Sahih al-Bukhari หะดีษที่ 7526
รายงานโดย Aisha พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Aisha
Sahih al-Bukhari ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا} فِي الدُّعَاءِ.
อุบัยดฺ บิน อิสมาอีล ได้เล่าให้เราฟัง อะบู อุซามะฮฺ ได้เล่าให้เราฟัง จากฮิชาม จากบิดาของเขา จากอาอิชะฮฺ (ร่อฎิยัลลอฮุอันฮา) นางกล่าวว่า
"โองการนี้ 'และเจ้าจงอย่าอ่านเสียงดังในการละหมาดของเจ้า และจงอย่าอ่านเสียงค่อยเกินไป' นั้นถูกประทานลงมาเกี่ยวกับการวิงวอนขอ"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
การวิงวอนควรกล่าวด้วยน้ำเสียงพอดี ไม่ดังเกินไปและไม่เบาจนไม่ได้ยิน
การกล่าวขอต่ออัลลอฮ์เป็นการส่วนตัว ทั้งการขอพร การสรรเสริญ หรือการขอความช่วยเหลือ
วิธีวิงวอนอย่างสมดุล คือพูดให้ได้ยินโดยไม่ขึ้นเสียงมากเกินไปหรือเบาจนไม่ได้ยินถ้อยคำ
นักอรรถาธิบายยุคคลาสสิกเชื่อมคำอธิบายของอาอิชะฮ์กับอัลกุรอาน 17:110 โดยเห็นว่าเสียงที่สำรวมเหมาะสมกับการวิงวอน โองการนี้เปิดโอกาสให้วิงวอนต่ออัลลอฮ์โดยไม่ส่งเสียงดังเกินควรและไม่ปกปิดถ้อยคำทั้งหมด ทั้งสี่มัซฮับไม่ได้กำหนดเป็นกฎทั่วไปว่าการวิงวอนทุกครั้งต้องกล่าวออกเสียง
- กล่าววิงวอนด้วยความตั้งใจ โดยไม่ขึ้นเสียงโดยไม่จำเป็น
- เมื่อวิงวอนเป็นการส่วนตัว ให้ใช้น้ำเสียงที่ตนเองได้ยินและใคร่ครวญถ้อยคำได้อย่างตั้งใจ
- นำแนวทางนี้ไปใช้โดยคำนึงถึงสถานการณ์และผู้คนรอบข้าง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี