Sahih Muslim หะดีษที่ 227
รายงานโดย Abu Huraira พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abu Huraira
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ " .
อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง อบู มุอาวิยะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง และอิบนุ นุมัยร์ ก็ได้เล่าให้เราฟังเช่นกัน โดยถ้อยคำนี้เป็นของเขา เขากล่าวว่า: พ่อของฉันและมุฮัมมัด อิบนุ อุบัยด์ ได้เล่าให้เราฟัง พวกเขาทั้งหมดรายงานจาก อัล-อะมัช จาก อบู ศอลิห์ จาก อบู ฮุร็อยเราะฮ์ เขากล่าวว่า: ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า
"มีสองประการในหมู่มนุษย์ที่ทำให้พวกเขาตกอยู่ในสภาพกุฟร์ (การปฏิเสธศรัทธา): การใส่ร้ายต่อเชื้อสาย และการคร่ำครวญร้องไห้แก่ผู้ตาย"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ เตือนเรื่องการดูหมิ่นชาติกำเนิดและการคร่ำครวญเสียงดังถึงผู้เสียชีวิต
การเยาะเย้ย ปฏิเสธ หรือทำให้ชาติกำเนิดของผู้อื่นเสื่อมเสียด้วยคำดูหมิ่น
การแสดงความโศกเศร้าต่อผู้เสียชีวิตเกินควร เช่น ร้องตะโกนหรือร่ำไห้คร่ำครวญเสียงดัง
ในที่นี้หมายถึงบาปร้ายแรงที่มีลักษณะของการปฏิเสธศรัทธา ถ้อยคำนี้ไม่ได้ตัดสินว่าทุกคนที่กระทำเช่นนั้นเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาโดยอัตโนมัติ
นักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายว่า ‘การปฏิเสธศรัทธา’ ในที่นี้ไม่ได้หมายความโดยอัตโนมัติว่าบุคคลนั้นออกจากอิสลาม แต่หมายถึงการกระทำต้องห้ามที่ร้ายแรงและเป็นแนวปฏิบัติที่อยู่ในหมวดการปฏิเสธศรัทธา นักวิชาการซุนนีแยกสิ่งนี้ออกจากการปฏิเสธศรัทธาขั้นใหญ่ เว้นแต่บุคคลนั้นจะปฏิเสธหลักความเชื่อพื้นฐานของอิสลาม การคร่ำครวญ เช่น การร้องไห้โหยหวนเสียงดังและการตีตนเอง เป็นสิ่งต้องห้าม ส่วนความโศกเศร้าและน้ำตาที่ไม่มีการกระทำต้องห้ามนั้นอนุญาต การดูหมิ่นชาติกำเนิดก็เป็นสิ่งต้องห้ามเช่นกัน แต่แตกต่างจากการสอบถามชาติกำเนิดของบุคคลอย่างให้เกียรติ
- อย่าพูดดูหมิ่นชาติกำเนิดของผู้อื่นหรือเผยแพร่คำดูหมิ่นเกี่ยวกับครอบครัวของเขา
- ช่วยเหลือผู้สูญเสียด้วยความอดทนและเห็นอกเห็นใจ โดยไม่ร้องคร่ำครวญเสียงดังหรือตีตนเอง
- ยอมรับความโศกเศร้าและน้ำตา แต่แสดงความอาลัยภายในขอบเขตแห่งศักดิ์ศรีและศรัทธา
รายงานนี้กล่าวถึงธรรมเนียมที่น่าตำหนิเช่นกัน และช่วยให้เข้าใจคำเตือนเรื่องการดูหมิ่นชาติกำเนิดในบริบท
Sahih Muslim · #228 (Sahih)รายงานที่เกี่ยวข้องนี้กล่าวถึงการละเว้นการคร่ำครวญ และช่วยชี้แจงคำเตือนเรื่องการคร่ำครวญถึงผู้เสียชีวิต
Sahih Muslim · #229 (Sahih)รายงานนี้กล่าวถึงการคร่ำครวญถึงผู้เสียชีวิตเช่นกันว่าเป็นแนวปฏิบัติที่ต้องห้าม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี