หนังสือว่าด้วยญิฮาดและการออกศึก · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 4577

รายงานโดย Umar ibn al-Khattab พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยญิฮาดและการออกศึก
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Umar ibn al-Khattab

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَوْسٍ، حَدَّثَهُ قَالَ أَرْسَلَ إِلَىَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَجِئْتُهُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ - قَالَ - فَوَجَدْتُهُ فِي بَيْتِهِ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رِمَالِهِ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ ‏.‏ فَقَالَ لِي يَا مَالُ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَقَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِرَضْخٍ فَخُذْهُ فَاقْسِمْهُ بَيْنَهُمْ - قَالَ - قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ بِهَذَا غَيْرِي قَالَ خُذْهُ يَا مَالُ ‏.‏ قَالَ فَجَاءَ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَ ‏.‏ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمَا فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا الْكَاذِبِ الآثِمِ الْغَادِرِ الْخَائِنِ ‏.‏ فَقَالَ الْقَوْمُ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَاقْضِ بَيْنَهُمْ وَأَرِحْهُمْ ‏.‏ فَقَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ يُخَيَّلُ إِلَىَّ أَنَّهُمْ قَدْ كَانُوا قَدَّمُوهُمْ لِذَلِكَ - فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدَا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَاهُ صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم بِخَاصَّةٍ لَمْ يُخَصِّصْ بِهَا أَحَدًا غَيْرَهُ قَالَ ‏{‏ مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ‏}‏ مَا أَدْرِي هَلْ قَرَأَ الآيَةَ الَّتِي قَبْلَهَا أَمْ لاَ ‏.‏ قَالَ فَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَكُمْ أَمْوَالَ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَخَذَهَا دُونَكُمْ حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْخُذُ مِنْهُ نَفَقَةَ سَنَةٍ ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ أَتَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ ثُمَّ نَشَدَ عَبَّاسًا وَعَلِيًّا بِمِثْلِ مَا نَشَدَ بِهِ الْقَوْمَ أَتَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَكَ مِنَ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ فَرَأَيْتُمَاهُ كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَرَأَيْتُمَانِي كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيتُهَا ثُمَّ جِئْتَنِي أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَعْمَلاَ فِيهَا بِالَّذِي كَانَ يَعْمَلُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذْتُمَاهَا بِذَلِكَ قَالَ أَكَذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا وَلاَ وَاللَّهِ لاَ أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَىَّ ‏.‏

คำแปล

อับดุลลอฮ์ อิบนุ มุฮัมมัด อิบนุ อัสมาอ์ อัฎ-ฎุบะอีย์ ได้เล่าให้ฉันฟังว่า ญุวัยริยะฮ์ได้เล่าให้เราฟัง จากมาลิก จากอัซ-ซุฮ์รีย์ ว่ามาลิก อิบนุ เอาส์ ได้เล่าให้เขาฟังว่า: อุมัร อิบนุล ค็อฏฏอบ ได้ส่งคนมาเรียกฉัน ฉันจึงไปหาท่านเมื่อเวลาสายของวัน ท่านนั่งอยู่บนเตียงไม้เปล่าๆ ในบ้านของท่าน โดยพิงหมอนหนังอยู่ ท่านกล่าวกับฉันว่า 'โอ้ มาลิกเอ๋ย มีผู้คนจากเผ่าพันธุ์ของเจ้าจำนวนหนึ่งได้เร่งรีบมาหาฉัน และฉันได้สั่งให้มอบเงินช่วยเหลือเล็กน้อยแก่พวกเขา เจ้าจงรับมันไปและแจกจ่ายให้แก่พวกเขาเถิด' ฉันกล่าวว่า 'หากท่านจะสั่งให้คนอื่นทำเรื่องนี้แทนก็คงดี' ท่านกล่าวว่า 'รับไปเถิด โอ้ มาลิก' จากนั้นยัรฟาอ์ก็เข้ามาและกล่าวว่า 'โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน ท่านจะอนุญาตให้อุสมาน อับดุรเราะห์มาน อิบนุ เอาฟ์ อัซ-ซุเบร และซะอ์ด เข้าเฝ้าหรือไม่?' อุมัรตอบว่า 'ใช่' จึงอนุญาตให้พวกเขาเข้าไป ต่อมาเขากลับมาอีกครั้งและกล่าวว่า 'ท่านจะอนุญาตให้อัล-อับบาสและอะลีเข้าเฝ้าหรือไม่?' ท่านตอบว่า 'ใช่' จึงอนุญาตให้ทั้งสองเข้าไป อัล-อับบาสกล่าวว่า 'โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน ขอโปรดตัดสินข้อพิพาทระหว่างข้าพเจ้ากับคนโกหก คนบาป คนทรยศ และคนคดโกงผู้นี้เถิด' ผู้คนที่อยู่ที่นั่นก็กล่าวว่า 'ใช่แล้ว โอ้ อะมีรุลมุอ์มินีน โปรดตัดสินระหว่างพวกเขาและทำให้พวกเขาสบายใจเถิด' มาลิก อิบนุ เอาส์ กล่าวว่า 'ฉันนึกได้ว่าพวกเขาคงเตรียมตัวกันมาล่วงหน้าเพื่อจุดประสงค์นี้' อุมัรจึงกล่าวว่า 'จงนิ่งเสียก่อน! ข้าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงให้ชั้นฟ้าและแผ่นดินตั้งมั่นด้วยพระบัญชาของพระองค์ พวกท่านไม่รู้หรือว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า

"พวกเรา (บรรดานบี) ไม่มีการสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน"?' พวกเขาตอบว่า 'รู้' จากนั้นท่านหันไปหาอัล-อับบาสและอะลี แล้วกล่าวว่า 'ข้าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงให้ชั้นฟ้าและแผ่นดินตั้งมั่นด้วยพระบัญชาของพระองค์ ท่านทั้งสองไม่รู้หรือว่า เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า "พวกเราไม่มีการสืบมรดก สิ่งที่พวกเราทิ้งไว้เป็นทาน"?' ทั้งสองตอบว่า 'รู้' อุมัรกล่าวว่า 'แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งและยิ่งใหญ่ ได้ทรงประทานความพิเศษแก่เราะสูลของพระองค์ ﷺ ซึ่งมิได้ทรงประทานแก่ผู้ใดนอกจากท่าน พระองค์ตรัสว่า {สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงคืนให้แก่เราะสูลของพระองค์จากชาวเมืองต่างๆ นั้น เป็นสิทธิของอัลลอฮ์และเราะสูล} (อัล-ฮัชร์: 7)' ผู้เล่ากล่าวว่า 'ฉันไม่ทราบว่าท่านได้อ่านอายะฮ์ก่อนหน้านั้นด้วยหรือไม่' ท่านกล่าวต่อ 'เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้แบ่งปันทรัพย์สินของบนูนะฎีรให้แก่พวกท่าน ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ท่านมิได้ถือเอาผลประโยชน์ส่วนตัวเหนือพวกท่าน และมิได้ยึดครองมันไว้เพียงลำพังจนเหลือทรัพย์นี้ไว้ เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จะนำรายได้จากทรัพย์นี้ไปใช้จ่ายเป็นเวลาหนึ่งปี แล้วนำส่วนที่เหลือเข้ากองคลังกลาง' จากนั้นท่านกล่าวว่า 'ข้าขอสาบานต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงให้ชั้นฟ้าและแผ่นดินตั้งมั่นด้วยพระบัญชาของพระองค์ พวกท่านรู้เรื่องดังกล่าวหรือไม่?' พวกเขาตอบว่า 'รู้' จากนั้นท่านได้ขอให้การยืนยันจากอัล-อับบาสและอะลีเช่นเดียวกับที่ขอจากคนอื่นๆ ว่า 'ท่านทั้งสองรู้เรื่องดังกล่าวหรือไม่?' ทั้งสองตอบว่า 'รู้' ท่านกล่าวว่า 'เมื่อเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ สิ้นพระชนม์ อบูบักรกล่าวว่า "ฉันเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ" ท่านทั้งสองจึงมาเรียกร้องมรดกของท่าน จากหลานชายของท่าน (หมายถึงอัล-อับบาส) และคนนี้ (หมายถึงอะลี) ก็เรียกร้องมรดกของภรรยาจากบิดาของเธอ อบูบักรกล่าวว่า "เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวว่า เราไม่มีการสืบมรดก สิ่งที่เราทิ้งไว้เป็นทาน" ดังนั้นท่านทั้งสองจึงมองว่าเขาเป็นคนโกหก คนบาป คนทรยศ และคนคดโกง แต่อัลลอฮ์ทรงทราบดีว่าเขานั้นเป็นผู้สัตย์จริง คุณธรรม ประเสริฐ และปฏิบัติตามความจริง ต่อมาเมื่ออบูบักรสิ้นชีวิตลง และฉันกลายเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ และของอบูบักร ท่านทั้งสองก็มองว่าฉันเป็นคนโกหก คนบาป คนทรยศ และคนคดโกง แต่อัลลอฮ์ทรงทราบดีว่าฉันนั้นเป็นผู้สัตย์จริง คุณธรรม ประเสริฐ และปฏิบัติตามความจริง ฉันจึงดูแลทรัพย์สมบัติดังกล่าวต่อมา จากนั้นท่านทั้งสองก็มาหาฉันพร้อมกัน โดยมีจุดประสงค์เดียวกัน ท่านทั้งสองกล่าวว่า 'จงมอบทรัพย์นั้นให้แก่เราเถิด' ฉันจึงกล่าวว่า 'หากท่านทั้งสองต้องการให้ฉันมอบให้ ก็ต้องอยู่ภายใต้คำมั่นสัญญาต่ออัลลอฮ์ว่าท่านทั้งสองจะบริหารจัดการมันในลักษณะเดียวกับที่เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เคยปฏิบัติ' ท่านทั้งสองจึงรับมันไปภายใต้เงื่อนไขนั้น' ท่านถามว่า 'เป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ?' ทั้งสองตอบว่า 'ใช่' ท่านกล่าวว่า 'แล้วตอนนี้ท่านทั้งสองกลับมาหาฉันเพื่อให้ฉันตัดสินระหว่างท่านทั้งสองอีกหรือ? ไม่เลย ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ฉันจะไม่ตัดสินเป็นอย่างอื่นนอกจากนี้ จนกว่าวันกิยามะฮ์จะมาถึง หากท่านทั้งสองไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขนี้ได้ ก็จงคืนมันให้แก่ฉันเถิด'

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

ทรัพย์มรดกของท่านนบี ﷺ ยังคงได้รับการจัดการเพื่อการกุศล

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

อุมัร อิบนุ อัลค็อฏฏอบตัดสินข้อพิพาทระหว่างอะลีและอับบาสเกี่ยวกับการดูแลทรัพย์สินที่ท่านนบี ﷺ ทิ้งไว้ ท่านได้เตือนผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้นถึงคำกล่าวที่ว่า มรดกของบรรดานบีจะได้รับการจัดการเป็นทรัพย์เพื่อการกุศล

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
เศาะดะเกาะฮ์

การกุศล หรือทรัพย์สินที่กำหนดไว้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม

บะนู อันนะฎีร

กลุ่มหนึ่งในมะดีนะฮ์ ซึ่งทรัพย์สินของพวกเขาตกอยู่ภายใต้การดูแลของชุมชนมุสลิมหลังจากพวกเขาจากไป

ฟัย’

ทรัพย์สินที่ตกเป็นของชุมชนมุสลิมโดยไม่ผ่านการสู้รบ

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

นักวิชาการยุคคลาสสิกอนุมานจากรายงานนี้ว่า ท่านนบี ﷺ ไม่ได้ทิ้งมรดกส่วนบุคคลไว้ โดยทรัพย์สินที่ท่านทิ้งไว้ได้รับการจัดการเป็นทรัพย์เพื่อการกุศล และสามารถนำมาใช้จ่ายเป็นค่าครองชีพประจำปีของท่านได้ สำนักกฎหมายซุนนีทั้งสี่สำนักยอมรับกฎพิเศษนี้สำหรับบรรดานบี อุมัรยังเน้นย้ำว่าการจัดการต้องยึดตามแนวปฏิบัติของท่านนบี ﷺ และผู้ดูแลทรัพย์สินที่กำหนดไว้เพื่อประโยชน์สาธารณะต้องรับผิดชอบและชี้แจงการดูแลนั้น

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. จัดการทรัพย์สินส่วนรวมหรือทรัพย์เพื่อการกุศลตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ และรับผิดชอบชี้แจงการดูแลนั้น
  2. แก้ไขข้อพิพาททางการเงินด้วยการรับฟังผู้เกี่ยวข้องและระบุข้อตกลงกับหลักฐานที่เกี่ยวข้องอย่างชัดเจน
  3. อย่ามอบหมายหรือสละความรับผิดชอบอย่างไม่รอบคอบ ควรกำหนดเงื่อนไขให้ชัดเจนล่วงหน้าและปฏิบัติตาม
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี