Sunan an-Nasa'i, 3963. hadis
Aishah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Aishah tarafından rivayet edildi
Rivayet
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
Süleyman b. Dâvûd bize haber verdi, dedi ki: İbn Vehb bize bildirdi, dedi ki: İbn Cüreyc bana haber verdi, Abdullah b. Kesîr'den, o da Muhammed b. Kays'ın şöyle dediğini işitmiştir: Âişe'nin şöyle dediğini duydum:
"Size Peygamber ﷺ ile benim aramda geçen bir olayı anlatmayayım mı?" Biz: "Evet, anlat" dedik. O şöyle anlattı: "Nöbetim olduğu gece içeri girdi, ayakkabılarını ayak ucuna koydu, üst örtüsünü çıkardı ve alt örtüsünü yatağının üzerine serdi. Benim uyuduğumu sanana kadar bekledi. Sonra yavaşça ayakkabılarını giydi, üst örtüsünü usulca aldı, kapıyı yavaşça açtı, dışarı çıktı ve kapıyı yine yavaşça kapattı. Ben de elbisemi başıma örttüm, kendimi iyice sardım, alt örtümü kuşandım ve onu takip ettim. Nihayet Bakî Mezarlığı'na gelince ellerini üç defa kaldırdı ve uzun süre ayakta durdu. Sonra döndü, ben de döndüm; o hızlandı, ben de hızlandım; o koştu, ben de koştum; o adımlarını sıklaştırdı, ben de sıklaştırdım ve onu geçip eve girdim. Daha yeni uzanmıştım ki o da içeri girdi ve: 'Ey Âişe, neden böyle soluyorsun?' dedi." Süleyman dedi ki: Sanırım o "nefes nefese kalmışsın" dedi. Resûlullah ﷺ: "Ya sen bana anlatırsın ya da her şeyden haberdar olan Latîf ve Habîr olan Allah bana bildirir" buyurdu. Ben: "Ey Allah'ın Resûlü! Anam babam sana feda olsun!" dedim ve olup biteni anlattım. O: "Önümde gördüğüm o kara gölge sen miydin?" diye sordu. Ben: "Evet" dedim. Âişe devam etti: "Bana canımı acıtan bir dürtüşle vurdu ve: 'Allah'ın ve Resûlü'nün sana haksızlık edeceğini mi sandın?' buyurdu. Ben: 'İnsanlar neyi gizlerse gizlesin, Aziz ve Celîl olan Allah onu bilir' dedim. O: 'Evet' buyurdu ve ekledi: 'Sen beni çıkarken gördüğünde Cebrail aleyhisselam bana gelmişti; ancak sen elbiselerini çıkarmış olduğun için yanına girmedi. Bana seslendi fakat senden gizlendi; ben de ona cevap verdim ama bunu senden gizledim. Uyuduğunu sanmıştım, seni uyandırmak istemedim ve yalnız kalıp korkmandan endişe ettim. Bana Bakî halkına gidip onlar için istiğfar etmemi emretti.'" Haccâc b. Muhammed bu rivayete muhalefet ederek şöyle demiştir: "İbn Cüreyc'ten, o da İbn Ebî Müleyke'den, o da Muhammed b. Kays'tan."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ, Bakī‘deki vefat edenler için dua etti ve Âişe’yi incitmemeye özen gösterdi.
Medine’de birçok sahâbînin defnedildiği mezarlık.
Vefat edenlerin günahlarını bağışlaması için Allah’a dua etmek.
Allah’ın hiçbir şeyin kendisine gizli kalmadığını vurgulayan iki ismidir.
Âlimler buradan, vefat etmiş Müslümanlar için bağışlanma dilemenin müstehap olduğu ve kabir ziyaretinin dua ile birlikte yapılabileceği sonucunu çıkarırlar. Peygamber ﷺ’in dikkatli biçimde ayrılması, eşinin duygularını gözettiğini gösterir. Onun davranışı, bir kimsenin gizlice ayrılması gerektiğine dair genel bir kural değildir; rivayet belirli bir durumu anlatır.
- Vefat etmiş Müslümanları dualarınıza dâhil edin ve Allah’tan onları bağışlamasını dileyin.
- Günlük yaşamda eşinizin duygularını gözetin ve yumuşak bir dille iletişim kurun.
- Bir endişe ya da yanlış anlaşılma fark ettiğinizde ne olduğunu sakince açıklayın ve birbirinizi dinleyin.
Bu sahih rivayet de Âişe’nin Peygamber ﷺ’i Bakī‘e kadar takip edişini aktarır ve onun vefat edenler için duasını açıklar.
Sunan an-Nasa'i · #3962 (Sahih)Bu sahih rivayet de gece Bakī‘e gidişi ve vefat edenler için bağışlanma dilemeyi anlatır.
Sunan an-Nasa'i · #3964 (Sahih)Bu rivayet Âişe’den aynı anlatımı nakleder ve Bakī‘ ziyaretinin bağlamını destekler.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.