Sahih Muslim หะดีษที่ 4004
รายงานโดย Jabir ibn Abdullah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Jabir ibn Abdullah
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ فَضْلِ الْمَاءِ .
อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง วะกีอ์ ได้บอกเรา และมุฮัมมัด อิบนุ ฮาติม ได้เล่าให้ฉันฟัง ยะห์ยา อิบนุ สะอีด ได้เล่าให้เราฟัง ทั้งสองรายงานจาก อิบนุ ญุร็อยจ์ จาก อบู ซุบัยร์ จาก ญาบิร อิบนุ อับดิลลาฮ์ เขากล่าวว่า “เราะสูลของอัลลอฮ์ ﷺ ทรงห้ามการขายน้ำส่วนเกิน”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ห้ามขายน้ำส่วนเกินที่เหลืออยู่
น้ำที่บุคคลมีไว้ใช้ แต่ไม่จำเป็นต้องใช้เอง
การเรียกเก็บราคาเพื่อแลกกับการจัดหาน้ำให้ใช้
นักวิชาการยุคคลาสสิกอภิปรายข้อห้ามนี้ในบริบทของน้ำที่ผู้อื่นต้องพึ่งพาเพื่อการดำรงชีพ พวกเขาอธิบายว่าไม่ได้หมายความว่าการรับค่าตอบแทนทุกรูปแบบสำหรับน้ำเป็นสิ่งต้องห้าม แต่หมายถึงน้ำส่วนเกินที่ผู้อื่นจำเป็นต้องใช้ และการกักน้ำไว้จนก่อให้เกิดความเสียหาย สำนักนิติศาสตร์อิสลามต่าง ๆ พิจารณาการนำหลักนี้ไปใช้โดยละเอียดภายใต้กฎว่าด้วยสิทธิในการใช้น้ำและกรรมสิทธิ์ ใจความสำคัญคือ การเป็นเจ้าของไม่ใช่เหตุให้กีดกันผู้คนจากน้ำที่จำเป็นได้
- แบ่งปันน้ำที่เหลือเมื่อผู้อื่นจำเป็นต้องใช้ แทนที่จะกำหนดเงื่อนไขในการเข้าถึงน้ำ
- เมื่อต้องดูแลแหล่งน้ำ ควรกำหนดข้อตกลงที่ชัดเจนโดยคำนึงถึงความต้องการของเพื่อนบ้านและผู้สัญจรผ่านไปมา
- อย่าให้ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจสำคัญกว่าการป้องกันไม่ให้ผู้อื่นได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี