ความเป็นเอกะของอัลลอฮ์ · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 7517

รายงานโดย Anas ibn Malik พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: ความเป็นเอกะของอัลลอฮ์
صحيح البخاري
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Anas ibn Malik

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَسْجِدِ الْكَعْبَةِ أَنَّهُ جَاءَهُ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ قَبْلَ أَنْ يُوحَى إِلَيْهِ وَهْوَ نَائِمٌ فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، فَقَالَ أَوَّلُهُمْ أَيُّهُمْ هُوَ فَقَالَ أَوْسَطُهُمْ هُوَ خَيْرُهُمْ‏.‏ فَقَالَ آخِرُهُمْ خُذُوا خَيْرَهُمْ‏.‏ فَكَانَتْ تِلْكَ اللَّيْلَةَ، فَلَمْ يَرَهُمْ حَتَّى أَتَوْهُ لَيْلَةً أُخْرَى فِيمَا يَرَى قَلْبُهُ، وَتَنَامُ عَيْنُهُ وَلاَ يَنَامُ قَلْبُهُ وَكَذَلِكَ الأَنْبِيَاءُ تَنَامُ أَعْيُنُهُمْ وَلاَ تَنَامُ قُلُوبُهُمْ، فَلَمْ يُكَلِّمُوهُ حَتَّى احْتَمَلُوهُ فَوَضَعُوهُ عِنْدَ بِئْرِ زَمْزَمَ فَتَوَلاَّهُ مِنْهُمْ جِبْرِيلُ فَشَقَّ جِبْرِيلُ مَا بَيْنَ نَحْرِهِ إِلَى لَبَّتِهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ صَدْرِهِ وَجَوْفِهِ، فَغَسَلَهُ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ بِيَدِهِ، حَتَّى أَنْقَى جَوْفَهُ، ثُمَّ أُتِيَ بِطَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ فِيهِ تَوْرٌ مِنْ ذَهَبٍ مَحْشُوًّا إِيمَانًا وَحِكْمَةً، فَحَشَا بِهِ صَدْرَهُ وَلَغَادِيدَهُ ـ يَعْنِي عُرُوقَ حَلْقِهِ ـ ثُمَّ أَطْبَقَهُ ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَضَرَبَ بَابًا مِنْ أَبْوَابِهَا فَنَادَاهُ أَهْلُ السَّمَاءِ مَنْ هَذَا فَقَالَ جِبْرِيلُ‏.‏ قَالُوا وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مَعِي مُحَمَّدٌ‏.‏ قَالَ وَقَدْ بُعِثَ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالُوا فَمَرْحَبًا بِهِ وَأَهْلاً‏.‏ فَيَسْتَبْشِرُ بِهِ أَهْلُ السَّمَاءِ، لاَ يَعْلَمُ أَهْلُ السَّمَاءِ بِمَا يُرِيدُ اللَّهُ بِهِ فِي الأَرْضِ حَتَّى يُعْلِمَهُمْ، فَوَجَدَ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا آدَمَ فَقَالَ لَهُ جِبْرِيلُ هَذَا أَبُوكَ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ‏.‏ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ وَرَدَّ عَلَيْهِ آدَمُ وَقَالَ مَرْحَبًا وَأَهْلاً بِابْنِي، نِعْمَ الاِبْنُ أَنْتَ‏.‏ فَإِذَا هُوَ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا بِنَهَرَيْنِ يَطَّرِدَانِ فَقَالَ مَا هَذَانِ النَّهَرَانِ يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا النِّيلُ وَالْفُرَاتُ عُنْصُرُهُمَا‏.‏ ثُمَّ مَضَى بِهِ فِي السَّمَاءِ فَإِذَا هُوَ بِنَهَرٍ آخَرَ عَلَيْهِ قَصْرٌ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَزَبَرْجَدٍ فَضَرَبَ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مِسْكٌ قَالَ مَا هَذَا يَا جِبْرِيلُ قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي خَبَأَ لَكَ رَبُّكَ‏.‏ ثُمَّ عَرَجَ إِلَى السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ فَقَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَتْ لَهُ الأُولَى مَنْ هَذَا قَالَ جِبْرِيلُ‏.‏ قَالُوا وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالُوا وَقَدْ بُعِثَ إِلَيْهِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالُوا مَرْحَبًا بِهِ وَأَهْلاً‏.‏ ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ وَقَالُوا لَهُ مِثْلَ مَا قَالَتِ الأُولَى وَالثَّانِيَةُ، ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى الرَّابِعَةِ فَقَالُوا لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ الْخَامِسَةِ فَقَالُوا مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّادِسَةِ فَقَالُوا لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ عَرَجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ السَّابِعَةِ فَقَالُوا لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ، كُلُّ سَمَاءٍ فِيهَا أَنْبِيَاءُ قَدْ سَمَّاهُمْ فَأَوْعَيْتُ مِنْهُمْ إِدْرِيسَ فِي الثَّانِيَةِ، وَهَارُونَ فِي الرَّابِعَةِ، وَآخَرَ فِي الْخَامِسَةِ لَمْ أَحْفَظِ اسْمَهُ، وَإِبْرَاهِيمَ فِي السَّادِسَةِ، وَمُوسَى فِي السَّابِعَةِ بِتَفْضِيلِ كَلاَمِ اللَّهِ، فَقَالَ مُوسَى رَبِّ لَمْ أَظُنَّ أَنْ يُرْفَعَ عَلَىَّ أَحَدٌ‏.‏ ثُمَّ عَلاَ بِهِ فَوْقَ ذَلِكَ بِمَا لاَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ اللَّهُ، حَتَّى جَاءَ سِدْرَةَ الْمُنْتَهَى وَدَنَا الْجَبَّارُ رَبُّ الْعِزَّةِ فَتَدَلَّى حَتَّى كَانَ مِنْهُ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى فَأَوْحَى اللَّهُ فِيمَا أَوْحَى إِلَيْهِ خَمْسِينَ صَلاَةً عَلَى أُمَّتِكَ كُلَّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ‏.‏ ثُمَّ هَبَطَ حَتَّى بَلَغَ مُوسَى فَاحْتَبَسَهُ مُوسَى فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ مَاذَا عَهِدَ إِلَيْكَ رَبُّكَ قَالَ عَهِدَ إِلَىَّ خَمْسِينَ صَلاَةً كُلَّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ‏.‏ قَالَ إِنَّ أُمَّتَكَ لاَ تَسْتَطِيعُ ذَلِكَ فَارْجِعْ فَلْيُخَفِّفْ عَنْكَ رَبُّكَ وَعَنْهُمْ‏.‏ فَالْتَفَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جِبْرِيلَ كَأَنَّهُ يَسْتَشِيرُهُ فِي ذَلِكَ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ جِبْرِيلُ أَنْ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ‏.‏ فَعَلاَ بِهِ إِلَى الْجَبَّارِ فَقَالَ وَهْوَ مَكَانَهُ يَا رَبِّ خَفِّفْ عَنَّا، فَإِنَّ أُمَّتِي لاَ تَسْتَطِيعُ هَذَا‏.‏ فَوَضَعَ عَنْهُ عَشْرَ صَلَوَاتٍ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى مُوسَى فَاحْتَبَسَهُ، فَلَمْ يَزَلْ يُرَدِّدُهُ مُوسَى إِلَى رَبِّهِ حَتَّى صَارَتْ إِلَى خَمْسِ صَلَوَاتٍ، ثُمَّ احْتَبَسَهُ مُوسَى عِنْدَ الْخَمْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ لَقَدْ رَاوَدْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَوْمِي عَلَى أَدْنَى مِنْ هَذَا فَضَعُفُوا فَتَرَكُوهُ فَأُمَّتُكَ أَضْعَفُ أَجْسَادًا وَقُلُوبًا وَأَبْدَانًا وَأَبْصَارًا وَأَسْمَاعًا، فَارْجِعْ فَلْيُخَفِّفْ عَنْكَ رَبُّكَ، كُلَّ ذَلِكَ يَلْتَفِتُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جِبْرِيلَ لِيُشِيرَ عَلَيْهِ وَلاَ يَكْرَهُ ذَلِكَ جِبْرِيلُ، فَرَفَعَهُ عِنْدَ الْخَامِسَةِ فَقَالَ يَا رَبِّ إِنَّ أُمَّتِي ضُعَفَاءُ أَجْسَادُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ وَأَسْمَاعُهُمْ وَأَبْدَانُهُمْ فَخَفِّفْ عَنَّا فَقَالَ الْجَبَّارُ يَا مُحَمَّدُ‏.‏ قَالَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ‏.‏ قَالَ إِنَّهُ لاَ يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَىَّ، كَمَا فَرَضْتُ عَلَيْكَ فِي أُمِّ الْكِتَابِ ـ قَالَ ـ فَكُلُّ حَسَنَةٍ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، فَهْىَ خَمْسُونَ فِي أُمِّ الْكِتَابِ وَهْىَ خَمْسٌ عَلَيْكَ‏.‏ فَرَجَعَ إِلَى مُوسَى فَقَالَ كَيْفَ فَعَلْتَ فَقَالَ خَفَّفَ عَنَّا أَعْطَانَا بِكُلِّ حَسَنَةٍ عَشْرَ أَمْثَالِهَا‏.‏ قَالَ مُوسَى قَدْ وَاللَّهِ رَاوَدْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى أَدْنَى مِنْ ذَلِكَ فَتَرَكُوهُ، ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَلْيُخَفِّفْ عَنْكَ أَيْضًا‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا مُوسَى قَدْ وَاللَّهِ اسْتَحْيَيْتُ مِنْ رَبِّي مِمَّا اخْتَلَفْتُ إِلَيْهِ‏.‏ قَالَ فَاهْبِطْ بِاسْمِ اللَّهِ‏.‏ قَالَ وَاسْتَيْقَظَ وَهْوَ فِي مَسْجِدِ الْحَرَامِ‏.‏

คำแปล

อนัส บิน มาลิก ได้รายงานไว้ว่า: ในค่ำคืนที่เราะสูลุลลอฮ์ﷺ ถูกพาเดินทางจากมัสยิดอัลหะรอม (มักกะฮ์) ก่อนที่จะมีวะฮีย์ถูกประทานลงมา ขณะที่ท่านกำลังหลับอยู่ในมัสยิดอัลหะรอม มีบุคคลสามท่านมาหาท่าน คนแรกถามว่า

"คนไหนคือเขา?" คนกลางตอบว่า "เขาคือผู้ที่ประเสริฐที่สุดในหมู่พวกเขา" คนสุดท้ายจึงกล่าวว่า "จงนำผู้ที่ประเสริฐที่สุดไปเถิด" คืนนั้นเหตุการณ์จบลงเพียงเท่านี้ และท่านไม่ได้พบพวกเขาอีกจนกระทั่งคืนต่อมาหลังจากได้รับวะฮีย์แล้ว ดวงตาของท่านหลับแต่หัวใจของท่านตื่นอยู่ เช่นเดียวกับบรรดานบีที่ดวงตานอนหลับแต่หัวใจไม่หลับ พวกเขาไม่ได้พูดคุยกับท่านแต่นำท่านไปยังบ่อน้ำซัมซัม ญิบรีลเป็นผู้รับผิดชอบ โดยผ่าเปิดตั้งแต่ลำคอถึงหน้าอก นำสิ่งที่อยู่ในทรวงอกและช่องท้องออกมา แล้วล้างด้วยน้ำซัมซัมด้วยมือของเขาเองจนสะอาด จากนั้นจึงนำถาดทองคำที่มีชามทองคำบรรจุอีมานและวิทยปัญญา ญิบรีลได้เติมเต็มทรวงอกและเส้นเลือดที่ลำคอของท่านแล้วปิดผนึก จากนั้นจึงพาท่านขึ้นสู่ชั้นฟ้าที่ใกล้ที่สุด เคาะประตู ชาวฟ้าร้องถามว่า "ผู้ใดหรือ?" ตอบว่า "ญิบรีล" ถามว่า "ใครมากับท่าน?" ตอบว่า "มุฮัมมัด" ถามว่า "เขาถูกเรียกตัวแล้วหรือ?" ตอบว่า "ใช่แล้ว" พวกเขาจึงกล่าวว่า "ยินดีต้อนรับ" ชาวฟ้าต่างปีติยินดีกับการมาของท่าน โดยไม่รู้ถึงสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ให้เกิดขึ้นบนโลกจนกว่าพระองค์จะแจ้งให้ทราบ ในชั้นฟ้าแรก ท่านได้พบกับอาดัม ญิบรีลกล่าวว่า "นี่คือบิดาของท่าน จงให้สลามแก่เขาเถิด" ท่านﷺ ให้สลาม อาดัมรับสลามและกล่าวว่า "ยินดีต้อนรับลูกเอ๋ย เจ้าช่างเป็นบุตรที่ดีเยี่ยม" ท่านเห็นแม่น้ำสองสายไหลเวียน จึงถามว่า "ญิบรีล แม่น้ำทั้งสองนี้คืออะไร?" ตอบว่า "นี่คือต้นกำเนิดของแม่น้ำไนล์และยูเฟรติส" เมื่อเดินทางต่อไป พบแม่น้ำอีกสายหนึ่งที่มีพระราชวังสร้างจากไข่มุกและมรกต ท่านเอามือจุ่มลงไปพบว่าโคลนมีกลิ่นหอมเหมือนชะมด ท่านถามว่า "ญิบรีล นี่คืออะไร?" ตอบว่า "นี่คือแม่น้ำอัลเกาษัรที่พระเจ้าของท่านเก็บไว้สำหรับท่าน" จากนั้นจึงขึ้นสู่ชั้นฟ้าที่สอง เหล่ามะลาอิกะฮ์ได้ซักถามเช่นเดียวกับชั้นฟ้าแรก และเมื่อขึ้นสู่ชั้นฟ้าที่สาม สี่ ห้า หก และเจ็ด ก็มีการสนทนาทำนองเดียวกัน ทุกชั้นฟ้ามีบรรดานบีอยู่ ซึ่งข้าพเจ้าจำได้ว่า ชั้นฟ้าที่สองมีอิดรีส ที่สี่มีฮารูน ที่ห้ามีนบีอีกท่านหนึ่งที่จำชื่อไม่ได้ ที่หกมีอิบรอฮีม และที่เจ็ดมีมูซา เนื่องจากเกียรติแห่งการสนทนากับอัลลอฮ์โดยตรง มูซากล่าวว่า "โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ไม่คิดว่าจะมีผู้ใดถูกยกย่องเหนือข้าพระองค์" จากนั้นญิบรีลพาท่านขึ้นสูงไปกว่านั้นในระดับที่อัลลอฮ์เท่านั้นที่ทรงรู้ จนมาถึงซิดเราะตุล มุนตะฮา พระผู้ทรงอำนาจและเกียรติยศทรงเข้ามาใกล้ ระยะห่างเพียงสองคันธนูหรือน้อยกว่านั้น อัลลอฮ์ทรงวะฮีย์กำหนดให้ประชาชาติของท่านปฏิบัติละหมาดห้าสิบเวลาในหนึ่งวันหนึ่งคืน จากนั้นท่านลงมาจนถึงมูซา มูซาหยุดท่านไว้แล้วถามว่า "โอ้มุฮัมมัด พระเจ้าของท่านสั่งเสียสิ่งใด?" ตอบว่า "ทรงกำหนดละหมาดห้าสิบเวลาต่อวันหนึ่งคืน" มูซากล่าวว่า "ประชาชาติของท่านไม่สามารถทำได้ จงกลับไปขอพระเจ้าของท่านลดหย่อนให้เถิด" ท่านﷺ ผันหน้าไปทางญิบรีลราวกับปรึกษา ญิบรีลส่งสัญญาณว่าหากท่านประสงค์ก็จงทำเถิด ท่านจึงขึ้นไปหาพระผู้ทรงอำนาจและวิงวอนว่า "โอ้พระเจ้า โปรดลดภาระให้เราเถิด เพราะประชาชาติของข้าพระองค์ไม่อาจทำได้" อัลลอฮ์จึงลดให้สิบเวลา ท่านกลับมามูซา มูซาก็หยุดไว้อีก ทำเช่นนี้ซ้ำๆ จนเหลือเพียงห้าเวลา เมื่อเหลือห้าเวลา มูซายังคงหยุดท่านไว้และกล่าวว่า "โอ้มุฮัมมัด ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ข้าพระองค์เคยชักชวนวงศ์วานอิสราเอลให้น้อยกว่านี้แต่พวกเขายังอ่อนแอและละทิ้งเสีย ประชาชาติของท่านอ่อนแอกว่าทั้งร่างกาย หัวใจ สายตา และการได้ยิน จงกลับไปขอให้พระเจ้าของท่านลดหย่อนอีกเถิด" ท่านﷺ ผันหน้าไปหาญิบรีลทุกครั้งเพื่อขอคำแนะนำ และญิบรีลก็ไม่ขัดข้อง เมื่อครั้งที่ห้า ท่านวิงวอนว่า "โอ้พระเจ้า ประชาชาติของข้าพระองค์อ่อนแอทั้งกายและใจ โปรดลดภาระให้เราเถิด" พระผู้ทรงอำนาจตรัสว่า "โอ้มุฮัมมัด" ท่านตอบรับว่า "ลับบัยกะ วะ ซะอ์ดัยก์" อัลลอฮ์ตรัสว่า "คำพูดของเราไม่เปลี่ยนแปลง ดังที่กำหนดไว้ในแม่บทแห่งคัมภีร์ ความดีทุกประการจะได้รับรางวัลสิบเท่า ดังนั้นในแม่บทคือห้าสิบ แต่สำหรับเจ้าคือห้า" ท่านกลับมามูซา มูซาถามว่า "ท่านทำอย่างไร?" ตอบว่า "พระองค์ทรงลดหย่อนให้ โดยให้ความดีหนึ่งมีค่าสิบเท่า" มูซากล่าวว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ข้าพระองค์เคยชักชวนวงศ์วานอิสราเอลให้น้อยกว่านี้แต่พวกเขาก็ละทิ้ง จงกลับไปขอให้พระเจ้าของท่านลดหย่อนอีกเถิด" เราะสูลุลลอฮ์ﷺ กล่าวว่า "โอ้มูซา ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ข้าพระองค์รู้สึกอายที่จะกลับไปทูลขอพระองค์บ่อยครั้งนัก" ญิบรีลจึงกล่าวว่า "จงลงไปด้วยพระนามของอัลลอฮ์เถิด" ท่านﷺ ตื่นขึ้นในขณะที่อยู่ในมัสยิดอัลหะรอม

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

การละหมาดประจำวันห้าเวลามีผลบุญเทียบเท่าการละหมาดห้าสิบเวลา

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อิสรออ์และมิอ์รอจญ์

การเดินทางยามค่ำคืนของท่านนบี ﷺ จากมักกะฮ์และการขึ้นสู่ฟากฟ้า

ซิดเราะตุลมุนตะฮา

ต้นไม้ ณ ขอบเขตอันสูงส่งในชั้นฟ้า ซึ่งมีการกล่าวถึงระหว่างเหตุการณ์มิอ์รอจญ์

มารดาแห่งคัมภีร์

บันทึกในสวรรค์ที่ระบุพระกำหนดของอัลลอฮ์เกี่ยวกับการละหมาดและผลบุญของการละหมาด

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายว่า การละหมาดประจำวันห้าเวลาเป็นข้อบังคับที่กำหนดไว้แน่นอน และด้วยพระเมตตา อัลลอฮ์ทรงผูกผลบุญของการละหมาดเหล่านี้ไว้กับการละหมาดห้าสิบเวลา การที่มูซาให้คำแนะนำซ้ำแล้วซ้ำเล่าแสดงถึงความห่วงใยต่อประชาชาติของมุฮัมมัด ﷺ ในที่สุดท่านนบี ﷺ ยอมรับข้อบังคับที่กำหนดไว้ด้วยความเคารพต่ออัลลอฮ์ นักวิชาการยังเน้นว่าเหตุการณ์พิเศษของมิอ์รอจญ์เป็นเรื่องเร้นลับ ซึ่งยอมรับตามหลักฐานจากวะฮีย์

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. รักษาการละหมาดประจำวันทั้งห้าเวลา โดยละหมาดให้ตรงเวลาและตั้งใจ
  2. ระลึกถึงพระเมตตาของอัลลอฮ์ขณะละหมาด การกระทำเพียงเล็กน้อยอาจได้รับผลบุญทวีคูณ
  3. ขอคำแนะนำจากผู้ที่เชื่อถือได้ แต่จงปฏิบัติตามทางนำของอัลลอฮ์ด้วยความนอบน้อมและไว้วางใจ
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี