Sahih Muslim หะดีษที่ 4657
รายงานโดย Jundub ibn Sufyan พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Jundub ibn Sufyan
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدُبَ بْنَ سُفْيَانَ، يَقُولُ اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ يَكُونَ شَيْطَانُكَ قَدْ تَرَكَكَ لَمْ أَرَهُ قَرِبَكَ مُنْذُ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثٍ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
อิสฮาก บิน อิบรอฮีม และมุฮัมมัด บิน ราฟิอ์ ได้เล่าให้เราฟัง — ถ้อยคำนี้เป็นของอิบนุ ราฟิอ์ — อิสฮากกล่าวว่า
“เขาได้บอกเรา” ส่วนอิบนุ ราฟิอ์ กล่าวว่า “ยะห์ยา บิน อาดัม เล่าให้เราฟัง ซุฮัยร์เล่าจากอัล-อัสวัด บิน ก็อยส์ ว่า: ฉันได้ยินญุนดุบ บิน ซุฟยาน กล่าวว่า ‘เราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงประชวรและไม่ได้ลุกขึ้นละหมาดเป็นเวลาสองหรือสามคืน จากนั้นมีสตรีผู้หนึ่งมาหาท่านแล้วกล่าวว่า “โอ้ มุฮัมมัด! ข้าหวังว่าชัยฏอนของท่านคงจะทิ้งท่านไปแล้ว เพราะข้าไม่เห็นมันเข้ามาใกล้ท่านเลยตลอดสองหรือสามคืนที่ผ่านมา” ท่านกล่าวว่า แล้วอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกียรติและผู้ทรงสูงส่งจึงได้ประทานโองการลงมาว่า {ขอสาบานด้วยเวลาสาย * และยามราตรีเมื่อมันสงบลง * พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงเกลียดชังเจ้า}’”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
อัลลอฮ์ทรงยืนยันว่าพระองค์มิได้ทอดทิ้งท่านนบี ﷺ
หะดีษกล่าวว่าเราะซูลของอัลลอฮ์ ﷺ ทรงประชวรและไม่ได้ลุกขึ้นละหมาดเป็นเวลาสองหรือสามคืน หลังจากหญิงคนหนึ่งเยาะเย้ยพระองค์ด้วยเหตุนี้ อัลลอฮ์จึงประทานโองการจากซูเราะฮ์อัฎฎุฮา ซึ่งระบุว่าพระผู้อภิบาลมิได้ทอดทิ้งหรือชิงชังพระองค์
ถ้อยคำเยาะเย้ยของหญิงคนนั้น ซึ่งกล่าวถึงท่านนบี ﷺ อย่างไม่ถูกต้องว่าเกี่ยวข้องกับชัยฏอน
แสงสว่างยามเช้า และยังเป็นชื่อซูเราะฮ์ที่มีโองการซึ่งยกมาอ้าง
คำบรรยายถึงยามค่ำคืน เมื่อความมืดและความสงบแผ่ขยายออกไป
บรรดานักวิชาการยุคคลาสสิกอธิบายว่าโองการเหล่านี้ปลอบประโลมท่านนบี ﷺ และยืนยันว่าการหยุดพักของวะฮีย์ชั่วคราวมิได้หมายความว่าอัลลอฮ์ทรงทอดทิ้งพระองค์ เหตุการณ์นี้ยังสอนด้วยว่าความเจ็บป่วยหรือการหยุดกิจวัตรชั่วคราวไม่ใช่หลักฐานว่าอัลลอฮ์ทรงปฏิเสธบุคคลนั้น นักวิชาการมิได้อนุมานกฎศาสนาเฉพาะเรื่องการละหมาดขณะเจ็บป่วยจากเหตุการณ์นี้ เพราะกรณีนั้นใช้หลักการที่เป็นที่ทราบกันดีว่าละหมาดตามกำลังความสามารถ
- อย่าเพิ่งสรุปว่าอัลลอฮ์ทรงทอดทิ้งคุณ เพียงเพราะเจ็บป่วยหรือเผชิญความยากลำบากชั่วคราว
- เมื่อได้ยินถ้อยคำที่ทำให้เจ็บปวด จงแสวงหาที่พึ่งจากวะฮีย์และตอบสนองด้วยความไว้วางใจในอัลลอฮ์
- จงระมัดระวังในการตัดสินผู้อื่น เมื่อคุณไม่รู้สถานการณ์ของพวกเขา
ฉบับนี้มีใจความสำคัญเดียวกัน คือวะฮีย์หยุดชั่วคราวและอัลลอฮ์ทรงยืนยันว่ายังมิได้ทอดทิ้งท่านนบี ﷺ
Sahih Muslim · #4656 (Sahih)ญุนดุบเล่าเช่นกันว่าญิบรีลมิได้มาระยะหนึ่ง แล้วถ้อยคำจากซูเราะฮ์อัฎฎุฮาก็ตามมา
Sahih Muslim · #4658 (Sahih)รายงานนี้เป็นอีกสำนวนหนึ่งของเหตุการณ์และการประทานโองการปลอบประโลม
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี