Sahih Muslim, 355. hadis
Abdullah ibn Masud rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abdullah ibn Masud tarafından rivayet edildi
Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . قَالَ فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا يُحَدِّثُكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالُوا كَذَا وَكَذَا . قَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ نَزَلَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ أَرْضٌ بِالْيَمَنِ فَخَاصَمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ " . فَقُلْتُ لاَ . قَالَ " فَيَمِينُهُ " . قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . فَنَزَلَتْ { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Ebû Bekir b. Ebî Şeybe bize rivayet etti, Vekî‘ bize rivayet etti; İbn Nümeyr bize rivayet etti, Ebû Muâviye ve Vekî‘ bize rivayet etti; İshâk b. İbrâhîm el-Hanzalî bize rivayet etti – lâfız ona aittir – Vekî‘ bize haber verdi, el-A‘meş bize rivayet etti, Ebû Vâil’den, o da Abdullah’tan, o da Resûlullah ﷺ’dan nakletti ki buyurdular:
“Bir Müslümanın malını haksız yere ele geçirmek için yalan yere yemin eden kimse, bu hususta günahkâr olarak Allah’a kavuştuğunda O’nu kendisine gazaplı bulacaktır.” Sonra Eş‘as b. Kays içeri girdi ve “Ebû Abdurrahman size ne anlatıyor?” diye sordu. Onlar da “Şöyle şöyle” dediler. Bunun üzerine Eş‘as dedi ki: “Ebû Abdurrahman doğru söylemiş; bu hüküm benim hakkımda nazil olmuştur. Yemen’de bir adamla aramda bir arazi anlaşmazlığı vardı, meseleyi Nebî ﷺ’e arz ettim. Bana ‘Senin bir delilin var mı?’ diye sordu. Ben de ‘Hayır’ dedim. Buyurdular ki: ‘O halde karşı tarafın yemini esas alınır.’ Ben ‘Öyleyse o mutlaka yemin eder!’ deyince, Resûlullah ﷺ şu sözü buyurdular: ‘Bir Müslümanın malını haksız yere ele geçirmek için yalan yere yemin eden kimse, bu hususta günahkâr olarak Allah’a kavuştuğunda O’nu kendisine gazaplı bulacaktır.’ Bunun üzerine {Şüphesiz Allah’ın ahdi ve yeminlerini az bir değere satanlar...} ayeti sonuna kadar nazil oldu.
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Başkasının malına el koymak için yalan yere yemin etmek Allah’ın gazabına yol açar.
El-Eş‘as b. Kays, Yemen’de bir arazi parçası yüzünden bir adamla anlaşmazlığa düştüğünü anlatmıştır. Peygamber ﷺ delil isteyince el-Eş‘as’ın delili yoktu ve diğer adamın yemini esas alındı. Bu vesileyle yalan yere yemin ederek mal edinmeye karşı uyarıda bulunuldu ve şu ayet nazil oldu: “Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir paha karşılığında satanlar…” (Âl-i İmrân 3:77).
Hâkimin hükmüne dayanak yapabileceği ve yemin edenin bağlı kalması gereken ciddi bir yemin.
Allah’ın ahdine ve yemine ihanet ederek elde edilen geçici bir dünya menfaati.
Âlimler buradan, başkasının malını elde etmek için bilerek yalan yere yemin etmenin büyük günah olduğu sonucunu çıkarırlar. Yargı sürecinde genel kural, davacının delil sunması; delil bulunmazsa davalıdan yemin etmesinin istenmesidir. Bu usul, yalan yere yemini caiz kılmaz ve yemin edeni Allah’a karşı sorumluluktan kurtarmaz. Dört Sünnî mezhep de böyle bir yalan yeminin ağırlığını ve haksız elde edilen malı geri verme yükümlülüğünü kabul eder.
- Bir anlaşmazlıkta belgeleri ve diğer dürüst delilleri sun; davanı güçlendirmek için olgular uydurma.
- Birinin parasını, toprağını veya başka bir hakkını elde etmek için asla yalan yere yemin etme.
- Haksız yere mal edindiysen onu geri ver ve Allah’tan bağışlanma dile.
Bu rivayette de bir kimsenin haksız yere mal talep etmek için yalan yere yemin etmesinden söz edilir ve Allah’a karşı ağır sorumluluğun altı çizilir.
Sahih Muslim · #354 (Sahih)Bu ilgili rivayet, mal elde etmek için yeminin kötüye kullanılmasını ele alır ve buradaki uyarıyla içerik bakımından bağlantılıdır.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.