Sahih al-Bukhari, 1399. hadis
Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Huraira tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". فَقَالَ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle anlatmıştır: Resûlullah ﷺ vefat edip Ebû Bekir (radıyallahu anh) halife olduğunda ve Araplardan bazıları dinden döndüğünde, Ömer (radıyallahu anh) Ebû Bekir'e dedi ki:
"İnsanlarla nasıl savaşırsın? Hâlbuki Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: 'İnsanlarla, "Lâ ilâhe illallah" deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim bunu söylerse malını ve canını benden korumuş olur; ancak hakkıyla değilse hesapları Allah'a aittir.'" Bunun üzerine Ebû Bekir (radıyallahu anh) şöyle cevap verdi: "Vallahi, namaz ile zekât arasında ayrım yapan kimseye karşı mutlaka savaşacağım; çünkü zekât malın hakkıdır. Vallahi, eğer Resûlullah ﷺ zamanında verdikleri bir oğlağı bile benden esirgerlerse, onu vermedikleri için onlarla savaşırım." Ömer (radıyallahu anh) daha sonra şunları söyledi: "Vallahi, bu karar konusunda Allah'ın Ebû Bekir'in (radıyallahu anh) göğsünü genişlettiğini anladım ve onun haklı olduğunu bildim."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ebû Bekir, zekâtın namazın yanı sıra bağlayıcı bir yükümlülük olduğunu savundu.
Peygamber ﷺ vefat ettikten sonra bazı Arap toplulukları zekât vermeyi reddetti veya İslam'dan döndü. Ebû Bekir onlara karşı harekete geçmeye karar verdi; Ömer başlangıçta sorular sordu, ardından bu kararın doğru olduğunu kabul etti.
İslamî kurallara göre maldan ayrılıp hak sahiplerine verilen zorunlu pay.
Bir kişinin iman ve amellerine ilişkin nihai değerlendirme Allah'a aittir.
İslam hukukunun geçerli bir sonuç öngördüğü sınırı aşmak.
Klasik âlimler bu rivayetten, zekâtın İslam'ın yaşantısından ayrı düşünülemeyecek bir yükümlülük olduğu sonucunu çıkarır. Ebû Bekir, iman şehadetini dile getirerek korunmaya ilişkin ifadenin diğer bağlayıcı yükümlülüklerden muafiyet sağlamadığını anlamıştı. Rivayet ayrıca topluluk otoritesinin zekâtı toplayabileceğini vurgular; Ebû Bekir'in gerekçesinin gücü ortaya çıkınca Ömer'in ilk hükmünü gözden geçirdiğini de belirtir. Bu, bireylere şiddet kullanmaları için genel bir yetki vermez; hukuk kurallarının uygulanması yetkili makamlara aittir ve belirli şartlara tabidir.
- Zekâtı kesin bir dinî yükümlülük olarak kabul edin ve hesaplanmasını ciddiye alın.
- Görüş ayrılığında güvenilir bilgiye başvurun ve hükme varmadan önce delilleri dikkatle değerlendirin.
- Hukukun uygulanmasını yetkili makamlara bırakın; bu rivayeti kişisel şiddete gerekçe göstermeyin.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.