Sahih al-Bukhari, 1400. hadis
Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Huraira tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle anlatmıştır: Resûlullah ﷺ vefat edip Ebû Bekir (radıyallahu anh) halife olduğunda ve Araplardan bazıları dinden döndüğünde, Ömer (radıyallahu anh) ona dedi ki:
"İnsanlarla nasıl savaşırsın? Hâlbuki Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: 'İnsanlarla, "Lâ ilâhe illallah" deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim bunu söylerse, malını ve canını benden korumuş olur; ancak hakkıyla değilse hesapları Allah'a aittir.'" Bunun üzerine Ebû Bekir dedi ki: "Vallahi, namaz ile zekât arasında ayrım yapan kimseyle mutlaka savaşacağım; çünkü zekât malın hakkıdır. Vallahi, eğer Resûlullah ﷺ zamanında verdikleri bir oğlağı bile benden esirgerlerse, onu vermedikleri için onlarla savaşırım." Ömer (radıyallahu anh) daha sonra şöyle dedi: "Vallahi, bu karar konusunda Allah'ın Ebû Bekir'in (radıyallahu anh) göğsünü genişlettiğini gördüm ve anladım ki hak olan budur."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ebû Bekir, zekâtın mal üzerindeki bağlayıcı bir hak olduğunu savundu.
Peygamber ﷺ’in vefatından sonra bazı Arap toplulukları zekât vermeyi reddetti. Ebû Bekir bu nedenle onlarla savaşmaya karar verdi; Ömer önce itiraz etti, ardından Ebû Bekir’in kararının doğru olduğunu kabul etti.
İslam hükümlerine göre maldan verilmesi ve hak sahibi alıcılara ulaştırılması gereken zorunlu pay.
Zekât şartları gerçekleştiğinde maldan verilmesi gereken zorunlu pay.
Sonunda kişinin imanını, amellerini ve niyetlerini Allah değerlendirir.
Klasik âlimler buradan zekâtın namazın yanında bağımsız bir yükümlülük olduğu ve meşru bir İslam yönetiminin zekâtı tahsil edebileceği sonucunu çıkarırlar. Ebû Bekir’in sözü, Peygamber ﷺ’in vefatından sonraki tarihî bağlamda halife olarak sahip olduğu yetkiyle ilgilidir; bireylere şiddet kullanma veya başkalarını kendi başlarına cezalandırma hakkı vermez. Fıkıh mezhepleri zekâtın farz olduğunu kabul eder; tahsilini ve zekât vermeyi reddetmeyi meşru yetki ve delil kuralları çerçevesinde ele alır.
- Malın geçerli şartları karşıladığı anda zekâtını hesaplayıp vaktinde ver.
- Hesaplama veya alıcılar konusunda tereddüdün varsa güvenilir bir âlime ya da tanınmış bir kuruma danış.
- Tahsilat ve yetkiyle ilgili ihtilafları yetkili kurumlara bırak; bu tarihî olay kişilerin kendi başlarına harekete geçmesine izin vermez.
Bu rivayet de Ebû Bekir’in zekât vermeyi reddeden topluluklara karşı harekete geçme kararını anlatır.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Bu hadis, zekâtı İslam’ın üzerine bina edildiği beş esastan biri olarak anar.
Sahih al-Bukhari · #1401 (Sahih)Bu rivayet biatı ele alır ve Peygamber ﷺ’e karşı yükümlülükler hakkında ek bağlam sunar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.