Sahih Muslim หะดีษที่ 4471
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ، أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ .
อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์ ได้เล่าให้เราฟัง มุฮัมมัด อิบนุ บิชร์ ได้เล่าให้เราฟัง จากนาฟิอ์ อิบนุ อุมัร จากอิบนุ อบี มุลัยกะฮ์ จากอิบนุ อับบาส ว่า ท่านเราะซุลลัลลอฮ์ ﷺ ได้ตัดสินคดีโดยให้จำเลยสาบานตน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
เมื่อเกิดข้อพิพาท โดยหลักแล้วจำเลยเป็นฝ่ายสาบาน
บุคคลที่ถูกฟ้องร้อง
ถ้อยแถลงอันหนักแน่นที่ผู้กล่าวอ้างอัลลอฮ์ให้เป็นพยานว่าคำพูดของตนเป็นความจริง
บรรดานักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานหลักการทั่วไปเรื่องการพิสูจน์จากรายงานนี้ว่า โจทก์ต้องนำหลักฐานมาแสดง และหากไม่มีหลักฐานดังกล่าว จำเลยจึงสาบาน สำนักนิติศาสตร์ซุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับหลักการพื้นฐานนี้ แต่มีข้อกำหนดเพิ่มเติมเกี่ยวกับลักษณะของข้อเรียกร้องและหลักฐานที่มีอยู่ เป็นต้น คำสาบานไม่ใช่ข้ออ้างให้เก็บรักษาทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ การโกหกภายใต้คำสาบานเป็นบาปร้ายแรง
- เมื่อเรียกร้องสิทธิ จงรวบรวมและแสดงหลักฐาน อย่ากล่าวหาใครโดยอาศัยเพียงข้อสงสัย
- จงสาบานก็ต่อเมื่อคุณพูดอย่างซื่อสัตย์และมั่นใจว่าคำกล่าวของตนเป็นความจริง
- ให้ข้อพิพาทได้รับการพิจารณาตามกระบวนการที่เป็นธรรม และเคารพสิทธิของทั้งสองฝ่าย
รายงานนี้จากเศาะฮีห์มุสลิมอธิบายว่าการกล่าวอ้างเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอให้ได้รับสิทธิ จึงชี้ให้เห็นว่าเหตุใดหลักฐานและคำสาบานของจำเลยจึงสำคัญ
40 Hadith van an-Nawawi · #33 (Sahih)รายงานนี้จากอิบนุอับบาสกล่าวว่าการกล่าวอ้างลอย ๆ ไม่ทำให้ได้สิทธิในทรัพย์สินของผู้อื่น และระบุคำสาบานว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี