Sahih Muslim, 7431. hadis
Abu Huraira rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Muslim'den Peygamber ﷺ'e uzanan rivayet zinciri
- 1Shayban ibn FarrukhMuslim'e aktardıشَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ
- 2Hammamهَمَّامٌ
- 3Ishaq ibn Abdullah ibn Abu Talhaإِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ
- 4Abd ar‑Rahman ibn Abu Amraعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ
- 5Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
- 6Allah'ın Resûlü ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Sıralama, bu rivayetin Arapça metninde geçtiği şekildedir. İsimler Arapçadan Latin alfabesine aktarılmıştır. Sahih Muslim bir bütün olarak sahih kabul edilir.
Rivayet
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ ثَلاَثَةً فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَبْرَصَ وَأَقْرَعَ وَأَعْمَى فَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَبْتَلِيَهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلَكًا فَأَتَى الأَبْرَصَ فَقَالَ أَىُّ شَىْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ لَوْنٌ حَسَنٌ وَجِلْدٌ حَسَنٌ وَيَذْهَبُ عَنِّي الَّذِي قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ . قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ قَذَرُهُ وَأُعْطِيَ لَوْنًا حَسَنًا وَجِلْدًا حَسَنًا قَالَ فَأَىُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الإِبِلُ - أَوْ قَالَ الْبَقَرُ شَكَّ إِسْحَاقُ - إِلاَّ أَنَّ الأَبْرَصَ أَوِ الأَقْرَعَ قَالَ أَحَدُهُمَا الإِبِلُ وَقَالَ الآخَرُ الْبَقَرُ - قَالَ فَأُعْطِيَ نَاقَةً عُشَرَاءَ فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِيهَا - قَالَ - فَأَتَى الأَقْرَعَ فَقَالَ أَىُّ شَىْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ شَعَرٌ حَسَنٌ وَيَذْهَبُ عَنِّي هَذَا الَّذِي قَذِرَنِي النَّاسُ . قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ وَأُعْطِيَ شَعَرًا حَسَنًا - قَالَ - فَأَىُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْبَقَرُ . فَأُعْطِيَ بَقَرَةً حَامِلاً فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِيهَا - قَالَ - فَأَتَى الأَعْمَى فَقَالَ أَىُّ شَىْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ أَنْ يَرُدَّ اللَّهُ إِلَىَّ بَصَرِي فَأُبْصِرَ بِهِ النَّاسَ - قَالَ - فَمَسَحَهُ فَرَدَّ اللَّهُ إِلَيْهِ بَصَرَهُ . قَالَ فَأَىُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْغَنَمُ . فَأُعْطِيَ شَاةً وَالِدًا فَأُنْتِجَ هَذَانِ وَوَلَّدَ هَذَا - قَالَ - فَكَانَ لِهَذَا وَادٍ مِنَ الإِبِلِ وَلِهَذَا وَادٍ مِنَ الْبَقَرِ وَلِهَذَا وَادٍ مِنَ الْغَنَمِ . قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ أَتَى الأَبْرَصَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ قَدِ انْقَطَعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلاَ بَلاَغَ لِيَ الْيَوْمَ إِلاَّ بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي أَعْطَاكَ اللَّوْنَ الْحَسَنَ وَالْجِلْدَ الْحَسَنَ وَالْمَالَ بَعِيرًا أَتَبَلَّغُ عَلَيْهِ فِي سَفَرِي . فَقَالَ الْحُقُوقُ كَثِيرَةٌ . فَقَالَ لَهُ كَأَنِّي أَعْرِفُكَ أَلَمْ تَكُنْ أَبْرَصَ يَقْذَرُكَ النَّاسُ فَقِيرًا فَأَعْطَاكَ اللَّهُ فَقَالَ إِنَّمَا وَرِثْتُ هَذَا الْمَالَ كَابِرًا عَنْ كَابِرٍ . فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ . قَالَ وَأَتَى الأَقْرَعَ فِي صُورَتِهِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِهَذَا وَرَدَّ عَلَيْهِ مِثْلَ مَا رَدَّ عَلَى هَذَا فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ . قَالَ وَأَتَى الأَعْمَى فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ وَابْنُ سَبِيلٍ انْقَطَعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلاَ بَلاَغَ لِيَ الْيَوْمَ إِلاَّ بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ شَاةً أَتَبَلَّغُ بِهَا فِي سَفَرِي فَقَالَ قَدْ كُنْتُ أَعْمَى فَرَدَّ اللَّهُ إِلَىَّ بَصَرِي فَخُذْ مَا شِئْتَ وَدَعْ مَا شِئْتَ فَوَاللَّهِ لاَ أَجْهَدُكَ الْيَوْمَ شَيْئًا أَخَذْتَهُ لِلَّهِ فَقَالَ أَمْسِكْ مَالَكَ فَإِنَّمَا ابْتُلِيتُمْ فَقَدْ رُضِيَ عَنْكَ وَسُخِطَ عَلَى صَاحِبَيْكَ .
Şeybân b. Ferruh bize anlattı, Hemmâm bize anlattı, İshâk b. Abdullah b. Ebî Talha bize anlattı, Abdurrahmân b. Ebî Amre bana anlattı: Ebû Hüreyre (r.a.) ona şunu nakletti: Ben Nebi ﷺ’i şöyle buyururken işittim:
«İsrailoğulları arasında üç kişi vardı; biri alacalı, biri kel, diğeri de kördü. Allah onları imtihan etmek istedi ve onlara bir melek gönderdi. Melek alacalıya gelip: ‘En çok neyi arzu edersin?’ diye sordu. O da: ‘Güzel bir renk, güzel bir ten ve insanların benden tiksinmesine sebep olan şu hastalığın gitmesini isterim’ dedi. Melek ona dokundu; hastalığı gitti, kendisine güzel bir renk ve güzel bir ten verildi. Melek tekrar: ‘Hangi malı daha çok seversin?’ diye sordu. O: ‘Deve’ dedi –veya ‘Sığır’ dedi; râvî İshâk bu konuda tereddüt etti, ancak alacalı veya kel olanlardan biri mutlaka ‘Deve’, diğeri ise ‘Sığır’ dedi–. Bunun üzerine kendisine on aylık gebe bir deve verildi ve melek: ‘Allah onda sana bereket versin’ dedi. Sonra meleğin yanına geldiği kel adama: ‘En çok neyi arzu edersin?’ diye sordu. O: ‘Güzel saçlarımın olmasını ve insanların benden tiksinmesine sebep olan şu kelliğin gitmesini isterim’ dedi. Melek ona dokundu; kelliği gitti ve kendisine güzel saçlar verildi. Melek: ‘Hangi malı daha çok seversin?’ diye sordu. O: ‘Sığır’ dedi. Kendisine gebe bir inek verildi ve melek: ‘Allah onda sana bereket versin’ dedi. Daha sonra kör adama gelip: ‘En çok neyi arzu edersin?’ diye sordu. O: ‘Allah’ın bana gözlerimi iade etmesini ve onlarla insanları görebilmemi isterim’ dedi. Melek ona dokundu ve Allah ona gözlerini iade etti. Melek: ‘Hangi malı daha çok seversin?’ diye sordu. O: ‘Koyun’ dedi. Kendisine doğurmuş bir koyun verildi. Bu hayvanlar üredi; deveninkiler yavruladı, ineğinkiler yavruladı, koyununkiler de yavruladı. Nihayet birinin vadi dolusu devesi, diğerinin vadi dolusu ineği, öbürünün de vadi dolusu koyunu oldu. Sonra melek, alacalıya eski suretinde ve kılığında gelerek: ‘Ben zavallı bir yolcuyum, seferimde azığım tükendi. Bugün Allah’tan ve senden başka bana ulaşacak kimse yok. Sana güzel rengi, güzel teni ve malı veren Allah adına senden, yolculuğumda binebileceğim bir deve istiyorum’ dedi. Adam: ‘Haklar çoktur (veremem)’ dedi. Melek ona: ‘Seni tanıyormuşum gibi geliyor; sen insanların tiksinip fakirlikten hor gördüğü alacalı değil miydin? Allah sana bunları vermedi mi?’ dedi. Adam: ‘Bu malı atalarımdan miras aldım’ dedi. Melek: ‘Eğer yalan söylüyorsan Allah seni eski haline döndürsün’ dedi. Sonra kele de aynı surette geldi, ona da öncekine söylediğini söyledi; o da buna benzer cevap verdi. Melek: ‘Eğer yalan söylüyorsan Allah seni eski haline döndürsün’ dedi. Ardından köre de eski suretinde ve kılığında gelip: ‘Ben zavallı bir yolcuyum, seferimde azığım tükendi. Bugün Allah’tan ve senden başka bana ulaşacak kimse yok. Sana gözlerini iade eden ve koyunları veren Allah adına senden, yolculuğumda azık edinebileceğim bir koyun istiyorum’ dedi. Adam: ‘Ben kördüm, Allah bana gözlerimi iade etti. Dilediğini al, dilediğini bırak. Vallahi bugün Allah için aldığın hiçbir şey konusunda sana zorluk çıkarmam’ dedi. Melek: ‘Malını yanında tut. Siz aslında imtihan edildiniz; Allah senden razı oldu, iki arkadaşına ise gazap etti’ buyurdu.»
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Alınan nimetler cömertliğe vesile olduğunda şükür ortaya çıkar.
Birinin nasıl tepki vereceğini ortaya çıkarmak için onu denemek.
Yolculuk sırasında yardıma ihtiyaç duyan kimse.
Yavru taşıyan hayvan.
Âlimler, sağlık ve malın hem nimet hem de imtihan olduğuna dikkat çeker: kişinin bunları nasıl kullandığı, şükür mü yoksa nankörlük mü ettiğini gösterir. Geçmişteki sıkıntılarını inkâr edip ihtiyaç sahibini geri çeviren iki adam kınanmış; kör adam ise Allah’ın nimetini kabul etmiş ve vermeye istekli olmuştur. Rivayet sadakayı ve yolcuya yardım etmeyi över; ancak kişinin bütün malını vermesi gerektiğini öğretmez.
- Nimetlerini her gün fark et ve Allah’a sözlerinle ve davranışlarınla şükret.
- İhtiyaç sahiplerine ve yolculara pratik yardım sunmak için bütçende pay ayır.
- Yardım talebini düşünmeden geri çevirme; içtenlikle ve sorumlu biçimde ne katkıda bulunabileceğini değerlendir.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.