Sahih Muslim หะดีษที่ 4575
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Umar ibn al-Khattab
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفْ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ فَكَانَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ يَجْعَلُهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ .
กุฏัยบะฮ์ บิน สะอีด, มุฮัมมัด บิน อับบาด, อบู บักร์ บิน อะบี ชัยบะฮ์ และอิสฮาก บิน อิบรอฮีม ได้เล่าให้เราฟัง (ถ้อยคำนี้เป็นของอิบนุ อะบี ชัยบะฮ์) อิสฮากกล่าวว่า
“เขาได้บอกเรา” ส่วนคนอื่นๆ กล่าวว่า “สุฟยานได้เล่าให้เราฟัง” จากอัมร์ จากอัซ-ซุฮ์รีย์ จากมาลิก บิน เอาส์ จากอุมัร เขากล่าวว่า “ทรัพย์สินของบนูนะฎีรนั้นเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่เราะสูลของพระองค์ﷺ โดยที่ชาวมุสลิมมิได้ยกทัพด้วยม้าหรืออูฐเพื่อไปยึดมันมา ดังนั้นมันจึงเป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะของท่านนบีﷺ ท่านจะใช้จ่ายจากทรัพย์สินนั้นเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของท่านเป็นเวลาหนึ่งปี และส่วนที่เหลือท่านจะนำไปจัดซื้อม้าและอาวุธ เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมในหนทางของอัลลอฮ์”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
รายได้จากบะนูอันนะฎีรถูกใช้เพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของท่านนบี ﷺ และเพื่อการป้องกันชุมชน
ทรัพย์สินที่ตกอยู่ในมือของมุสลิมโดยไม่ผ่านการสู้รบหรือการเดินทางไปรบ
เผ่ายิวในมะดีนะฮ์ ตามรายงาน ทรัพย์สินของพวกเขาตกเป็นของมุสลิมโดยไม่ต้องใช้ทหารม้าหรืออูฐ
ม้าและยุทโธปกรณ์ที่ใช้เตรียมพร้อมเพื่อป้องกันชุมชน
นักวิชาการยุคคลาสสิก รวมถึงอันนะวะวีย์ กล่าวถึงรายงานนี้เป็นหลักฐานว่า ฟัยอ์ไม่เหมือนกับทรัพย์สงครามที่แบ่งกันหลังการสู้รบ รายได้นี้อยู่ภายใต้การจัดการของท่านนบี ﷺ โดยท่านกันค่าเลี้ยงดูครอบครัวไว้หนึ่งปี และนำส่วนที่เหลือไปใช้กับม้าและอาวุธ นักวิชาการยังอนุมานจากเรื่องนี้ว่า ทรัพย์สินสาธารณะต้องบริหารเพื่อประโยชน์ที่ชุมชนได้รับอนุญาต และต้องไม่ใช้ตามอำเภอใจ
- เมื่อบริหารทรัพยากรร่วมกัน ให้กันส่วนที่จำเป็นสำหรับภาระหน้าที่สำคัญไว้อย่างเหมาะสมก่อน
- นำส่วนที่เหลือไปใช้โดยมีเป้าหมายเพื่อสนองความต้องการอันชอบธรรมของชุมชน
- กำกับดูแลการใช้จ่ายสาธารณะอย่างรับผิดชอบ และป้องกันการนำไปใช้ประโยชน์ส่วนตน
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี