Sunan an-Nasa'i หะดีษที่ 5397
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud พร้อมข้อความภาษาอาหรับ คำแปลของเรา และคำอธิบาย
รายงานโดย Abdullah ibn Mas'ud
ตัวบทหะดีษ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، هُوَ ابْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ أَكْثَرُوا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ أَتَى عَلَيْنَا زَمَانٌ وَلَسْنَا نَقْضِي وَلَسْنَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدَّرَ عَلَيْنَا أَنْ بَلَغْنَا مَا تَرَوْنَ فَمَنْ عَرَضَ لَهُ مِنْكُمْ قَضَاءٌ بَعْدَ الْيَوْمِ فَلْيَقْضِ بِمَا فِي كِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلاَ قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم فَلْيَقْضِ بِمَا قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَإِنْ جَاءَ أَمْرٌ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَلاَ قَضَى بِهِ نَبِيُّهُ صلى الله عليه وسلم وَلاَ قَضَى بِهِ الصَّالِحُونَ فَلْيَجْتَهِدْ رَأْيَهُ وَلاَ يَقُولُ إِنِّي أَخَافُ وَإِنِّي أَخَافُ فَإِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَالْحَرَامَ بَيِّنٌ وَبَيْنَ ذَلِكَ أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ فَدَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لاَ يَرِيبُكَ. قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا الْحَدِيثُ جَيِّدٌ جَيِّدٌ.
อับดุรเราะห์มาน บิน ยะซีด ได้เล่าว่า: วันหนึ่งผู้คนได้ถามคำถามมากมายแก่อับดุลลอฮ์ อับดุลลอฮ์จึงกล่าวว่า
"เคยมียุคสมัยที่เราไม่ได้ตัดสินคดีความมากมายเช่นนี้ และเราก็ไม่ได้อยู่ในสถานะเช่นนั้น แต่ทว่า Allah ผู้ทรงยิ่งใหญ่และสูงส่ง ได้กำหนดให้เราบรรลุถึงยุคสมัยดังที่ท่านทั้งหลายเห็นอยู่นี้ ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกท่านที่ถูกขอให้ตัดสินคดีหลังจากวันนี้ ก็จงตัดสินด้วยสิ่งที่อยู่ในคัมภีร์ของ Allah หากเป็นเรื่องที่ไม่มีอยู่ในคัมภีร์ของ Allah ก็จงตัดสินด้วยวิธีที่ท่านนบีﷺได้ตัดสินไว้ หากเป็นเรื่องที่ไม่มีอยู่ในคัมภีร์ของ Allah และท่านนบีﷺก็มิได้ตัดสินไว้ ก็จงตัดสินด้วยวิธีที่คนดีมีศีลธรรมในอดีตได้ตัดสินไว้ หากเป็นเรื่องที่ไม่มีอยู่ในคัมภีร์ของ Allah ทั้งท่านนบีﷺและคนดีมีศีลธรรมก็มิได้ตัดสินไว้ ก็จงใช้ความพยายามในการไตร่ตรองด้วยความคิดเห็นของตน และอย่ากล่าวว่า 'ฉันกลัวที่จะตัดสินผิด ฉันกลัวที่จะตัดสินผิด' เพราะสิ่งที่อนุมัติ (หะลาล) นั้นชัดเจน และสิ่งที่ต้องห้าม (หะรอม) นั้นก็ชัดเจน และระหว่างทั้งสองนั้นมีเรื่องที่น่าเคลือบแคลงสงสัย ดังนั้น จงละทิ้งสิ่งที่ทำให้เจ้าสงสัย ไปสู่สิ่งที่ทำให้เจ้าไม่สงสัย" อบู อับดุรเราะห์มาน กล่าวว่า "ฮะดีษนี้เป็นฮะดีษที่ดีมาก ดีมาก"
คำแปลและคำอธิบายโดย Khutba World แปลจากภาษาอาหรับ
ผู้พิพากษาควรแสวงหาทางนำจากวิวรณ์ก่อน แล้วจึงทำอิจญ์ติฮาดอย่างรอบคอบ
การตัดสินข้อพิพาทหรือปัญหาทางกฎหมาย
ความพยายามอย่างรอบคอบของผู้เชี่ยวชาญในการอนุมานคำวินิจฉัยอิสลาม เมื่อกรณีนั้นไม่ได้กล่าวถึงโดยตรงในหลักฐาน
เรื่องที่การประเมินทางกฎหมายยังไม่ชัดในทันทีและต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ
บรรดานักวิชาการอนุมานลำดับการวินิจฉัยทางกฎหมายจากข้อความนี้ คือให้พิจารณาอัลกุรอานก่อน จากนั้นจึงพิจารณาแนวทางและคำตัดสินของท่านนบี ﷺ แล้วจึงพิจารณาคำตัดสินของชนรุ่นก่อนผู้ทรงคุณธรรม หากยังแก้ปัญหาไม่ได้ นักวิชาการที่มีคุณสมบัติเหมาะสมจึงทำอิจญ์ติฮาด การส่งเสริมดังกล่าวไม่ได้เปิดทางให้ผู้ไม่มีความเชี่ยวชาญตัดสินตามความเห็นส่วนตัว ข้อความนี้เป็นคำกล่าวของอิบนุ มัสอูด มิใช่คำกล่าวของท่านนบีโดยตัวมันเอง มัซฮับซุนนีทั้งสี่ยอมรับอิจญ์ติฮาดของนักนิติศาสตร์ที่มีคุณสมบัติ แต่มีความแตกต่างกันในวิธีการและหลักฐานเสริมที่นำมาใช้
- ปรึกษานักวิชาการที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเมื่อพบปัญหากฎหมายที่ซับซ้อน แทนที่จะตัดสินผูกมัดด้วยตนเอง
- ตรวจสอบหลักฐานที่เกี่ยวข้องและแนวคำตัดสินก่อนหน้าที่เชื่อถือได้ก่อนสรุปผล
- หากหลักฐานยังไม่ชี้ขาด ให้พิจารณาอย่างรอบคอบและหลีกเลี่ยงถ้อยคำที่ก่อความสงสัยหรือความเสียหายโดยไม่จำเป็น
รายงานนี้ยังมีคำกล่าวของนักวิชาการยุคแรกเกี่ยวกับการให้คำตัดสินทางศาล และสอดคล้องกับหัวข้อความรับผิดชอบของผู้พิพากษา
Sunan an-Nasa'i · #5396 (Sahih Isnaad)รายงานจากหนังสือเล่มเดียวกันกล่าวถึงปัญหากฎหมายที่เป็นรูปธรรม จึงเป็นตัวอย่างที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาเรื่องต่าง ๆ อย่างรอบคอบ
หะดีษทุกวันในภาษาของคุณ
แอปจะมอบหะดีษพร้อมคำอธิบายให้คุณทุกวัน และแสดงเป็นวิดเจ็ตบนโทรศัพท์ได้ ใช้งานฟรี