูลสูงส่งในหมู่พวกเจ้า อันที่จริง บรรดาร่อซูลล้วนถูกส่งมาจากตระกูลที่สูงส่งในหมู่ประชาชาติของตน ข้าถามเจ้าว่ามีใครในหมู่พวกเจ้าเคยกล่าวคำเช่นนี้มาก่อนหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่มี ข้าจึงคิดว่าหากมีใครเคยกล่าวมาก่อน ข้าก็คงจะบอกว่าชายผู้นี้กำลังเลียนแบบคำกล่าวที่มีมาก่อน ข้าถามเจ้าว่าบรรพบุรุษของเขาเคยมีใครเป็นกษัตริย์หรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่มี ข้าจึงคิดว่าหากมี ข้าก็คงจะบอกว่าชายผู้นี้ต้องการทวงคืนบัลลังก์ของบิดา ข้าถามเจ้าว่าพวกเจ้าเคยกล่าวหาว่าเขาเป็นคนโกหกก่อนที่เขาจะกล่าวอ้างหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่มี ข้ารู้ดีว่าผู้ที่ไม่เคยโกหกต่อผู้คน ย่อมไม่โกหกต่ออัลลอฮ์ ข้าถามเจ้าว่าชนชั้นสูงติดตามเขาหรือผู้อ่อนแอ เจ้าก็ตอบว่าเป็นผู้อ่อนแอ และนั่นคือลักษณะของผู้ติดตามบรรดาร่อซูล ข้าถามเจ้าว่าพวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นหรือลดลง เจ้าก็ตอบว่าเพิ่มขึ้น และนั่นคือวิถีแห่งศรัทธาจนกว่าจะสมบูรณ์ ข้าถามเจ้าว่ามีผู้ใดที่เข้ารับศาสนาแล้วไม่พอใจและละทิ้งไปหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่มี และนั่นคือสภาพของศรัทธาเมื่อความปีติยินดีซึมซาบเข้าสู่หัวใจ ข้าถามเจ้าว่าเขาเคยทรยศหรือไม่ เจ้าก็ตอบว่าไม่ และบรรดาร่อซูลย่อมไม่ทรยศ ข้าถามเจ้าว่าเขาสั่งใช้พวกเจ้าอย่างไร เจ้าก็ตอบว่าเขาสั่งใช้ให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ ไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์ ห้ามกราบไหว้รูปเจว็ด และสั่งใช้ให้ดำรงละหมาด พูดความจริง และรักษาความบริสุทธิ์ หากสิ่งที่เจ้ากล่าวมาเป็นความจริง เขาจะได้ครอบครองแผ่นดินใต้เท้าทั้งสองของข้าในไม่ช้า ข้ารู้ดีว่าเขาจะต้องปรากฏขึ้น แต่ข้าไม่คาดคิดว่าจะเป็นคนจากหมู่พวกเจ้า หากข้ารู้ว่าข้าสามารถไปถึงเขาได้อย่างปลอดภัย ข้าคงจะดั้นด้นไปพบเขา และหากข้าอยู่เคียงข้างเขา ข้าคงจะล้างเท้าของเขาอย่างแน่นอน" จากนั้นท่านได้ขอให้มีการนำจดหมายของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ซึ่งดิห์ยะฮ์ได้นำมอบให้แก่ผู้ว่าการเมืองบุศรอ และถูกส่งต่อมาจนถึงเฮราคลีอุส ท่านได้อ่านจดหมายนั้น ความว่า: "ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานียิ่ง จากมุฮัมมัด บ่าวของอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ ถึง เฮราคลีอุส ผู้นำแห่งโรม ขอความสันติจงมีแด่ผู้ปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้อง แท้จริง ข้าพเจ้าขอเชิญชวนท่านสู่การเรียกร้องแห่งอิสลาม จงเข้ารับอิสลามเถิด ท่านจะปลอดภัย และอัลลอฮ์จะประทานรางวัลแก่ท่านสองเท่า แต่ถ้าท่านผินหลังให้ แท้จริงท่านจะต้องแบกรับบาปของชาวอาริซียีน (เกษตรกร/ประชาชนทั่วไป)" และโองการที่ว่า "โอ้ ชาวคัมภีร์เอ๋ย จงมาสู่ถ้อยคำที่เท่าเทียมกันระหว่างเราและพวกท่าน คือเราจะไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และไม่ตั้งภาคีใดๆ ต่อพระองค์ และพวกเราบางคนจะไม่ยึดถือ
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
เฮราคลิอุสมองเห็นสัญญาณแห่งความเป็นศาสดาจากอุปนิสัยและสารของมุฮัมมัด ﷺ
ระหว่างการสงบศึก เฮราคลิอุสซักถามอบูซุฟยานเกี่ยวกับท่านนบี ﷺ ในเยรูซาเล็ม หะดีษระบุว่าในเวลานั้นอบูซุฟยานยังไม่ได้เป็นมุสลิม และเฮราคลิอุสถามเขาเกี่ยวกับสารและอุปนิสัยของท่านนบี ﷺ
ชื่อที่ใช้ในรายงานนี้หมายถึงเยรูซาเล็ม
ช่วงเวลาที่คู่ขัดแย้งตกลงกันว่าจะไม่สู้รบกัน
คำที่ปรากฏในจดหมายของท่านนบี ﷺ ซึ่งแปลไว้ว่าไพร่ฟ้าหรือเกษตรกรของเฮราคลิอุส
นักวิชาการอย่างอิบนุหะญัรอธิบายว่า คำถามของเฮราคลิอุสกล่าวถึงลักษณะที่เป็นที่รู้จักของความเป็นศาสดา ได้แก่ ชื่อเสียงที่น่าเชื่อถือก่อนเริ่มประกาศสาร การรักษาข้อตกลง และจำนวนผู้ติดตามที่เพิ่มขึ้น รายงานนี้ยังสอนว่าคำพูดที่เป็นความจริงจากปากของฝ่ายตรงข้ามก็อาจเป็นหลักฐานได้ การเรียกร้องของท่านนบี ﷺ เชิญชวนให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียว และเชื่อมโยงศรัทธากับการละหมาด ความซื่อสัตย์ ความบริสุทธิ์ และการรักษาความสัมพันธ์ในครอบครัว
- รักษาคำมั่นสัญญา แม้กับผู้ที่คุณขัดแย้งด้วย
- ให้ความซื่อสัตย์และการประพฤติที่น่าเชื่อถือสนับสนุนสารที่คุณสื่อ แม้ในการสนทนาที่ยากลำบาก
- แสดงการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ การละหมาด ความบริสุทธิ์ และการดูแลสายสัมพันธ์ในครอบครัวผ่านการเลือกในชีวิตประจำวัน
รายงานนี้กล่าวถึงวิวรณ์และประสบการณ์ช่วงแรกของท่านนบี ﷺ เช่นกัน เมื่ออ่านร่วมกันจะช่วยวางความเป็นศาสดาของท่านไว้ในบริบทของวิวรณ์ยุคแรก
Sahih al-Bukhari · #8 (Sahih)หะดีษนี้กล่าวถึงรากฐานของอิสลาม ซึ่งปรากฏในคำถามของเฮราคลิอุสเกี่ยวกับการเรียกร้องให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียวด้วย
40 Hadith van an-Nawawi · #12 (Sahih)หะดีษเน้นว่ามุสลิมที่ดีจะละเว้นสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกับตน ส่วนรายงานนี้เน้นว่าศรัทธาปรากฏให้เห็นผ่านความซื่อสัตย์และความประพฤติดี
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี