หนังสือว่าด้วยญิฮาดและการออกศึก · Sahih Muslim

Sahih Muslim หะดีษที่ 4602

รายงานโดย Abdullah ibn Umar พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย

Sahih (เชื่อถือได้)หนังสือ: หนังสือว่าด้วยญิฮาดและการออกศึก
صحيح مسلم
ใครเป็นผู้รายงาน?

รายงานโดย Abdullah ibn Umar

Sahih (เชื่อถือได้)

Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด

ตัวบทหะดีษ

ข้อความภาษาอาหรับ

وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ بْنُ أَسْمَاءَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَادَى فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ انْصَرَفَ عَنِ الأَحْزَابِ ‏ "‏ أَنْ لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدٌ الظُّهْرَ إِلاَّ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَتَخَوَّفَ نَاسٌ فَوْتَ الْوَقْتِ فَصَلُّوا دُونَ بَنِي قُرَيْظَةَ ‏.‏ وَقَالَ آخَرُونَ لاَ نُصَلِّي إِلاَّ حَيْثُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنْ فَاتَنَا الْوَقْتُ قَالَ فَمَا عَنَّفَ وَاحِدًا مِنَ الْفَرِيقَيْنِ ‏.‏

คำแปล

อับดุลลอฮ์ บิน มุฮัมมัด บิน อัสมา อัฎ-ฎุบะอี ได้เล่าให้ฉันฟัง โดย ญุวัยริยะฮ์ บิน อัสมา ได้บอกเรา จาก นาฟิอ์ จาก อับดุลลอฮ์ เขากล่าวว่า ในวันที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ กลับจากสงครามอัล-อะห์ซาบ ท่านได้ประกาศแก่พวกเราว่า

"อย่าให้ผู้ใดละหมาดซุฮร์จนกว่าจะไปถึงถิ่นที่อยู่ของบนู กุร็อยเซาะฮ์" มีผู้คนกลุ่มหนึ่งเกรงว่าจะหมดเวลาละหมาด จึงได้ละหมาดก่อนจะไปถึงถิ่นที่อยู่ของบนู กุร็อยเซาะฮ์ ขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า "เราจะไม่ละหมาดเว้นแต่ในที่ที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ สั่งใช้เราเท่านั้น แม้ว่าจะหมดเวลาก็ตาม" ท่านจึงมิได้ตำหนิผู้ใดในสองกลุ่มนั้นเลย

คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ

ใจความสำคัญ

บรรดาสหายมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับคำสั่ง แต่ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ถูกตำหนิ

ภูมิหลังและเหตุแห่งการกล่าว

หลังกลับจากสงครามอัลอะห์ซาบ ท่านนบี ﷺ สั่งให้ละหมาดซุฮ์ริที่บะนู กุร็อยเฎาะฮ์ บรรดาสหายมีความเห็นต่างกันว่าควรรักษาเวลาละหมาดไว้ หรือปฏิบัติตามคำสั่งตามถ้อยคำอย่างเคร่งครัด

อธิบายคำศัพท์ที่เข้าใจยาก
ซุฮ์ริ

ละหมาดภาคบังคับในช่วงเที่ยงวัน

บะนู กุร็อยเฎาะฮ์

กลุ่มหนึ่งในมะดีนะฮ์ ซึ่งบรรดาสหายถูกส่งไปหลังสงคราม

อัลอะห์ซาบ

สงครามที่กลุ่มพันธมิตรหลายกลุ่มเข้าปิดล้อมมะดีนะฮ์

สิ่งที่บรรดานักวิชาการได้เรียนรู้จากหะดีษ

บรรดานักวิชาการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ในฐานะตัวอย่างของอิจญ์ติฮาด กล่าวคือ กลุ่มหนึ่งเข้าใจคำสั่งตามตัวอักษร ส่วนอีกกลุ่มให้ความสำคัญกับเจตนารมณ์ของคำสั่งและรักษาเวลาละหมาด ท่านนบี ﷺ ไม่ได้ตำหนิกลุ่มใด เหตุการณ์นี้ชี้ให้เห็นว่า เมื่อถ้อยคำมีความกำกวม การพยายามตีความอย่างจริงใจอาจนำไปสู่คำอธิบายที่ปกป้องได้มากกว่าหนึ่งแนวทาง ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นข้ออ้างให้ละเลยเวลาละหมาดโดยไม่มีเหตุผล

บทเรียนสำหรับวันนี้
  1. เมื่อคำสั่งดูเหมือนขัดกับกฎทั่วไป จงพิจารณาเจตนารมณ์และหลักฐานที่มีอย่างรอบคอบ
  2. หารือความเห็นต่างด้วยความเคารพ และอย่ากล่าวหาว่าผู้อื่นมีเจตนาร้ายเมื่อพวกเขาพยายามปฏิบัติตามหลักฐานอย่างจริงใจ
  3. รักษาเวลาละหมาด และปฏิบัติตามความรู้ที่เชื่อถือได้เมื่อไม่แน่ใจว่าจะนำคำชี้แนะทางศาสนามาใช้อย่างไร
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ

แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี