หนังสือว่าด้วยการแสวงบุญ · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 2951

รายงานโดย Jabir ibn Abdullah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยการแสวงบุญ
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Jabir ibn Abdullah

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ حَاتِمٍ، - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْمَدَنِيُّ، - عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلَ عَنِ الْقَوْمِ، حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، ‏.‏ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَىَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلاَمٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ ‏.‏ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَحَضَرَ وَقْتُ الصَّلاَةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَيَعْمَلَ مِثْلَ عَمَلِهِ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ ‏"‏ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي ‏"‏ ‏.‏ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلَ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ وَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَىْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ ‏"‏ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ - رضى الله عنه - لَسْنَا نَنْوِي إِلاَّ الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلاَثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ نَفَذَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَقَرَأَ ‏{‏ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى‏}‏ فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلاَ أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلاَّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ ‏{‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ‏}‏ وَ ‏{‏ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ‏}‏ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الرُّكْنِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ خَرَجَ مِنَ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنَ الصَّفَا قَرَأَ ‏{‏ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ‏}‏ ‏"‏ أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَقَالَ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كَلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي سَعَى حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ فَقَالَ ‏"‏ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقِ الْهَدْىَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحِلَّ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لأَبَدٍ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَصَابِعَهُ وَاحِدَةً فِي الأُخْرَى وَقَالَ ‏"‏ دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ - مَرَّتَيْنِ - لاَ بَلْ لأَبَدٍ أَبَدٍ ‏"‏ ‏.‏ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَ فَاطِمَةَ - رضى الله عنها - مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا ‏.‏ قَالَ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ لِلَّذِي صَنَعَتْ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيمَا ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْىَ فَلاَ تَحِلُّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْىِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِائَةً - قَالَ - فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلاَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ تَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى فَأَهَلُّوا بِالْحَجِّ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِهَا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلاً حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ تُضْرَبُ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلاَّ أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَأَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلاَ كُلُّ شَىْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَىَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَإِنَّ أَوَّلَ دَمٍ أَضَعُ مِنْ دِمَائِنَا دَمُ ابْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لاَ يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ ‏.‏ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنِ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ ‏.‏ وَأَنْتُمْ تُسْأَلُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ‏.‏ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُتُهَا إِلَى النَّاسِ ‏"‏ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَذَهَبَتِ الصُّفْرَةُ قَلِيلاً حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ وَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ شَنَقَ لِلْقَصْوَاءِ الزِّمَامَ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى ‏"‏ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ ‏"‏ ‏.‏ كُلَّمَا أَتَى حَبْلاً مِنَ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلاً حَتَّى تَصْعَدَ حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُسَبِّحْ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ وَصَلَّى الْفَجْرَ - حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ - بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَدَعَاهُ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ وَوَحَّدَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ عَبَّاسٍ وَكَانَ رَجُلاً حَسَنَ الشَّعْرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّتْ بِهِ ظُعُنٌ يَجْرِينَ فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَلَى وَجْهِ الْفَضْلِ فَحَوَّلَ الْفَضْلُ وَجْهَهُ إِلَى الشِّقِّ الآخَرِ يَنْظُرُ فَحَوَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ عَلَى وَجْهِ الْفَضْلِ يَصْرِفُ وَجْهَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ يَنْظُرُ حَتَّى أَتَى بَطْنَ مُحَسِّرٍ فَحَرَّكَ قَلِيلاً ثُمَّ سَلَكَ الطَّرِيقَ الْوُسْطَى الَّتِي تَخْرُجُ عَلَى الْجَمْرَةِ الْكُبْرَى حَتَّى أَتَى الْجَمْرَةَ الَّتِي عِنْدَ الشَّجَرَةِ فَرَمَاهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ مِنْهَا مِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ رَمَى مِنْ بَطْنِ الْوَادِي ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْمَنْحَرِ فَنَحَرَ ثَلاَثًا وَسِتِّينَ بِيَدِهِ ثُمَّ أَعْطَى عَلِيًّا فَنَحَرَ مَا غَبَرَ وَأَشْرَكَهُ فِي هَدْيِهِ ثُمَّ أَمَرَ مِنْ كُلِّ بَدَنَةٍ بِبَضْعَةٍ فَجُعِلَتْ فِي قِدْرٍ فَطُبِخَتْ فَأَكَلاَ مِنْ لَحْمِهَا وَشَرِبَا مِنْ مَرَقِهَا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَفَاضَ إِلَى الْبَيْتِ فَصَلَّى بِمَكَّةَ الظُّهْرَ فَأَتَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَسْقُونَ عَلَى زَمْزَمَ فَقَالَ ‏"‏ انْزِعُوا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَوْلاَ أَنْ يَغْلِبَكُمُ النَّاسُ عَلَى سِقَايَتِكُمْ لَنَزَعْتُ مَعَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَنَاوَلُوهُ دَلْوًا فَشَرِبَ مِنْهُ ‏.‏

คำแปล

เล่าให้เราฟังโดย อบู บักร์ อิบนุ อะบี ชัยบะฮ์ และ อิสหาก อิบนุ อิบรอฮีม ทั้งสองรายงานจาก ฮาติม โดยอบู บักร์ กล่าวว่า เล่าให้เราฟังโดย ฮาติม อิบนุ อิสมาอีล อัลมะดะนีย์ จาก ญะอ์ฟัร อิบนุ มุฮัมมัด จากบิดาของท่าน ท่านกล่าวว่า พวกเราได้เข้าไปหา ญาบิร อิบนุ อับดุลลอฮ์ ท่านจึงสอบถามเกี่ยวกับคณะผู้มาเยือน จนกระทั่งมาถึงฉัน ฉันจึงกล่าวว่า ฉันคือ มุฮัมมัด อิบนุ อะลี อิบนุ ฮุเซน ท่านจึงเอื้อมมือมายังศีรษะของฉัน แล้วปลดกระดุมเม็ดบนของฉันออก จากนั้นก็ปลดกระดุมเม็ดล่างออก แล้ววางฝ่ามือของท่านไว้ระหว่างหน้าอกทั้งสองของฉัน ซึ่งในขณะนั้นฉันยังเป็นเด็กหนุ่มอยู่ ท่านกล่าวว่า ยินดีต้อนรับนะ หลานชาย จงถามในสิ่งที่เจ้าต้องการเถิด ฉันจึงได้ถามท่าน ขณะที่ท่านตาบอด และได้เวลาละหมาดพอดี ท่านจึงลุกขึ้นยืนโดยห่มผ้าผืนหนึ่ง ทุกครั้งที่ท่านพาดปลายผ้าทั้งสองไว้บนบ่า มันก็จะหลุดลงมาเนื่องจากมีขนาดเล็ก ส่วนผ้าคลุมอีกผืนหนึ่งของท่านวางอยู่บนราวแขวนเสื้อผ้าข้างๆ ท่านได้นำพวกเราละหมาด ฉันจึงกล่าวว่า โปรดบอกฉันเกี่ยวกับการทำฮัจญ์ของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ท่านจึงใช้นิ้วมือของท่านแสดงจำนวนเก้า แล้วกล่าวว่า แท้จริง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้พำนักอยู่ถึงเก้าปีโดยมิได้ประกอบพิธีฮัจญ์ ต่อมาในปีที่สิบ ท่านได้ประกาศแก่ประชาชนว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จะประกอบพิธีฮัจญ์ ผู้คนจำนวนมากจึงเดินทางมายังนครมะดีนะฮ์ ทุกคนต่างมุ่งหวังที่จะปฏิบัติตามเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และปฏิบัติให้เหมือนกับการกระทำของท่าน เราจึงออกเดินทางพร้อมกับท่านจนกระทั่งมาถึง ซุลฮุลัยฟะฮ์ อัสมาอ์ บินตุ อุมัยส์ ได้ให้กำเนิดบุตรชื่อ มุฮัมมัด อิบนุ อะบี บักร์ นางจึงส่งคนไปทูลถามเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ว่า ข้าพระองค์ควรทำอย่างไร ท่านกล่าวว่า เจ้าจงอาบน้ำชำระร่างกาย ใช้ผ้ารัดบริเวณช่องคลอดให้แน่น และครองอิห์รอมเถิด เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงละหมาดในมัสยิด จากนั้นท่านได้ขี่อัล-กอศวาอ์ (อูฐตัวเมียของท่าน) จนเมื่ออูฐของท่านยืนตรงขึ้นบนพื้นที่อัล-บัยดาอ์ ฉันมองไปสุดสายตาเบื้องหน้า มีทั้งผู้ขี่พาหนะและผู้เดินเท้า ทางด้านขวาก็เช่นกัน ทางด้านซ้ายก็เช่นกัน และทางด้านหลังก็เช่นกัน ขณะที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อยู่ท่ามกลางพวกเรา และอัลกุรอานถูกประทานลงมาแก่ท่าน ท่านเป็นผู้รู้ความหมายที่แท้จริงของมัน และการกระทำใดๆ ที่ท่านปฏิบัติ เราก็ได้ปฏิบัติตามด้วย ท่านได้กล่าวตะลbiยะฮ์ด้วยการยืนยันความเป็นเอกภาพของ Allah ว่า ลับบัยกะ อัลลอฮุมมะ ลับบัยกะ ลับบัยกะ ลา ชะรีกะ ละกะ ลับบัยกะ อินนัลฮัมดะ วันนิอ์มะตะ ละกะ วัลมุลก์ ลา ชะรีกะ ละกะ และผู้คนก็ได้กล่าวตะลbiยะฮ์เช่นเดียวกับที่ท่านกล่าว เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ มิได้ปฏิเสธสิ่งใดจากคำกล่าวของพวกเขา แต่ท่านยังคงยึดมั่นในคำตะลbiยะฮ์ของท่านเอง ญาบิร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า เรามิได้ตั้งใจอื่นใดนอกจากการทำฮัจญ์เท่านั้น เรามิรู้จักการทำอุมเราะฮ์ จนกระทั่งเมื่อเรามาถึงอัล-บัยต์พร้อมกับท่าน ท่านได้ลูบมุมหินดำ แล้ววิ่งเร็วสามรอบ และเดินปกติสี่รอบ จากนั้นท่านได้ไปยัง مقامอิบรอฮีม อะลัยฮิสสลาม แล้วอ่านอายะฮ์ว่า และพวกเจ้าจงถือเอา مقامอิบรอฮีมเป็นสถานที่ละหมาด ท่านได้ทำให้ مقامอิบรอฮีมอยู่ระหว่างตัวท่านกับอัล-บัยต์ บิดาของฉันเคยกล่าวว่า และฉันไม่รู้ว่าท่านจะกล่าวถึงเรื่องนี้เว้นแต่จากท่านนะบี ﷺ ว่า ท่านได้อ่านในสองร็อกอะฮ์ว่า กุล ฮุวัลลอฮุ อะฮัด และ กุล ยา อัยยุฮัลกาฟิรูน จากนั้นท่านได้กลับไปยังมุมหินดำและลูบมัน แล้วออกจากประตูไปยังอัศ-เศาะฟา เมื่อเข้าใกล้ อัศ-เศาะฟา ท่านได้อ่านอายะฮ์ว่า แท้จริง อัศ-เศาะฟา และอัล-มัรวะฮ์ เป็นส่วนหนึ่งจากสัญลักษณ์ของ Allah แล้วกล่าวว่า ฉันเริ่มต้นด้วยสิ่งที่ Allah ทรงเริ่มต้น ท่านเริ่มที่อัศ-เศาะฟาก่อน โดยขึ้นไปบนนั้นจนมองเห็นอัล-บัยต์ แล้วหันหน้าไปทางกิบลัต กล่าวสรรเสริญความเป็นเอกภาพของ Allah และกล่าวตักบีร แล้วกล่าวว่า ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮุ วะห์ดะฮุ ลา ชะรีกะ ละฮุ ละฮุลมุลก์ วะละฮุลฮัมดุ วะฮุวะ อะลา กุลลิ ชัยอิน กอดีร ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮุ วะห์ดะฮุ อันญะซะ วะอ์ดะฮุ วะนะเศาะร็ อับดะฮุ วะฮะซะมัลอะห์ซาบะ วะห์ดะฮุ จากนั้นท่านได้วิงวอนขอในระหว่างนั้น ท่านได้กระทำเช่นนี้สามครั้ง แล้วลงมายังอัล-มัรวะฮ์ เมื่อเท้าทั้งสองของท่านเหยียบลงถึงท้องหุบเขา ท่านก็วิ่งเร็ว และเมื่อเริ่มขึ้นที่สูง ท่านก็เดินปกติจนกระทั่งถึงอัล-มัรวะฮ์ ท่านได้ปฏิบัติบนอัล-มัรวะฮ์เช่นเดียวกับที่ได้ปฏิบัติบนอัศ-เศาะฟา จนเมื่อเสร็จสิ้นการเดินรอบสุดท้ายที่อัล-มัรวะฮ์ ท่านกล่าวว่า หากฉันรู้ล่วงหน้าในสิ่งที่ฉันเพิ่งมารู้ทีหลัง ฉันคงไม่นำสัตว์พลีกรรมมาด้วย และคงจะทำมันเป็นอุมเราะฮ์ ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกท่านที่ไม่มีสัตว์พลีกรรมติดตัวมา ก็จงออกจากอิห์รอมและทำให้มันเป็นอุมเราะฮ์เถิด สุรากะฮ์ อิบนุ มาลิก อิบนุ ญุอ์ชัม จึงลุกขึ้นแล้วกล่าวว่า โอ้ เราะสูลุลลอฮ์ นี่สำหรับปีนี้เท่านั้นหรือ หรือตลอดไป? เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงสอดนิ้วพระหัตถ์เข้าหากันแล้วกล่าวว่า การทำอุมเราะฮ์ได้รวมเข้ากับการทำฮัจญ์แล้ว สองครั้ง แล้วกล่าวว่า ไม่ ทว่าเป็นไปตลอดกาล ตลอดกาล อะลี เดินทางมาจากเยเมนพร้อมสัตว์พลีกรรมของท่านนะบี ﷺ และได้พบว่า ฟาฏิมะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้ออกจากอิห์รอมแล้ว และได้สวมใส่เสื้อผ้าที่ย้อมสี พร้อมทั้งเขียนขอบตาด้วยผง Kohl เขาจึงแสดงความไม่เห็นด้วยต่อนาง นางจึงกล่าวว่า พ่อของฉันได้สั่งให้ฉันทำเช่นนั้น เขากล่าวว่า อะลี เคยเล่าขณะอยู่ที่อิรักว่า ฉันได้ไปหาเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เพื่อร้องเรียนเรื่องฟาฏิมะฮ์ในสิ่งที่นางทำ และเพื่อขอคำวินิจฉัยจากเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เกี่ยวกับสิ่งที่นางได้อ้างอิงจากท่าน ฉันได้บอกท่านว่าฉันไม่พอใจต่อนางในเรื่องนี้ ท่านจึงกล่าวว่า นางพูดจริง นางพูดจริง เจ้ากล่าวอะไรเมื่อเจ้าตั้งเจตนาทำฮัจญ์? เขากล่าวว่า ฉันกล่าวว่า โอ้ Allah แท้จริงข้าพระองค์ครองอิห์รอมตามที่ศาสนทูตของพระองค์ได้ครองอิห์รอม ท่านกล่าวว่า แท้จริงฉันมีสัตว์พลีกรรมติดตัวมาด้วย ดังนั้นเจ้าอย่าเพิ่งออกจากอิห์รอม เขากล่าวว่า จำนวนสัตว์พลีกรรมทั้งหมดที่อะลีนำมาจากเยเมนและที่ท่านนะบี ﷺ นำมานั้น รวมกันได้หนึ่งร้อยตัว เขากล่าวว่า ผู้คนทั้งหมดจึงได้ออกจากอิห์รอมและตัดผมสั้นลง ยกเว้นท่านนะบี ﷺ และผู้ที่มีสัตว์พลีกรรมติดตัวมา เมื่อถึงวันตัรวียะฮ์ พวกเขาจึงมุ่งหน้าไปยังมินาและครองอิห์รอมเพื่อทำฮัจญ์ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ขี่พาหนะและนำละหมาดซุฮร์ อัศร์ มักริบ อิชาอ์ และฟัจญ์ร ณ ที่นั่น จากนั้นท่านได้พักครู่หนึ่งจนดวงอาทิตย์ขึ้น และได้สั่งให้กางเต็นท์ที่ทำจากขนสัตว์ให้แก่ท่านที่นะมิเราะฮ์ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงออกเดินทาง โดยชาวกุเรชมั่นใจว่าท่านจะต้องหยุดพักที่อัล-มัชอาริลฮะรอมอย่างแน่นอน ดังที่ชาวกุเรยเคยปฏิบัติกันในสมัยญาฮิลียะฮ์ แต่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้เดินทางผ่านไปจนกระทั่งถึงอะเราะฟะฮ์ และพบว่าเต็นท์ได้ถูกกางรอท่านอยู่แล้วที่นะมิเราะฮ์ ท่านจึงหยุดพักที่นั่น จนเมื่อดวงอาทิตย์คล้อย ท่านได้สั่งให้นำอัล-กอศวาอ์มาเตรียมพร้อม ท่านจึงเดินทางมายังท้องหุบเขา แล้วกล่าวคุฏบะฮ์แก่ประชาชนว่า แท้จริง เลือดเนื้อของพวกท่านและทรัพย์สินของพวกท่านเป็นที่ต้องห้ามแก่พวกท่าน ดุจดังความศักดิ์สิทธิ์ของวันนี้ของพวกท่าน ในเดือนนี้ของพวกท่าน และในเมืองนี้ของพวกท่าน พึงทราบเถิดว่า ทุกเรื่องราวของสมัยญาฮิลียะฮ์ล้วนถูกวางไว้ใต้เท้าทั้งสองของฉันแล้ว และการล้างแค้นด้วยเลือดในสมัยญาฮิลียะฮ์ก็ถูกยกเลิกแล้ว และเลือดแรกที่เรายกเลิกจากการล้างแค้นของเรา คือเลือดของบุตรของเราะบีอะฮ์ อิบนุ อัลฮาริษ ซึ่งได้รับการเลี้ยงดูในตระกูลสะอัด แล้วถูกเผ่าฮุซัยล์สังหาร และดอกเบี้ยในสมัยญาฮิลียะฮ์ก็ถูกยกเลิกแล้ว และดอกเบี้ยแรกที่เรายกเลิกคือดอกเบี้ยของอับบาส อิบนุ อับดิลมุฏฏอลิบ เพราะมันถูกยกเลิกทั้งหมดแล้ว พวกเจ้าจงยำเกรง Allah เกี่ยวกับบรรดาสตรี เพราะแท้จริงพวกเจ้าได้รับพวกนางมาด้วยความคุ้มครองจาก Allah และการร่วมประเวณีกับพวกนางเป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าด้วยพระวจนะของ Allah และสิทธิของพวกเจ้าเหนือพวกนางคือ พวกนางต้องไม่นำผู้ใดที่พวกเจ้ารังเกียจมานอนบนที่นอนของพวกเจ้า หากพวกนางกระทำเช่นนั้น พวกเจ้าก็จงตีพวกนางแต่อย่าให้รุนแรง และสิทธิของพวกนางเหนือพวกเจ้าคือ พวกเจ้าต้องจัดหาอาหารและเครื่องนุ่งห่มให้แก่พวกนางอย่างเหมาะสม และแท้จริงฉันได้ทิ้งสิ่งที่หากพวกเจ้ายึดมั่นไว้ พวกเจ้าจะไม่หลงผิดหลังจากนั้นเลย นั่นคือ คัมภีร์ของ Allah และพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับตัวฉัน แล้วพวกเจ้าจะกล่าวตอบว่าอย่างไร? พวกเขาจึงกล่าวว่า เราจะขอปฏิญาณว่าท่านได้เผยแผ่ ได้ทำหน้าที่ครบถ้วน และได้ตักเตือนอย่างบริสุทธิ์ใจแล้ว ท่านจึงใช้นิ้วชี้ของท่านชูขึ้นสู่ฟ้า แล้วผายมันไปยังฝูงชน พลางกล่าวว่า โอ้ Allah ขอทรงเป็นพยาน โอ้ Allah ขอทรงเป็นพยาน สามครั้ง จากนั้นมีการอาซาน แล้วมีการอิกอมะฮ์ ท่านจึงนำละหมาดซุฮร์ แล้วมีการอิกอมะฮ์อีกครั้ง ท่านจึงนำละหมาดอัศร์ โดยมิได้ละหมาดสิ่งใดคั่นระหว่างทั้งสอง หลังจากนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ขี่พาหนะจนกระทั่งมาถึงจุดหยุดพัก ท่านได้หันท้องอูฐอัล-กอศวาอ์ของท่านไปยังกลุ่มก้อนหิน และทำให้เส้นทางของผู้เดินเท้าอยู่เบื้องหน้าท่าน แล้วหันหน้าไปทางกิบลัต ท่านยังคงยืนอยู่เช่นนั้นจนดวงอาทิตย์ตก และแสงสีเหลืองจางหายไปเล็กน้อยจนดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ท่านได้อุซามะฮ์ซ้อนท้าย และเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ก็ออกเดินทาง โดยได้ดึงบังเหียนของอัล-กอศวาอ์อย่างแรงจนศีรษะของมันแตะเบาะอานของท่าน พร้อมกับกล่าวด้วยมือขวาว่า โอ้มนุษย์เอ๋ย ความสงบนิ่ง ความสงบนิ่ง ทุกครั้งที่ท่านผ่านเนินทราย ท่านก็หย่อนบังเหียนให้มันเล็กน้อยเพื่อให้มันปีนขึ้นไปได้ จนกระทั่งท่านมาถึงอัล-มุซดะลิฟะฮ์ ท่านได้นำละหมาดมักริบและอิชาอ์ด้วยการอาซานหนึ่งครั้งและการอิกอมะฮ์สองครั้ง โดยมิได้ละหมาดสุนัตใดๆ คั่นระหว่างทั้งสอง หลังจากนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้นอนพักผ่อนจนรุ่งสาง และได้ละหมาดฟัจญ์รเมื่อแสงอรุณกระจ่างชัด ด้วยการอาซานและการอิกอมะฮ์ จากนั้นท่านได้ขี่อัล-กอศวาอ์จนกระทั่งถึงอัล-มัชอาริลฮะรอม แล้วหันหน้าไปทางกิบลัต วิงวอนขอต่อพระองค์ กล่าวตักบีร ตะฮ์ลีล และยืนยันความเป็นเอกภาพของพระองค์ ท่านยังคงยืนอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งสว่างไสวมาก แล้วท่านก็ออกเดินทางก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น โดยมีอัล-ฟัฎล์ อิบนุ อับบาส ซ้อนท้าย เขาเป็นคนที่มีเส้นผมสวยงาม ผิวขาว และใบหน้าหล่อเหลา เมื่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ออกเดินทาง ได้มีขบวนสตรีกลุ่มหนึ่งเดินสวนผ่านไป อัล-ฟัฎล์ จึงเริ่มมองดูพวกนาง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงวางพระหัตถ์ปิดใบหน้าของอัล-ฟัฎล์ อัล-ฟัฎล์ จึงหันหน้าไปอีกด้านหนึ่งเพื่อมอง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงย้ายพระหัตถ์จากอีกด้านหนึ่งมาปิดใบหน้าของอัล-ฟัฎล์ เพื่อหันหน้าเขาไปอีกด้านหนึ่งไม่ให้มอง จนกระทั่งมาถึงท้องหุบเขามุหัสสิร ท่านได้เร่งความเร็วเล็กน้อย แล้วใช้เส้นทางสายกลางที่ออกไปยังอัล-ญัมเราะฮ์ อัล-กุบรอ จนกระทั่งถึงอัล-ญัมเราะฮ์ที่อยู่ใกล้ต้นไม้ ท่านได้ขว้างมันด้วยก้อนกรวดเจ็ดก้อน โดยกล่าวตักบีรพร้อมกับก้อนกรวดแต่ละก้อน ซึ่งมีขนาดเท่าก้อนกรวดที่ใช้ขว้างนก โดยขว้างจากท้องหุบเขา จากนั้นท่านได้ไปยังสถานที่เชือดสัตว์ และเชือดสัตว์หกสิบสามตัวด้วยมือของท่านเอง แล้วมอบที่เหลือให้อะลี เชือดส่วนที่เหลือ และให้เขามีส่วนร่วมในสัตว์พลีกรรมของท่าน จากนั้นท่านได้สั่งให้นำเนื้อชิ้นหนึ่งจากสัตว์พลีกรรมทุกตัวใส่ลงในหม้อต้ม เมื่อสุกแล้ว ทั้งสองท่านได้รับประทานเนื้อและดื่มน้ำซุปจากมัน หลังจากนั้น เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้ขี่พาหนะและเดินทางไปเวียนรอบอัล-บัยต์ แล้วละหมาดซุฮร์ที่มักกะฮ์ ท่านได้ไปยังตระกูลอับดิลมุฏฏอลิบที่กำลังให้น้ำซัมซัมอยู่ แล้วกล่าวว่า จงตักน้ำเถิด โอ้ วงศ์วานอับดิลมุฏฏอลิบ หากมิเกรงว่าผู้คนจะแย่งชิงสิทธิ์ในการให้น้ำนี้ไปจากพวกท่านแล้วไซร้ ฉันก็คงจะได้ตักน้ำร่วมกับพวกท่านด้วย พวกเขาจึงยื่นถังน้ำให้ท่าน และท่านก็ได้ดื่มจากมัน

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ญาบิรบรรยายถึงฮัจญ์ของท่านนบี ﷺ และคำเทศนาอำลา

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

รายงานนี้กล่าวถึงการแสวงบุญอำลาของท่านนบี ﷺ และระบุว่าท่านประกาศที่มะดีนะฮ์ในปีที่สิบว่าจะประกอบฮัจญ์ ในวันอะเราะฟะฮ์ ท่านกล่าวแก่ผู้เข้าร่วมเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ เช่น ความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตและทรัพย์สิน การยกเลิกดอกเบี้ย และการปฏิบัติต่อสตรีด้วยความเอาใจใส่

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
อิห์รอม

สภาวะอันศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้แสวงบุญเข้าสู่เมื่อเริ่มประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์ และต้องละเว้นการกระทำบางอย่าง

ตัลบิยะฮ์

ถ้อยคำวิงวอนที่ผู้แสวงบุญกล่าวตอบรับคำเรียกของอัลลอฮ์: “ลับบัยกัลลอฮุมมะลับบัยก์”

สะอ์ยี

การเดินไปมาระหว่างศอฟาและมัรวะฮ์เจ็ดเที่ยวระหว่างประกอบฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการใช้บันทึกโดยละเอียดของญาบิรเป็นหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับลำดับและวิธีประกอบฮัจญ์ ในบันทึกกล่าวถึงตัลบิยะฮ์ เฏาะวาฟ สะอ์ยี การพำนักที่อะเราะฟะฮ์และมุซดะลิฟะฮ์ ตลอดจนการขว้างก้อนกรวด นักนิติศาสตร์อิสลามอาศัยบันทึกนี้และหลักฐานอื่นเพื่อพิจารณาว่าการกระทำใดเป็นข้อบังคับ เป็นสิ่งที่แนะนำ หรือเป็นสิ่งที่อนุญาต โดยรายละเอียดแตกต่างกันไปตามสำนักนิติศาสตร์ คำเทศนาอำลาเน้นย้ำการคุ้มครองชีวิตและทรัพย์สิน การยกเลิกดอกเบี้ย และความสำคัญของสิทธิและหน้าที่ในชีวิตสมรส

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. ศึกษาลำดับขั้นตอนและข้อกำหนดของฮัจญ์จากแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ก่อนออกเดินทาง
  2. คุ้มครองชีวิต ทรัพย์สิน และสิทธิของผู้อื่น โดยถือว่าสิ่งเหล่านี้ศักดิ์สิทธิ์และละเมิดมิได้
  3. ปฏิบัติตามแนวทางของท่านนบีอย่างสงบและใส่ใจ พร้อมเปิดพื้นที่ให้ผู้อื่นในพิธีกรรมที่มีผู้คนหนาแน่น
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี