Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 4958
รายงานโดย Abdullah ibn Amr พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
จาก an‑Nasa'i ย้อนสายรายงานไปถึงท่านนบี ﷺ
- 1Qutaybaรายงานต่อ an‑Nasa'iقُتَيْبَةُ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Ibn Ajlanابْنِ عَجْلاَنَ
- 4Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 5บิดาของเขา Shu'aybأَبِيهِ
- 6Jaddih Abdullah ibn Amrجَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو
- 7ท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
เรียงตามลำดับในข้อความภาษาอาหรับของหะดีษบทนี้ ชื่อภาษาอาหรับถอดเป็นอักษรละติน
ตัวบทหะดีษ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَا أَصَابَ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرِ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ شَيْئًا مِنْهُ بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ وَمَنْ سَرَقَ دُونَ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ " .
กุฏัยบะฮ์ได้บอกเราว่า ลัยษ์ได้เล่าให้เราฟัง จากอิบนุ อัจลาน จากอัมร์ บิน ชุอัยบ์ จากบิดาของเขา จากปู่ของเขา อับดุลลอฮ์ บิน อัมร์ ว่าท่านเราะสูลุลลอฮ์ ﷺ ถูกถามเกี่ยวกับผลไม้ที่ยังห้อยอยู่บนต้น ท่านจึงกล่าวว่า
“ผู้ที่มีความต้องการและกิน ณ ที่นั้นโดยมิได้นำใส่ชายผ้าพกติดตัวไป ย่อมไม่มีความผิดอันใด แต่ผู้ใดนำสิ่งใดจากมันออกไป เขาต้องชดใช้ค่าเสียหายเป็นสองเท่าและถูกลงโทษ และผู้ใดลักขโมยสิ่งใดจากมันหลังจากที่ผลไม้นั้นถูกเก็บรวบรวมไว้ในยุ้งฉางแล้ว และมีมูลค่าถึงราคาโล่ เขาต้องถูกตัดมือ ส่วนผู้ใดลักขโมยน้อยกว่านั้น เขาต้องชดใช้ค่าเสียหายเป็นสองเท่าและถูกลงโทษ”
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
หะดีษนี้แยกความแตกต่างระหว่างการกินเมื่อจำเป็นเร่งด่วนกับการขโมยทรัพย์สินที่เก็บรักษาไว้
ผลไม้ที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยวและยังห้อยอยู่บนต้น
การเก็บผลไม้และนำออกไป แทนที่จะกินเพียงอย่างเดียว ณ ที่นั้น
สถานที่รวบรวมและเก็บพืชผลที่เก็บเกี่ยวแล้ว
นักนิติศาสตร์แยกผู้ที่จำเป็นต้องกินผลไม้ ณ ที่นั้นออกจากผู้ที่เก็บผลไม้แล้วนำออกไป ตัวบทกล่าวถึงการชดใช้และการลงโทษในกรณีหลัง ส่วนการขโมยทรัพย์สินที่เก็บรักษาไว้ ตัวบทระบุว่ามูลค่าเท่ากับโล่เป็นเกณฑ์สำหรับโทษฮัดด์ นักนิติศาสตร์ยุคคลาสสิกยังอภิปรายเงื่อนไขต่าง ๆ เช่น พยานหลักฐาน การเก็บรักษาอย่างปลอดภัย เกณฑ์มูลค่า และการไม่มีเหตุจำเป็นหรือข้อสงสัย การบังคับใช้โทษฮุดูดเป็นอำนาจของหน่วยงานที่มีอำนาจ ไม่ใช่ของเอกชน สำนักนิติศาสตร์มีความเห็นแตกต่างกันในรายละเอียดเกี่ยวกับเกณฑ์และเงื่อนไขของโทษนี้
- อย่านำทรัพย์สินของผู้อื่นไปโดยไม่ได้รับอนุญาต การกิน ณ ที่นั้นเมื่อจำเป็นแตกต่างจากการเก็บแล้วนำออกไป
- ปกป้องผลผลิตและสิ่งของที่เก็บรักษาไว้ และตกลงให้ชัดเจนล่วงหน้าว่าผู้มาเยือนเก็บอะไรได้บ้าง
- โทษฮุดูดไม่ใช่เรื่องที่บุคคลจะลงมือเองได้ มีเพียงหน่วยงานที่มีอำนาจเท่านั้นที่บังคับใช้ได้ หลังจากตรวจสอบเงื่อนไขแล้ว
รายงานจากบทเดียวกันนี้กล่าวถึงการชดใช้และการลงโทษเกี่ยวกับผลไม้ที่ถูกนำไปเช่นกัน
Sunan an-Nasa'i · #4959 (-)รายงานนี้อยู่ในชุดรายงานเดียวกันว่าด้วยการขโมยและมูลค่าที่ทำให้มีการพิจารณาโทษฮัดด์
Sahih al-Bukhari · #6783 (Sahih)รายงานนี้อธิบายการใช้โทษในกรณีขโมย และเป็นแหล่งข้อมูลเสริมที่มีน้ำหนักเกี่ยวกับหัวข้อนี้
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี