Sahih al-Bukhari, 1275. hadis
Abdur-Rahman ibn Awf rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdur-Rahman ibn Awf tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، إِبْرَاهِيمَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ أُتِيَ بِطَعَامٍ وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ قُتِلَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ وَهُوَ خَيْرٌ مِنِّي، كُفِّنَ فِي بُرْدَةٍ، إِنْ غُطِّيَ رَأْسُهُ بَدَتْ رِجْلاَهُ، وَإِنْ غُطِّيَ رِجْلاَهُ بَدَا رَأْسُهُ ـ وَأُرَاهُ قَالَ ـ وَقُتِلَ حَمْزَةُ وَهُوَ خَيْرٌ مِنِّي، ثُمَّ بُسِطَ لَنَا مِنَ الدُّنْيَا مَا بُسِطَ ـ أَوْ قَالَ أُعْطِينَا مِنَ الدُّنْيَا مَا أُعْطِينَا ـ وَقَدْ خَشِينَا أَنْ تَكُونَ حَسَنَاتُنَا عُجِّلَتْ لَنَا، ثُمَّ جَعَلَ يَبْكِي حَتَّى تَرَكَ الطَّعَامَ.
Muhammed b. Mukâtil bize anlattı, Abdullah bize haber verdi, Şu'be bize haber verdi; Sa'd b. İbrâhim'den, o da babası İbrâhim'den rivayet ettiğine göre: Abdurrahman b. Avf (radıyallahu anh) oruçlu iken kendisine yemek getirildi. Bunun üzerine şöyle buyurdu:
"Mus'ab b. Umeyr şehit edildi ve o benden daha hayırlıydı; bir hırkaya kefenlendi, başı örtülünce ayakları açıkta kalıyor, ayakları örtülünce de başı açıkta kalıyordu." Sanırım şöyle de buyurdu: "Hamza da şehit edildi ve o benden daha hayırlıydı. Sonra dünya nimetleri bizim için genişletildi" veya "Bize dünyadan verilenler verildi" dedi ve "Korkarız ki iyiliklerimiz bize peşin olarak verilmiş olsun" diye ekledi. Sonra yemeği bırakıp ağlamaya başladı.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Abdurrahman, dünyadaki refahının mükâfatını şimdiden tüketmiş olmasından korkuyordu.
Giysi veya kefen olarak kullanılabilen bir pelerin ya da geniş kumaş parçası.
Onlara çok miktarda mal ve maddi refah nasip edilmişti.
Abdurrahman, dünyadaki refahının ahiretteki mükâfatından eksilteceğinden korkuyordu.
Klasik âlimler, Abdurrahman’ın gözyaşlarının malın özünde haram olduğunu söylemesinden değil, tevazu ve hesaba çekilme korkusundan kaynaklandığına dikkat çeker. Rivayet zühdü över: Mal kullanılabilir, ancak kalbi aldatmasına izin verilmemelidir. Mus'ab ve Hamza ile yaptığı kıyas, onların fedakârlıklarına duyduğu hürmeti ve kendi eksikliklerine ilişkin kaygısını gösterir. Âlimler buradan Allah korkusunun umutla birlikte bulunduğu ve zenginliğin tek başına ilahî rızanın kanıtı olmadığı sonucunu da çıkarırlar.
- Büyük bir refaha kavuştuğunda durup malını şükürle ve adaletle kullanıp kullanmadığını kendine sor.
- Malını hayırlı işler için kullan, ama değerini malına ya da makamına bağlama.
- Başkalarının fedakârlıklarını hatırla; niyetlerini ve davranışlarını düzenli olarak gözden geçir.
Bu bağlantılı rivayet, onun yemek ve dünyalık refah karşısındaki tavrını ele alarak hesaba çekilme korkusu temasını derinleştirir.
Sahih al-Bukhari · #1276 (Sahih)Habbâb, Allah yolunda hicret eden sahabilerin mükâfatından söz eder; bu da ahiretteki mükâfat kaygısıyla bağlantılıdır.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.