Sunan Abi Dawud, 4382. hadis
Nu'man ibn Bashir rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Dawud'den Azhar ibn Abdullah al‑Harazi'e uzanan rivayet zinciri
- 1Abd al‑Wahhab ibn NajdaAbu Dawud'e aktardıعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ
- 2Baqiyyaبَقِيَّةُ
- 3Safwanصَفْوَانُ
- 4Azhar ibn Abdullah al‑Haraziأَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ
Sıralama, bu rivayetin Arapça metninde geçtiği şekildedir. İsimler Arapçadan Latin alfabesine aktarılmıştır.
Rivayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ، حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ، أَنَّ قَوْمًا، مِنَ الْكَلاَعِيِّينَ سُرِقَ لَهُمْ مَتَاعٌ فَاتَّهَمُوا أُنَاسًا مِنَ الْحَاكَةِ فَأَتَوُا النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَحَبَسَهُمْ أَيَّامًا ثُمَّ خَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَتَوُا النُّعْمَانَ فَقَالُوا خَلَّيْتَ سَبِيلَهُمْ بِغَيْرِ ضَرْبٍ وَلاَ امْتِحَانٍ . فَقَالَ النُّعْمَانُ مَا شِئْتُمْ إِنْ شِئْتُمْ أَنْ أَضْرِبَهُمْ فَإِنْ خَرَجَ مَتَاعُكُمْ فَذَاكَ وَإِلاَّ أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِكُمْ مِثْلَ مَا أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِهِمْ . فَقَالُوا هَذَا حُكْمُكَ فَقَالَ هَذَا حُكْمُ اللَّهِ وَحُكْمُ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِنَّمَا أَرْهَبَهُمْ بِهَذَا الْقَوْلِ أَىْ لاَ يَجِبُ الضَّرْبُ إِلاَّ بَعْدَ الاِعْتِرَافِ .
Abdülvehhâb b. Necde bize anlattı, Bakıyye bize anlattı, Safvân bize anlattı, Ezher b. Abdullah el-Harâzî bize anlattı: Kilâ kabilesinden bir topluluğun malları çalındı. Dokumacılardan bazı kimseleri suçladılar ve Nebi ﷺ’in sahâbisi Nu‘mân b. Beşîr’e geldiler. O da onları birkaç gün hapsetti, sonra serbest bıraktı. Bunun üzerine Nu‘mân’a gelip:
“Onları ne dövdün ne de sorguladın, öylece serbest bıraktın” dediler. Nu‘mân ise şöyle cevap verdi: “Ne istiyorsunuz? Onları vurmamı mı istiyorsunuz? Eğer malınız onlarda çıkarsa ne âlâ; yok çıkmazsa, onların sırtlarından aldığım gibi sizin sırtlarınızdan da aynısını alırım.” Dediler ki: “Bu senin hükmün mü?” O da: “Bu, Allah’ın ve Resûlü’nün ﷺ hükmüdür” buyurdu. Ebû Dâvûd dedi ki: “Bu sözüyle onları korkutmak istemiştir; yani dayak ancak itiraftan sonra caizdir.”
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Tek başına bir suçlama, dayak veya cezayı haklı kılmaz.
Belirli suçlar için Allah tarafından belirlenmiş cezalar.
Sanığın fiili işlediğini açıkça kabul etmesi.
Kumaş dokuyan kişiler; bu olayda hırsızlıkla suçlanmışlardır.
Ebû Dâvûd, Nu'mân'ın sözleriyle suçlayanları caydırdığını açıklar: İtiraf olmadan dövmek gerekli değildir. Âlimler buradan, tek başına suçlamanın bedenî ceza için dayanak oluşturmadığı ve ceza davalarında delillerin dikkatle ortaya konması gerektiği sonucunu çıkarırlar. Bu söz, şüphelileri alıkoyma veya dövme konusunda genel bir yetki tanımlamaz; bu tür meseleler hukuka uygun yetkinin ve yürürlükteki delil kurallarının kapsamındadır.
- Doğrulanabilir emareler ve adil bir değerlendirme olmadan kimseyi kamuoyu önünde suçlamayın.
- Bir anlaşmazlıkta olguları ve beyanları kayda geçirin; kararı yetkin ve tarafsız bir makama bırakın.
- İtiraf almak için asla şiddet veya ceza kullanmayın.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.