Sahih Muslim หะดีษที่ 6401
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Ali ibn Abi Talib
Sahih Muslim ได้รับการยอมรับว่าเชื่อถือได้ทั้งหมด
ตัวบทหะดีษ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، - وَهُوَ كَاتِبُ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رضى الله عنه وَهُوَ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ " ائْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا " . فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا فَإِذَا نَحْنُ بِالْمَرْأَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ . فَقَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ . فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ . فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ مَا هَذَا " . قَالَ لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ - قَالَ سُفْيَانُ كَانَ حَلِيفًا لَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا - وَكَانَ مِمَّنْ كَانَ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ " . فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ . فَقَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ " . فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ} وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي بَكْرٍ وَزُهَيْرٍ ذِكْرُ الآيَةِ وَجَعَلَهَا إِسْحَاقُ فِي رِوَايَتِهِ مِنْ تِلاَوَةِ سُفْيَانَ .
อบู บักร์ อิบนุ อบี ชัยบะฮ์, อัมร์ อัน-นากิด, ซุฮัยรฺ อิบนุ ฮัรบ์, อิสฮาก อิบนุ อิบรอฮีม และอิบนุ อบี อุมัร ได้เล่าให้เราฟัง (ถ้อยคำเป็นของอัมร์) อิสฮากล่าวว่า
"เราได้รับแจ้ง" ส่วนคนอื่นๆ กล่าวว่า "สุฟยาน อิบนุ อุยัยนะฮ์ เล่าให้เราฟัง จากอัมร์ จากอัล-หะสัน อิบนุ มุฮัมมัด ว่า อุบัยดุลลอฮ์ อิบนุ อบี ราฟิอ์ ซึ่งเป็นอาลักษณ์ของอะลี บอกฉันว่า: ฉันได้ยินอะลี (ขออัลลอฮ์ทรงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า: ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ทรงส่งฉัน ซุบัยร และมิกด๊าด โดยตรัสว่า: 'จงไปยังสวนคอค เพราะที่นั่นมีสตรีคนหนึ่งขี่อูฐอยู่ นางมีจดหมายฉบับหนึ่งอยู่กับตัว จงยึดมันมาจากนางเถิด' เราจึงเร่งม้าออกเดินทางจนพบนางนั้น เราจึงกล่าวว่า: 'จงนำจดหมายออกมา' นางตอบว่า: 'ฉันไม่มีจดหมายใดๆ' เราจึงกล่าวว่า: 'เจ้าต้องเอาจดหมายออกมา มิฉะนั้นเราจะถอดเสื้อผ้าของเจ้า' นางจึงนำจดหมายออกจากมวยผมของนาง เรานำจดหมายนั้นมามอบให้ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ปรากฏว่าเป็นจดหมายจากฮาฏิบ อิบนุ อบี บัลตะอะฮ์ ส่งถึงกลุ่มชนมุชริกีนในมักกะฮ์ เพื่อแจ้งข่าวบางประการเกี่ยวกับร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ ร่อซูลุลลอฮ์ ﷺ จึงตรัสถามว่า: 'โอ้ ฮาฏิบเอ๋ย นี่คืออะไร?' เขาตอบว่า: 'โอ้ ร่อซูลุลลอฮ์ โปรดอย่าเพิ่งด่วนตัดสินข้าพระองค์ ข้าพระองค์เป็นคนหนึ่งที่ผูกพันกับกุเรช' (สุฟยานอธิบายว่า: เขาเป็นพันธมิตรของพวกเขาแต่ไม่ได้มีเชื้อสายเดียวกัน) ฮาฏิบกล่าวต่อว่า: 'บรรดาผู้อพยพที่อยู่ร่วมกับท่านล้วนมีเครือญาติในกุเรชซึ่งจะปกป้องครอบครัวของพวกเขาได้ แต่ข้าพระองค์ไม่มีเครือญาติกับพวกเขา ข้าพระองค์จึงปรารถนาที่จะสร้างความผูกพันเพื่อให้พวกเขาช่วยคุ้มครองญาติพี่น้องของข้าพระองค์ ข้าพระองค์มิได้กระทำเช่นนี้เพราะการปฏิเสธศรัทธาหรือการกลับตัวจากศาสนา และมิได้พอใจกับการปฏิเสธศรัทธาหลังจากเข้ารับอิสลาม' ท่านนบี ﷺ จึงตรัสว่า: 'เขาพูดความจริงแล้ว' อุมัรจึงกล่าวว่า: 'โอ้ ร่อซูลุลลอฮ์ โปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์ฟันคอของมุนาฟิกผู้นี้เถิด' แต่ท่าน ﷺ ตรัสว่า: 'แท้จริงเขาได้เข้าร่วมสงครามบัดร์ และเจ้าจะรู้ได้อย่างไร บางทีอัลลอฮ์อาจทรงทอดพระเนตรชาวบัดร์แล้วตรัสว่า: จงกระทำสิ่งที่พวกเจ้าประสงค์เถิด แท้จริงข้าได้อภัยโทษให้แก่พวกเจ้าแล้ว' อัลลอฮ์ ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง จึงทรงประทานอายะฮ์ว่า {โอ้บรรดาผู้ศรัทธา อย่าได้ถือเอาศัตรูของข้าและศัตรูของพวกเจ้าเป็นมิตรสหาย} (ทั้งนี้ ในสายรายงานของอบู บักร์ และซุฮัยร ไม่มีการกล่าวถึงอายะฮ์นี้ แต่อิสฮากได้รวมไว้ในสายรายงานของเขาจากการท่องจำของสุฟยาน)
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ฮาติบกระทำไปเพราะห่วงใยครอบครัว มิใช่เพราะปฏิเสธศรัทธา
ระหว่างการเตรียมพิชิตมักกะฮ์ ฮาติบ อิบนุ อบี บัลตะอะฮ์ ส่งจดหมายแจ้งแผนการของท่านนบี ﷺ แก่ผู้ตั้งภาคีบางคนในมักกะฮ์ เขาชี้แจงว่าทำเช่นนั้นเพื่อให้ครอบครัวได้รับความคุ้มครอง มิใช่เพราะละทิ้งศรัทธา ท่านนบี ﷺ ยอมรับคำชี้แจงของเขา และกล่าวถึงการที่เขาเคยเข้าร่วมสงครามบัดร์
ผู้ที่มีความสัมพันธ์กับเผ่าหนึ่งผ่านพันธสัญญาหรือข้อตกลง โดยไม่ได้เป็นสมาชิกของเผ่านั้นเอง
บรรดาเศาะฮาบะฮ์ที่เข้าร่วมสงครามบัดร์ ซึ่งเป็นศึกสำคัญในยุคแรกของประวัติศาสตร์อิสลาม
ผู้ที่แสดงตนว่าศรัทธาภายนอก แต่ปฏิเสธศรัทธาภายใน อุมัรใช้คำนี้จากปฏิกิริยาแรกของท่าน แต่ท่านนบี ﷺ ยืนยันคำประกาศศรัทธาของฮาติบ
นักวิชาการอย่างอันนะวะวีย์อธิบายว่า การกระทำของฮาติบเป็นเรื่องร้ายแรง แต่ไม่ควรตัดสินคำชี้แจงและคำประกาศศรัทธาของเขาว่าเป็นการปฏิเสธศรัทธาโดยปราศจากหลักฐาน ท่านนบี ﷺ ตรวจสอบเจตนาของเขาและยอมรับคำชี้แจง หะดีษนี้ยังเน้นถึงคุณความดีพิเศษของผู้เข้าร่วมสงครามบัดร์ แต่ถ้อยคำเรื่องการอภัยโทษมิใช่ใบอนุญาตทั่วไปให้ทำบาป นักนิติศาสตร์อิสลามอภิปรายจากหะดีษนี้ว่า การรับมือกับการทรยศและการวินิจฉัยศรัทธาของผู้ใดต้องใช้ความรอบคอบและอำนาจที่ชอบธรรม
- ตรวจสอบเจตนาและสถานการณ์ของบุคคลก่อนกล่าวหาอย่างร้ายแรง
- รักษาข้อมูลลับ และอย่าเปิดเผยแก่ฝ่ายที่อาจทำอันตรายต่อประชาคม
- ตักเตือนผู้ที่กระทำผิด แต่ก็ยอมรับการกลับใจ คำชี้แจงที่จริงใจ และความดีที่มีหลักฐานยืนยัน
หะดีษที่เกี่ยวข้องนี้ในมุสลิมกล่าวถึงจดหมายของฮาติบและการตอบสนองของท่านนบี ﷺ เช่นกัน จึงช่วยให้เข้าใจเหตุการณ์ในบริบทที่ครบถ้วน
Sahih al-Bukhari · #3796 (Sahih)หะดีษนี้บรรยายความกล้าหาญและความทุ่มเทเป็นพิเศษของเศาะฮาบะฮ์ในสงครามบัดร์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ท่านนบี ﷺ เชื่อมโยงกับคุณความดีของฮาติบ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี