Sahih al-Bukhari, 3388. hadis
Um Ruman rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Um Ruman tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَأَلْتُ أُمَّ رُومَانَ، وَهْىَ أُمُّ عَائِشَةَ، عَمَّا قِيلَ فِيهَا مَا قِيلَ قَالَتْ بَيْنَمَا أَنَا مَعَ عَائِشَةَ جَالِسَتَانِ، إِذْ وَلَجَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ، وَهْىَ تَقُولُ فَعَلَ اللَّهُ بِفُلاَنٍ وَفَعَلَ. قَالَتْ فَقُلْتُ لِمَ قَالَتْ إِنَّهُ نَمَا ذِكْرَ الْحَدِيثِ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَىُّ حَدِيثٍ فَأَخْبَرَتْهَا. قَالَتْ فَسَمِعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ نَعَمْ. فَخَرَّتْ مَغْشِيًّا عَلَيْهَا، فَمَا أَفَاقَتْ إِلاَّ وَعَلَيْهَا حُمَّى بِنَافِضٍ، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا لِهَذِهِ ". قُلْتُ حُمَّى أَخَذَتْهَا مِنْ أَجْلِ حَدِيثٍ تُحُدِّثَ بِهِ، فَقَعَدَتْ فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَئِنْ حَلَفْتُ لاَ تُصَدِّقُونِي، وَلَئِنِ اعْتَذَرْتُ لاَ تَعْذِرُونِي، فَمَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَمَثَلِ يَعْقُوبَ وَبَنِيهِ، فَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ. فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ مَا أَنْزَلَ، فَأَخْبَرَهَا فَقَالَتْ بِحَمْدِ اللَّهِ لاَ بِحَمْدِ أَحَدٍ.
Muhammed bin Selâm bize rivayet etti, İbn Fudayl bize haber verdi, Husayn bize rivayet etti; Şakîk'ten, o da Mesrûk'tan nakletti. Mesrûk dedi ki: Âişe'nin annesi Ümmü Rûmân'a, hakkında söylenenleri sordum. O şöyle anlattı:
"Âişe ile birlikte otururken Ensar'dan bir kadın yanımıza girdi ve 'Allah falanca kimseye lanet etsin!' dedi. Ben 'Niçin böyle diyorsun?' diye sordum. O da 'Çünkü o, bu haberi yaydı' dedi. Âişe 'Hangi haber?' diye sorunca, kadın ona olayı anlattı. Âişe 'Ebû Bekir ve Allah Resûlü ﷺ bunu duydu mu?' diye sordu. Kadın 'Evet' deyince, Âişe baygın halde yere yığıldı. Kendine geldiğinde ise titremeyle birlikte ateşi yükselmişti. Peygamber ﷺ gelip 'Buna ne oldu?' diye sordu. Ben de 'Duyduğu bir söz yüzünden ateşlendi' dedim. Bunun üzerine Âişe doğrulup oturdu ve şöyle dedi: 'Vallahi, yemin etsem beni tasdik etmezsiniz; özür dilesem beni mazur görmezsiniz. Benim ve sizin durumunuz, tıpkı Yakub peygamber ile oğullarının durumu gibidir. Sizin nitelendirdiklerinize karşı ancak Allah'tan yardım istenir.' Peygamber ﷺ oradan ayrıldıktan sonra Allah ilgili ayetleri indirdi. Peygamber ﷺ durumu kendisine bildirdiğinde Âişe: 'Hamd yalnızca Allah'a mahsustur, başkasına değil' dedi.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Âişe, iftiraya uğradığında Allah’a güvendi.
Rivayet, Âişe’nin hakkında yayılan iftirayı nasıl duyduğunu ve ardından Allah’ın bu meseleyle ilgili ayetler indirdiğini anlatır.
Medine halkından, Peygamber’i ﷺ ve ilk Müslümanları karşılayıp destekleyenler.
İnsanlar haksız iddialarda bulunduğunda Allah’a güvenmeyi ifade eden bir söz.
Âişe, aklanmasını ve vahyin inişini insanların müdahalesine değil Allah’a bağlar.
Klasik âlimler bu rivayetten, müminin iftiraya uğradığında sabırlı olması, meseleyi Allah’a havale etmesi ve inanmamaya zaten karar vermiş kişilerin karşısında sonuçsuz bir savunmaya zorlanmaması gerektiği sonucunu çıkarırlar. Rivayet ayrıca kanıtsız suçlamaları yaymanın ciddiyetini ve gerçek ortaya çıktığında Allah’a uygun biçimde şükretmenin önemini vurgular.
- Gerçekleri dikkatlice araştırmadan bir suçlamayı başkalarına aktarma.
- Haksızlığa uğradığında Allah’tan yardım dile ve vakarını koruyarak konuş.
- Gerçek ortaya çıktığında Allah’a şükret ve bu sonucu yalnızca insanlara bağlama.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.