Sahih Muslim หะดีษที่ 2137
รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Umar
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ وَجَدَهُ فِي غَشِيَّةٍ فَقَالَ " أَقَدْ قَضَى " . قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَكَوْا فَقَالَ " أَلاَ تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا - وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ - أَوْ يَرْحَمُ " .
ยูนุส บิน อับดิลอะลา อัศเศาะดะฟี และอัมร์ บิน สวัสดิ์ อัลอามิรี ได้บอกเล่าแก่เรา ทั้งสองกล่าวว่า อับดุลลอฮ์ บิน วะฮบ ได้แจ้งแก่เรา อัมร์ บิน อัลฮาริษ ได้แจ้งแก่ฉัน จากสะอีด บิน อัลฮาริษ อัลอันศอรีย์ จากอับดุลลอฮ์ บิน อุมัร กล่าวว่า สะอัด บิน อุบาดะห์ ป่วยหนัก ดังนั้นเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงมาเยี่ยมเขาพร้อมกับอับดุรเราะห์มาน บิน เอาฟ์ สะอัด บิน อะบีวักกอส และอับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด เมื่อท่านเข้าไปพบ ก็เห็นเขาอยู่ในสภาพหมดสติ ท่านจึงถามว่า
"เขาเสียชีวิตแล้วหรือ?" พวกเขาตอบว่า "ไม่ครับ เราะซูลุลลอฮ์" แล้วเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ก็ทรงร้องไห้ เมื่อผู้คนเห็นเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ ร้องไห้ พวกเขาก็ร้องไห้ตาม ท่านจึงกล่าวว่า "พวกท่านไม่ได้ยินหรือ? แท้จริงอัลลอฮ์มิได้ทรงลงโทษด้วยน้ำตาจากดวงตาหรือความเศร้าโศกในหัวใจ แต่พระองค์จะทรงลงโทษหรือทรงเมตตาด้วยสิ่งนี้" พลางชี้ไปที่ลิ้นของท่าน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ดวงตาหลั่งน้ำตาและหัวใจโศกเศร้าได้ แต่จงระวังคำพูดของตน
หมดสติหรือไม่รู้สึกตัว
ในที่นี้หมายถึงคำพูด เช่น การคัดค้านต่อพระกำหนดของอัลลอฮ์ หรือการแสดงความโศกเศร้าที่ไม่เหมาะสม
บรรดานักวิชาการอธิบายจากรายงานนี้ว่า การร้องไห้และความโศกเศร้าภายในใจเมื่อสูญเสียเป็นสิ่งที่อนุญาต ท่านนบี ﷺ เองก็ทรงร้องไห้ และมิได้ตำหนิความเศร้าของผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้น การลงโทษเกี่ยวข้องกับการแสดงออกทางลิ้นที่ต้องห้าม เช่น การคร่ำครวญโหยหวนหรือถ้อยคำที่แสดงความไม่พอใจต่อพระกำหนดของอัลลอฮ์ ในทางกลับกัน ลิ้นอาจกล่าวถ้อยคำแห่งความอดทนและคำวิงวอน ซึ่งนำมาซึ่งความเมตตา สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับความแตกต่างระหว่างความโศกเศร้าตามธรรมชาติกับการคร่ำครวญที่ต้องห้าม
- ไปเยี่ยมผู้ป่วยและให้กำลังใจ แม้ผู้ป่วยจะอ่อนแรงอย่างหนัก
- อนุญาตให้ตนเองและผู้อื่นร้องไห้และโศกเศร้า โดยไม่ตำหนิพวกเขา
- เมื่อสูญเสีย จงกล่าวถ้อยคำแห่งความอดทนและวิงวอนขอความเมตตาจากอัลลอฮ์
รายงานเศาะฮีห์นี้กล่าวถึงน้ำตาและความเศร้าเมื่อมีผู้เสียชีวิตเช่นกัน และช่วยให้เข้าใจความแตกต่างระหว่างการโศกเศร้าตามธรรมชาติกับการแสดงออกที่ต้องห้าม
Sahih Muslim · #2138 (Sahih)รายงานเศาะฮีห์นี้เกี่ยวข้องกับการรับมือกับความเศร้า และเน้นความสำคัญของความอดทนเมื่อประสบกับการสูญเสีย
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี