Sahih al-Bukhari, 6924. hadis
Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Huraira tarafından rivayet edildi
Sahih al-Bukhari bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ، قَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ، كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ، وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ، إِلاَّ بِحَقِّهِ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا. قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Ebû Hüreyre'den rivayet edildiğine göre: Peygamber ﷺ vefat edip Ebû Bekir halife seçildiğinde ve Araplardan bazıları dinden döndüğünde, Ömer şöyle dedi:
"Ey Ebû Bekir! İnsanlarla nasıl savaşırsın? Hâlbuki Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: 'İnsanlarla, Lâ ilâhe illallah deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim Lâ ilâhe illallah derse, kanını ve malını benden korumuş olur; ancak İslâm'ın hakkı hariç. Hesabı ise Allah'a aittir.'" Bunun üzerine Ebû Bekir: "Vallahi, namaz ile zekât arasında ayrım yapan kimseye karşı mutlaka savaşırım. Çünkü zekât, malın hakkıdır. Vallahi, Resûlullah ﷺ'e ödedikleri bir oğlağı bile benden esirgeseler, onu vermedikleri için onlarla savaşırım," dedi. Ömer şunları söyledi: "Vallahi, Allah'ın Ebû Bekir'in göğsünü bu mücadele için genişlettiğini görünce, kararının hak olduğunu anladım."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ebu Bekir, zekâtın namazın yanında farz bir yükümlülük olduğunu savundu.
Peygamber ﷺ vefat ettikten sonra Ebu Bekir lider olarak görevlendirildi. Bazı Arap toplulukları İslam’dan yüz çevirince Ömer, Peygamber’in ﷺ sözleri nedeniyle onlarla savaşılmasının caiz olup olmadığını sorguladı. Ebu Bekir, zekâtı vermemenin onlara karşı harekete geçmek için meşru bir gerekçe olduğunu belirtti.
İslam kurallarına göre hak sahiplerine verilen, maldan ayrılması zorunlu bir pay.
İslam’ı kabul ettikten sonra dininden dönen kişi.
Zekât olarak verilen küçük bir hayvan; Ebu Bekir bunu, az miktardaki farz bir katkının bile esirgenmemesi gerektiğini vurgulamak için anmıştır.
Klasik âlimler buradan zekâtın bağımsız bir farz olduğu ve namazdan ayrı düşünülemeyeceği sonucunu çıkarırlar. Ebu Bekir’in kararı, o dönemdeki yönetimin farz olan zekâtı vermeyi reddeden gruplara karşı uyguladığı tedbirlerle ilgiliydi; bireylere şiddet kullanma izni değildir. Rivayet ayrıca Ebu Bekir hukuki gerekçeyi açıklayınca Ömer’in hükmünü gözden geçirdiğini gösterir.
- Zekâtı imanın farzlarından biri olarak kabul et ve hak sahiplerine zamanında ver.
- Savaş veya hukukun uygulanmasıyla ilgili bir metin soru işaretleri doğurduğunda ehil âlimlere danış; bu tür ifadeleri kişisel şiddete izin olarak yorumlama.
- Güvenilir delil ve açık bir açıklama gerektirdiğinde hükmünü gözden geçirmeye hazır ol.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.