Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 4148
รายงานโดย Malik ibn Aws ibn al-Hadathan พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก an‑Nasa'i ย้อนสายรายงานไปถึง Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan
- 1Ali ibn Hujrรายงานต่อ an‑Nasa'iعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ
- 2Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Ikrima ibn Khalidعِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ
- 5Malik ibn Aws ibn al‑Hadathanمَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، قَالَ جَاءَ الْعَبَّاسُ وَعَلِيٌّ إِلَى عُمَرَ يَخْتَصِمَانِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا . فَقَالَ النَّاسُ افْصِلْ بَيْنَهُمَا . فَقَالَ عُمَرُ لاَ أَفْصِلُ بَيْنَهُمَا قَدْ عَلِمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ " . قَالَ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ وَلِيَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ مِنْهَا قُوتَ أَهْلِهِ وَجَعَلَ سَائِرَهُ سَبِيلَهُ سَبِيلَ الْمَالِ ثُمَّ وَلِيَهَا أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ ثُمَّ وُلِّيتُهَا بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ فَصَنَعْتُ فِيهَا الَّذِي كَانَ يَصْنَعُ ثُمَّ أَتَيَانِي فَسَأَلاَنِي أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْهِمَا عَلَى أَنْ يَلِيَاهَا بِالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي وُلِّيتُهَا بِهِ فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا وَأَخَذْتُ عَلَى ذَلِكَ عُهُودَهُمَا ثُمَّ أَتَيَانِي يَقُولُ هَذَا اقْسِمْ لِي بِنَصِيبِي مِنِ ابْنِ أَخِي . وُيَقُولُ هَذَا اقْسِمْ لِي بِنَصِيبِي مِنِ امْرَأَتِي . وَإِنْ شَاءَا أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْهِمَا عَلَى أَنْ يَلِيَاهَا بِالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي وُلِّيتُهَا بِهِ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا وَإِنْ أَبَيَا كُفِيَا ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ { وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَىْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ } هَذَا لِهَؤُلاَءِ { إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ } هَذِهِ لِهَؤُلاَءِ { وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ } قَالَ الزُّهْرِيُّ هَذِهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً قُرًى عَرَبِيَّةً فَدَكُ كَذَا وَكَذَا { مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ } وَ { لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ } { وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ } { وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ } فَاسْتَوْعَبَتْ هَذِهِ الآيَةُ النَّاسَ فَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلاَّ لَهُ فِي هَذَا الْمَالِ حَقٌّ - أَوْ قَالَ حَظٌّ - إِلاَّ بَعْضَ مَنْ تَمْلِكُونَ مِنْ أَرِقَّائِكُمْ وَلَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَيَأْتِيَنَّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ حَقُّهُ أَوْ قَالَ حَظُّهُ .
มาลิก บิน เอาส์ บิน อัล-ฮาดาธาน รายงานว่า: อับบาสและอาลีได้มาหาอุมัรเพื่อโต้แย้งกัน อับบาสกล่าวว่า
"โปรดตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับเขาเถิด" ผู้คนต่างกล่าวว่า "โปรดตัดสินระหว่างพวกเขาทั้งสองเถิด" อุมัรกล่าวว่า "ฉันจะไม่ตัดสินระหว่างพวกเขาทั้งสอง พวกเขาย่อมรู้อยู่แล้วว่า ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ได้กล่าวไว้ว่า 'พวกเราไม่ถูกมรดก สิ่งที่พวกเราทิ้งไว้เป็นทาน (เศาะดะเกาะฮ์)'" อัซ-ซุฮ์รีกล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เป็นผู้ดูแลทรัพย์สินนี้ โดยทรงนำส่วนหนึ่งไปใช้เป็นเสบียงสำหรับพระองค์และครอบครัวของพระองค์ ส่วนที่เหลือทรงจัดการเช่นเดียวกับทรัพย์สินอื่นๆ ของมุสลิม จากนั้นอบูบักรเป็นผู้ดูแลต่อจากพระองค์ แล้วฉันก็ได้รับมอบหมายให้ดูแลต่อจากอบูบักร โดยฉันได้จัดการเหมือนที่ท่านทั้งสองเคยทำ ต่อมาคนทั้งสองนี้ได้มาหาฉันและขอให้ฉันมอบทรัพย์สินนี้ให้พวกเขา โดยสัญญาว่าจะจัดการตามแบบที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อบูบักร และฉันเคยทำ ฉันจึงมอบให้พวกเขาและได้รับคำมั่นสัญญาจากพวกเขา แต่ต่อมาพวกเขากลับมาหาฉัน คนนี้กล่าวว่า 'จงแบ่งส่วนที่เป็นสิทธิ์ของฉันจากลูกชายของพี่ชายให้ฉัน' และอีกคนกล่าวว่า 'จงแบ่งส่วนที่เป็นสิทธิ์ของฉันจากภรรยาให้ฉัน' หากพวกเขาต้องการให้ฉันมอบทรัพย์สินนี้ให้ โดยมีเงื่อนไขว่าพวกเขาจะต้องจัดการตามแบบที่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ อบูบักร และฉันเคยทำ ฉันก็จะมอบให้ แต่ถ้าพวกเขาปฏิเสธ ก็ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับมันอีก" จากนั้นอุมัรได้อ่านอายะฮ์ว่า "และพึงรู้เถิดว่า สิ่งใดที่พวกเจ้าได้มาเป็นเชลยศึก แท้จริงหนึ่งในห้าของมันเป็นของอัลลอฮ์ และเป็นของเราะสูล และเป็นของญาติใกล้ชิด และเด็กกำพร้า และผู้ขัดสน และผู้เดินทาง" (8:41) นี่คือสำหรับบุคคลเหล่านั้น "แท้จริงทานทั้งหลายนั้น สำหรับผู้ยากจนและผู้ขัดสน และเจ้าหน้าที่เก็บรวบรวม และผู้ที่หัวใจได้รับการโน้มน้าว และการไถ่ทาส และผู้มีหนี้สิน และในทางของอัลลอฮ์" (9:60) นี่คือสำหรับบุคคลเหล่านั้น "และสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงคืนให้แก่เราะสูลของพระองค์จากพวกเขา โดยที่พวกเจ้ามิได้ขี่ม้าหรืออูฐออกศึกเพื่อมัน" อัซ-ซุฮ์รีอธิบายว่า "ข้อนี้เฉพาะสำหรับท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ เท่านั้น หมายถึงหมู่บ้านอาหรับชื่อฟาดัก เป็นต้น" "สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงคืนให้แก่เราะสูลของพระองค์จากชาวเมืองต่างๆ นั้น เป็นของอัลลอฮ์ และเราะสูล และญาติใกล้ชิด และเด็กกำพร้า และผู้ขัดสน และผู้เดินทาง" "และผู้ยากจนในหมู่มุฮาญิรีนที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านเรือนและทรัพย์สินของพวกเขา" "และบรรดาผู้ที่ตั้งถิ่นฐานและมีศรัทธามาก่อนพวกเขา" "และบรรดาผู้ที่มาภายหลังพวกเขา" อายะฮ์นี้ครอบคลุมผู้คนทั้งหมด จึงไม่มีมุสลิมคนใดนอกจากจะมีสิทธิ์หรือส่วนแบ่งในทรัพย์สินนี้ ยกเว้นทาสบางส่วนที่พวกเจ้าครอบครองอยู่ และหากฉันยังมีชีวิตอยู่ อินชาอัลลอฮ์ ฉันจะมอบสิทธิ์หรือส่วนแบ่งแก่มุสลิมทุกคนอย่างแน่นอน
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ทรัพย์สินของท่านนบี ﷺ ไม่ใช่มรดก แต่ยังคงสงวนไว้เพื่อการบริหารจัดการส่วนรวม
อัล-อับบาสและอะลีได้นำข้อพิพาทเกี่ยวกับการบริหารและสิทธิในทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับท่านนบี ﷺ ไปเสนอต่ออุมัร อุมัรได้เตือนทั้งสองถึงถ้อยคำที่ว่าบรรดานบีไม่ถูกสืบทอดเป็นมรดก และสิ่งที่พวกท่านทิ้งไว้เป็นเศาะดะเกาะฮ์
ทรัพย์สินที่ตกอยู่ในมือของมุสลิมโดยไม่มีการสู้รบ และบริหารเพื่อประโยชน์ส่วนรวมตามหลักเกณฑ์
การกุศลหรือทรัพย์สินที่กำหนดไว้เพื่อวัตถุประสงค์ทางศาสนาและส่วนรวม
หนึ่งในห้าของทรัพย์เชลยศึก ซึ่งจัดสรรให้แก่จุดประสงค์ที่ระบุไว้ตามอัลกุรอาน 8:41
นักวิชาการอนุมานจากรายงานนี้ว่า ทรัพย์สินที่ท่านนบี ﷺ ทิ้งไว้ไม่ได้แบ่งให้ทายาทเหมือนมรดกทั่วไป แต่ยังคงสงวนไว้เพื่อประโยชน์สาธารณะที่กฎเกณฑ์อิสลามกำหนด การบริหารอาจมอบหมายให้ผู้แทนที่มีอำนาจหน้าที่ได้ แต่พวกเขาต้องรักษาวัตถุประสงค์และเงื่อนไขของทรัพย์สินนั้น ข้อความนี้ยังเน้นด้วยว่าทรัพย์สินสาธารณะไม่ใช่ทรัพย์สินส่วนตัวของผู้บริหาร และผู้มีสิทธิพึงได้รับส่วนแบ่งตามหลักเกณฑ์ที่เป็นธรรม
- ปฏิบัติต่อทรัพย์สินสาธารณะในฐานะความรับผิดชอบที่ได้รับมอบหมาย และบันทึกรายจ่ายกับการตัดสินใจอย่างรอบคอบ
- เมื่อพิจารณามรดก ให้แยกทรัพย์สินส่วนบุคคลออกจากทรัพย์สินที่กำหนดไว้เพื่อประโยชน์สาธารณะตามหลักศาสนา
- แก้ไขข้อพิพาทเรื่องทรัพย์สินโดยศึกษากฎเกณฑ์ที่ใช้บังคับ และอย่าเรียกร้องทรัพย์สินสาธารณะเป็นส่วนแบ่งส่วนตัว
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี