Sahih al-Bukhari, 4037. hadis
Jabir ibn Abdullah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Jabir ibn Abdullah tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لِكَعْبِ بْنِ الأَشْرَفِ فَإِنَّهُ قَدْ آذَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ ". فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُحِبُّ أَنْ أَقْتُلَهُ قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ فَأْذَنْ لِي أَنْ أَقُولَ شَيْئًا. قَالَ " قُلْ ". فَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَدْ سَأَلَنَا صَدَقَةً، وَإِنَّهُ قَدْ عَنَّانَا، وَإِنِّي قَدْ أَتَيْتُكَ أَسْتَسْلِفُكَ. قَالَ وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَتَمَلُّنَّهُ قَالَ إِنَّا قَدِ اتَّبَعْنَاهُ فَلاَ نُحِبُّ أَنْ نَدَعَهُ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَى أَىِّ شَىْءٍ يَصِيرُ شَأْنُهُ، وَقَدْ أَرَدْنَا أَنْ تُسْلِفَنَا وَسْقًا، أَوْ وَسْقَيْنِ ـ وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو غَيْرَ مَرَّةٍ، فَلَمْ يَذْكُرْ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ أَوْ فَقُلْتُ لَهُ فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ فَقَالَ أُرَى فِيهِ وَسْقًا أَوْ وَسْقَيْنِ ـ فَقَالَ نَعَمِ ارْهَنُونِي. قَالُوا أَىَّ شَىْءٍ تُرِيدُ قَالَ فَارْهَنُونِي نِسَاءَكُمْ. قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ نِسَاءَنَا وَأَنْتَ أَجْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ فَارْهَنُونِي أَبْنَاءَكُمْ. قَالُوا كَيْفَ نَرْهَنُكَ أَبْنَاءَنَا فَيُسَبُّ أَحَدُهُمْ، فَيُقَالُ رُهِنَ بِوَسْقٍ أَوْ وَسْقَيْنِ. هَذَا عَارٌ عَلَيْنَا، وَلَكِنَّا نَرْهَنُكَ اللأْمَةَ ـ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي السِّلاَحَ ـ فَوَاعَدَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ، فَجَاءَهُ لَيْلاً وَمَعَهُ أَبُو نَائِلَةَ وَهْوَ أَخُو كَعْبٍ مِنَ الرَّضَاعَةِ، فَدَعَاهُمْ إِلَى الْحِصْنِ، فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ أَيْنَ تَخْرُجُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ، وَأَخِي أَبُو نَائِلَةَ ـ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَتْ أَسْمَعُ صَوْتًا كَأَنَّهُ يَقْطُرُ مِنْهُ الدَّمُ. قَالَ إِنَّمَا هُوَ أَخِي مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ وَرَضِيعِي أَبُو نَائِلَةَ ـ إِنَّ الْكَرِيمَ لَوْ دُعِيَ إِلَى طَعْنَةٍ بِلَيْلٍ لأَجَابَ قَالَ وَيُدْخِلُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ مَعَهُ رَجُلَيْنِ ـ قِيلَ لِسُفْيَانَ سَمَّاهُمْ عَمْرٌو قَالَ سَمَّى بَعْضَهُمْ قَالَ عَمْرٌو جَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو أَبُو عَبْسِ بْنُ جَبْرٍ، وَالْحَارِثُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ قَالَ عَمْرٌو وَجَاءَ مَعَهُ بِرَجُلَيْنِ ـ فَقَالَ إِذَا مَا جَاءَ فَإِنِّي قَائِلٌ بِشَعَرِهِ فَأَشَمُّهُ، فَإِذَا رَأَيْتُمُونِي اسْتَمْكَنْتُ مِنْ رَأْسِهِ فَدُونَكُمْ فَاضْرِبُوهُ. وَقَالَ مَرَّةً ثُمَّ أُشِمُّكُمْ. فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ مُتَوَشِّحًا وَهْوَ يَنْفَحُ مِنْهُ رِيحُ الطِّيبِ، فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ رِيحًا ـ أَىْ أَطْيَبَ ـ وَقَالَ غَيْرُ عَمْرٍو قَالَ عِنْدِي أَعْطَرُ نِسَاءِ الْعَرَبِ وَأَكْمَلُ الْعَرَبِ قَالَ عَمْرٌو فَقَالَ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَشَمَّ رَأْسَكَ قَالَ نَعَمْ، فَشَمَّهُ، ثُمَّ أَشَمَّ أَصْحَابَهُ ثُمَّ قَالَ أَتَأْذَنُ لِي قَالَ نَعَمْ. فَلَمَّا اسْتَمْكَنَ مِنْهُ قَالَ دُونَكُمْ. فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ.
Bize Ali b. Abdullah anlattı, bize Süfyan anlattı. Amr dedi ki: Câbir b. Abdullah'tan (Allah her ikisinden de razı olsun) şunu işittim: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
"Kim Kâ'b b. el-Eşref'in hakkından gelir? Zira o, Allah'a ve Resûlü'ne eziyet etti." Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme ayağa kalktı ve "Ey Allah'ın Resûlü! Onu öldürmemi ister misin?" dedi. Resûlullah ﷺ "Evet" buyurdu. Muhammed b. Mesleme, "O halde bana bir şey söylememe izin ver" dedi. Resûlullah ﷺ "Söyle" buyurdu. Muhammed b. Mesleme Kâ'b'ın yanına gitti ve "Bu adam bizden sadaka istedi, bizi zora soktu; ben de senden borç istemeye geldim" dedi. Kâ'b, "Vallahi ondan bıktınız usandınız!" dedi. Muhammed b. Mesleme, "Biz ona tâbi olduk, artık sonunun ne olacağını görmeden onu bırakmak istemiyoruz. Senden bir veya iki vesk ödünç almak istedik" dedi. (Amr bunu birden fazla kez rivayet etti ancak bazen 'bir veya iki vesk' ifadesini zikretmedi. Ben ona bu konuda sorduğumda 'Sanırım bir veya iki veskti' dedi.) Kâ'b, "Peki, bana bir rehin bırakın" dedi. "Ne istersin?" diye sordular. Kâ'b, "Kadınlarınızı rehine bırakın" dedi. "Sen Arapların en yakışıklısısın, kadınlarımızı sana nasıl rehin bırakalım?" dediler. Kâ'b, "O halde oğullarınızı rehine bırakın" dedi. "Oğullarımızı sana nasıl rehin bırakalım? Sonra biri çıkıp 'Falanca bir veya iki vesk karşılığında rehin verildi' diye hakaret eder. Bu bizim için bir ayıptır. Ama sana zırhlarımızı rehin olarak verebiliriz" dediler. (Süfyan, 'zırh' ile silahın kastedildiğini belirtti.) Ona geleceğine dair söz verdiler. Geceleyin yanına geldiklerinde, Kâ'b'ın süt kardeşi Ebû Nâile de onlarla birlikteydi. Kâ'b onları kaleye davet etti, bunun üzerine aşağılarına indi. Karısı ona, "Bu saatte nereye çıkıyorsun?" diye sordu. Kâ'b, "Muhammed b. Mesleme ve kardeşim Ebû Nâile geldi" dedi. (Amr dışındaki bazı raviler, karısının 'Sanki kan damlıyormuş gibi bir ses duyuyorum' dediğini nakletmiştir.) Kâ'b, "Onlar sadece kardeşim Muhammed b. Mesleme ve süt kardeşim Ebû Nâile'dir. Kerem sahibi bir kimse geceleyin ölüme çağrılsa bile icabet eder" dedi. Muhammed b. Mesleme yanında iki kişi getirmişti. (Süfyan'a Amr'ın onların isimlerini sayıp saymadığı sorulduğunda, 'Bazılarını saydı' dedi. Amr, 'Yanında iki adamla geldi' dedi. Amr dışındaki raviler ise bunların Ebû Abs b. Cebr, Hâris b. Evs ve Abbâd b. Bişr olduğunu belirttiler.) Muhammed b. Mesleme arkadaşlarına, "O geldiğinde saçını tutup koklayacağım. Beni başını sağlamca kavradığım zaman görünce hemen saldırıp vurun. Sonra size de koklatırım" dedi. Kâ'b aşağılarına indiğinde üzerinde güzel kokular yayılan bir örtü vardı. Muhammed b. Mesleme, "Bugünkü kadar güzel bir koku hiç duymamıştım" dedi. (Amr dışındaki raviler, Kâ'b'ın 'Yanımda Arapların en güzel kokulu ve en mükemmel kadınları var' dediğini nakletmiştir.) Amr'ın rivayetine göre Muhammed b. Mesleme, "Başını koklamama izin verir misin?" dedi. Kâ'b, "Evet" dedi. Muhammed başını kokladı, sonra arkadaşlarına da koklattı. Sonra tekrar, "İzin verir misin?" dedi. Kâ'b, "Evet" dedi. Muhammed onu sağlamca kavrayınca arkadaşlarına, "Vurun!" dedi. Böylece onu öldürdüler, sonra Peygamber ﷺ'e gelip durumu haber verdiler.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ, Kaʿb ibn al-Ashraf’a yönelik belirli bir eyleme izin verdi.
Peygamber ﷺ, rivayete göre Allah’a ve Resulüne hakaret ettiği için Kaʿb ibn al-Ashraf’ı kimin öldüreceğini sordu. Muhammed ibn Maslama izin istedi ve görevi arkadaşlarıyla birlikte yerine getirdi.
Tarım ürünleri için kullanılan eski bir ölçü birimi; genellikle büyük miktarda yiyeceği ifade eder.
Bir borca güvence olarak verilen şey; burada adamlar silahlarını rehin olarak sundular.
Emzirme yoluyla aile bağı kurulan kişi.
Klasik âlimler bu rivayeti savaş kuralları ve yöneticinin yetkisi bağlamında ele alır. Bu tür ölümcül bir emrin kişilerin kendi başlarına adalet dağıtmasına izin vermediği sonucuna varırlar: emir, Peygamber ﷺ’in izniyle ve belirli bir tarihsel bağlamda yerine getirilmiştir. Âlimler ayrıca savaş durumunda yanıltıcı sözlerin, sıradan ilişkilerdeki aldatmadan farklı değerlendirildiğini tartışır; bu, insanları aldatmaya veya şiddet kullanmaya yönelik genel bir izin oluşturmaz.
- Bu tarihî anlatıyı kişisel infazı veya kanunsuz eylemi haklı çıkarmak için kullanmayın; şiddet kullanma yetkisi bireylere ait değildir.
- Ciddi tehditler karşısında toplumun korunmasını önemseyin; hukuka uygun yetki ve açık sorumluluk çerçevesinde hareket edin.
- Savaş dönemindeki olayları günlük hayata yönelik genel davranış kuralları gibi değil, tarihî ve hukuki bağlamları içinde değerlendirin.
Aynı bölümdeki bu sahih rivayet, Kaʿb ibn al-Ashraf’a yönelik eylem hakkında ek ayrıntılar verir.
Sahih al-Bukhari · #4039 (Sahih)Bu sahih rivayet, Ebu Rafiʿ’e yönelik başka bir seriyyeyi anlatır ve Peygamber ﷺ’in önderliğinde verilen askerî emirler hakkında ek bağlam sunar.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.