Sahih Muslim หะดีษที่ 4622
รายงานโดย Abu Hurayrah พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abu Hurayrah
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ وَفَدَتْ وُفُودٌ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ فَكَانَ يَصْنَعُ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ الطَّعَامَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَدْعُوَنَا إِلَى رَحْلِهِ فَقُلْتُ أَلاَ أَصْنَعُ طَعَامًا فَأَدْعُوَهُمْ إِلَى رَحْلِي فَأَمَرْتُ بِطَعَامٍ يُصْنَعُ ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا هُرَيْرَةَ مِنَ الْعَشِيِّ فَقُلْتُ الدَّعْوَةُ عِنْدِي اللَّيْلَةَ فَقَالَ سَبَقْتَنِي . قُلْتُ نَعَمْ . فَدَعَوْتُهُمْ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَلاَ أُعْلِمُكُمْ بِحَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِكُمْ يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ ثُمَّ ذَكَرَ فَتْحَ مَكَّةَ فَقَالَ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَبَعَثَ الزُّبَيْرَ عَلَى إِحْدَى الْمُجَنِّبَتَيْنِ وَبَعَثَ خَالِدًا عَلَى الْمُجَنِّبَةِ الأُخْرَى وَبَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ عَلَى الْحُسَّرِ فَأَخَذُوا بَطْنَ الْوَادِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كَتِيبَةٍ - قَالَ - فَنَظَرَ فَرَآنِي فَقَالَ " أَبُو هُرَيْرَةَ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ " لاَ يَأْتِينِي إِلاَّ أَنْصَارِيٌّ " . زَادَ غَيْرُ شَيْبَانَ فَقَالَ " اهْتِفْ لِي بِالأَنْصَارِ " . قَالَ فَأَطَافُوا بِهِ وَوَبَّشَتْ قُرَيْشٌ أَوْبَاشًا لَهَا وَأَتْبَاعًا . فَقَالُوا نُقَدِّمُ هَؤُلاَءِ فَإِنْ كَانَ لَهُمْ شَىْءٌ كُنَّا مَعَهُمْ . وَإِنْ أُصِيبُوا أَعْطَيْنَا الَّذِي سُئِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَرَوْنَ إِلَى أَوْبَاشِ قُرَيْشٍ وَأَتْبَاعِهِمْ " . ثُمَّ قَالَ بِيَدَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى ثُمَّ قَالَ " حَتَّى تُوَافُونِي بِالصَّفَا " . قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَمَا شَاءَ أَحَدٌ مِنَّا أَنْ يَقْتُلَ أَحَدًا إِلاَّ قَتَلَهُ وَمَا أَحَدٌ مِنْهُمْ يُوَجِّهُ إِلَيْنَا شَيْئًا - قَالَ - فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُبِيحَتْ خَضْرَاءُ قُرَيْشٍ لاَ قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ . ثُمَّ قَالَ " مَنْ دَخَلَ دَارَ أَبِي سُفْيَانَ فَهُوَ آمِنٌ " . فَقَالَتِ الأَنْصَارُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ وَرَأْفَةٌ بِعَشِيرَتِهِ . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَجَاءَ الْوَحْىُ وَكَانَ إِذَا جَاءَ الْوَحْىُ لاَ يَخْفَى عَلَيْنَا فَإِذَا جَاءَ فَلَيْسَ أَحَدٌ يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْىُ فَلَمَّا انْقَضَى الْوَحْىُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ " . قَالُوا لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " قُلْتُمْ أَمَّا الرَّجُلُ فَأَدْرَكَتْهُ رَغْبَةٌ فِي قَرْيَتِهِ " . قَالُوا قَدْ كَانَ ذَاكَ . قَالَ " كَلاَّ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ هَاجَرْتُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَيْكُمْ وَالْمَحْيَا مَحْيَاكُمْ وَالْمَمَاتُ مَمَاتُكُمْ " . فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَبْكُونَ وَيَقُولُونَ وَاللَّهِ مَا قُلْنَا الَّذِي قُلْنَا إِلاَّ الضِّنَّ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُصَدِّقَانِكُمْ وَيَعْذِرَانِكُمْ " . قَالَ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى دَارِ أَبِي سُفْيَانَ وَأَغْلَقَ النَّاسُ أَبْوَابَهُمْ - قَالَ - وَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَقْبَلَ إِلَى الْحَجَرِ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ طَافَ بِالْبَيْتِ - قَالَ - فَأَتَى عَلَى صَنَمٍ إِلَى جَنْبِ الْبَيْتِ كَانُوا يَعْبُدُونَهُ - قَالَ - وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْسٌ وَهُوَ آخِذٌ بِسِيَةِ الْقَوْسِ فَلَمَّا أَتَى عَلَى الصَّنَمِ جَعَلَ يَطْعُنُهُ فِي عَيْنِهِ وَيَقُولُ " جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ " . فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَتَى الصَّفَا فَعَلاَ عَلَيْهِ حَتَّى نَظَرَ إِلَى الْبَيْتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَ .
เชคบาน บิน ฟารูค ได้เล่าให้เราฟังว่า สุไลมาน บิน อัล-มุฆีเราะฮ์ ได้เล่าให้เราฟังว่า ษาบิต อัล-บุนานีย์ ได้เล่าให้เราฟัง จากอับดุลลอฮ์ บิน ร่อบาห์ จากอบู ฮุร็อยเราะฮ์ ซึ่งกล่าวว่า: มีคณะผู้แทนหลายกลุ่มมาพบมุอาวิยะฮ์ในเดือนเราะมะฎอน พวกเราจึงผลัดกันเตรียมอาหารเลี้ยงกันเอง และอบู ฮุร็อยเราะฮ์ ก็เป็นคนที่มักเชิญพวกเราไปที่บ้านของเขาบ่อยครั้ง ฉันจึงคิดว่า 'ทำไมฉันไม่เตรียมอาหารแล้วเชิญพวกเขามาที่บ้านของฉันบ้างล่ะ?' ฉันจึงสั่งให้เตรียมอาหาร จากนั้นในช่วงเย็นฉันได้พบกับอบู ฮุร็อยเราะฮ์ และกล่าวว่า 'คืนนี้ขอเชิญท่านมารับประทานอาหารที่บ้านฉันเถิด' ท่านตอบว่า 'ท่านตัดหน้าฉันเสียแล้ว' ฉันตอบว่า 'ใช่แล้ว' แล้วฉันก็เชิญพวกเขา เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ อบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า 'โอ้ ชาวอันศอรเอ๋ย ข้าจะเล่าหะดีษหนึ่งจากเรื่องราวของพวกท่านให้ฟังดีไหม?' จากนั้นท่านได้กล่าวถึงการพิชิตมักกะฮ์ว่า: 'เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เดินทัพจนมาถึงมักกะฮ์ ทรงมอบหมายให้อัซ-ซุบัยร์คุมกองกำลังปีกขวา และคอลิดคุมกองกำลังปีกซ้าย ส่วนอบู อุบัยดะฮ์ทรงมอบหมายให้คุมกองกำลังที่ไม่มีเกราะ โดยพวกเขาได้เคลื่อนพลเข้าสู่ใจกลางหุบเขา ส่วนเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อยู่ในกองทหารกลุ่มใหญ่ ท่านมองมาเห็นฉันแล้วเรียก
"อบู ฮุร็อยเราะฮ์" ฉันตอบรับว่า "ลับบัยก์ ยะ เราะสูลัลลอฮ์" ท่านกล่าวว่า "อย่าให้ผู้ใดมาหาฉันนอกจากชาวอันศอร จงเรียกชาวอันศอรมารวมตัวกันเถิด" ท่านกล่าวต่อว่า พวกเขาจึงมารวมตัวล้อมรอบท่าน ฝ่ายกุเรชก็รวบรวมคนจรจัดและผู้ติดตามของพวกเขา แล้วกล่าวว่า "ส่งพวกนี้ออกไปก่อน หากพวกเขาได้รับชัยชนะ เราก็จะเข้าร่วมด้วย แต่หากพวกเขาพ่ายแพ้ เราก็จะยอมชดใช้ตามที่ถูกร้องขอ" เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสกับชาวอันศอรว่า "พวกท่านเห็นพวกคนจรจัดและผู้ติดตามของกุเรชนั่นหรือไม่?" จากนั้นท่านก็เอามือข้างหนึ่งฟาดลงบนมืออีกข้างหนึ่ง แล้วตรัสว่า "จงจัดการพวกเขาให้หมด จนกว่าพวกท่านจะมาพบฉันที่เนินเศาะฟา" เราจึงออกเดินทาง และใครในหมู่พวกเราที่ต้องการสังหารผู้ใด ก็สามารถทำได้โดยไม่มีใครต่อต้านได้เลย ต่อมาอบู ซุฟยานเข้ามาหาแล้วกล่าวว่า "ยะ เราะสูลัลลอฮ์ เลือดของชาวกุเรชถูกทำให้ไร้ค่าเสียแล้ว นับแต่นี้จะไม่มีกุเรชเหลืออยู่อีก" ท่านจึงประกาศว่า "ผู้ใดเข้าไปในบ้านของอบู ซุฟยาน เขาจะปลอดภัย" ชาวอันศอรบางส่วนจึงกระซิบกันว่า "ชายผู้นี้คงมีความปรารถนาต่อบ้านเกิดและความสงสารต่อเครือญาติของเขาเข้าครอบงำแล้ว" อบู ฮุร็อยเราะฮ์ กล่าวว่า ขณะนั้นวะฮีย์ได้ลงมา และเมื่อวะฮีย์ลงมา เรารู้สึกได้ทันที และไม่มีใครกล้าเงยหน้ามองเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จนกว่าวะฮีย์จะสิ้นสุดลง เมื่อวะฮีย์สิ้นสุดลง เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ตรัสว่า "โอ้ หมู่ชาวอันศอรเอ๋ย" พวกเขาตอบว่า "ลับบัยก์ ยะ เราะสูลัลลอฮ์" ท่านตรัสว่า "พวกท่านพูดกันว่า ชายผู้นี้มีความปรารถนาต่อบ้านเกิดและความสงสารต่อเครือญาติเข้าครอบงำแล้วใช่ไหม?" พวกเขาตอบว่า "ใช่แล้ว" ท่านตรัสว่า "หามิได้ แท้จริงฉันเป็นบ่าวของอัลลอฮ์และเป็นเราะสูลของพระองค์ ฉันได้อพยพเพื่ออัลลอฮ์และมายังพวกท่าน การมีชีวิตอยู่คือการอยู่กับพวกท่าน และการตายก็คือการตายร่วมกับพวกท่าน" พวกเขาจึงหันมาหาท่านทั้งน้ำตา พลางกล่าวว่า "วัลลอฮ์ ที่เราพูดเช่นนั้นไป ก็เพราะความหวงแหนในอัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์เท่านั้น" เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสว่า "แท้จริงอัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ยืนยันความจริงใจของพวกท่าน และยอมรับคำขอโทษของพวกท่าน" ผู้เล่ากล่าวว่า ผู้คนต่างมุ่งหน้าไปยังบ้านของอบู ซุฟยาน และปิดประตูบ้านของตน ส่วนเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้เสด็จไปยังหินดำ (อัล-ฮะญัร อัล-อัสวัด) ทรงสัมผัสมัน แล้วฏอวาฟรอบอัล-กะอ์บะฮ์ เมื่อมาถึงรูปเคารพที่ตั้งอยู่ข้างอัล-กะอ์บะฮ์ซึ่งผู้คนเคยกราบไหว้ ในพระหัตถ์ของเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ มีคันธนู โดยทรงจับที่ปลายคันธนู เมื่อทรงมาถึงรูปเคารพนั้น ทรงใช้คันธนูทิ่มแทงที่ดวงตาของมัน พร้อมตรัสว่า "ความจริงได้มาแล้ว และความเท็จก็ได้มลายสิ้นไป" เมื่อเสร็จสิ้นการฏอวาฟ ท่านได้ขึ้นไปยังเนินเศาะฟา จนสามารถมองเห็นอัล-กะอ์บะฮ์ แล้วยกมือขึ้นสรรเสริญอัลลอฮ์ และดุอาอ์ตามที่พระองค์ทรงประสงค์
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ท่านนบี ﷺ ทำให้ชาวอันศอรคลายกังวลและรับรองความปลอดภัยในช่วงพิชิตมักกะฮ์
รายงานนี้เกิดขึ้นในช่วงพิชิตมักกะฮ์ หลังจากท่านนบี ﷺ ประกาศว่าผู้ใดเข้าไปในบ้านของอบูซุฟยานจะปลอดภัย ชาวอันศอรบางคนจึงเกรงว่าท่านจะกลับไปยังเมืองและเผ่าของตน ท่านนบี ﷺ ทำให้พวกเขาสบายใจและยืนยันสายสัมพันธ์ที่มีต่อพวกเขา
ชาวเมืองมะดีนะฮ์ที่ให้ที่พักพิงและสนับสนุนท่านนบี ﷺ และชาวมุสลิม
เนินเขาใกล้กะอ์บะฮ์ ซึ่งท่านนบี ﷺ ขึ้นไปหลังจากฏอวาฟและวิงวอนต่ออัลลอฮ์
สารจากอัลลอฮ์ที่ประทานแก่ท่านนบี ﷺ
นักวิชาการยุคคลาสสิกเน้นว่าท่านนบี ﷺ ตอบชาวอันศอรอย่างอ่อนโยน และยอมรับความผูกพันอย่างจริงใจของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ถ้อยคำที่ว่าชีวิตและความตายของท่านผูกพันกับพวกเขาแสดงถึงความภักดีต่อประชาคมที่เคยสนับสนุนท่าน นักวิชาการยังอนุมานจากคำประกาศเรื่องบ้านของอบูซุฟยานว่า การรับรองความปลอดภัยระหว่างการพิชิตช่วยป้องกันการนองเลือดได้ ถ้อยคำเกี่ยวกับสัจธรรมและความเท็จหมายถึงการสิ้นไปของการบูชารูปเคารพ ไม่ใช่การอนุญาตให้ทำลายสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หรือทรัพย์สินโดยไม่มีอำนาจ
- กล่าวถึงความกังวลหรือความเข้าใจผิดอย่างสุภาพและทันท่วงที พร้อมเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายชี้แจง
- จงภักดีต่อผู้ที่เคยสนับสนุนคุณ แม้สถานการณ์จะเปลี่ยนไป
- เมื่อเกิดความตึงเครียด ให้หาวิธีรับรองความปลอดภัยและป้องกันความรุนแรงที่ไม่จำเป็น
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี