Sunan Abi Dawud، حدیث 1538
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُقَاتِلٍ، خَالُ الْقَعْنَبِيِّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الاِسْتِخَارَةَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ لَنَا " إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ وَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ - يُسَمِّيهِ بِعَيْنِهِ الَّذِي يُرِيدُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَمَعَادِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي وَبَارِكْ لِي فِيهِ اللَّهُمَّ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُهُ شَرًّا لِي مِثْلَ الأَوَّلِ فَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ " . أَوْ قَالَ " فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ " . قَالَ ابْنُ مَسْلَمَةَ وَابْنُ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ .
عبدالله بن مسلمه قَعنَبی، عبدالرحمن بن مقاتل (دایی قَعنَبی) و محمد بن عیسی با مضمونی یکسان به ما حدیث کردند و گفتند: عبدالرحمن بن ابیالموالی برای ما حدیث کرد، محمد بن مُنکَدِر برایم حدیث کرد که شنید جابر بن عبدالله میگفت: رسول الله ﷺ دعای استخاره را همانگونه که سورهای از قرآن را به ما میآموختند، به ما تعلیم میدادند و میفرمودند:
«هرگاه یکی از شما قصد انجام کاری را داشت، دو رکعت نماز غیر از فریضه بخواند و سپس بگوید: بار خدایا! من به واسطه علمت از تو خیر میطلبم، و به واسطه قدرتت از تو توانایی میخواهم، و از فضل بزرگت مسئلت دارم؛ زیرا تو توانایی و من ناتوانم، تو میدانی و من نمیدانم، و تو دانای نهانهایی. بار خدایا! اگر میدانی این کار — و در اینجا دقیقاً نام آن کار مورد نظرش را ببرد — برای دینم، زندگیام، آخرتم و سرانجام کارم بهتر است، آن را برایم مقدّر فرما، بر من آسان گردان و در آن برکت عطا کن. بار خدایا! و اگر میدانی آن برایم شر است — مانند آنچه پیشتر گفته شد — مرا از آن بازدار و آن را از من دور کن، و هر جا که خیر هست برایم مقدّر ساز، سپس مرا بدان خشنود گردان.» یا فرمودند: «در دنیا و آخرتم.» ابن مسلمه و ابن عیسی از محمد بن منکدر از جابر روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
برای انتخابی مهم، از خداوند هدایت بخواه و بخواه که تو را به خیر راضی سازد.
از خداوند خواستن که در یک انتخاب راهنمایی کند و خیر را مقدر سازد.
دو واحد نماز که افزون بر نمازهای واجب خوانده میشود.
آنچه از انسانها پنهان است، اما خداوند بهطور کامل از آن آگاه است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که استخاره شامل دو رکعت نماز مستحب و دعایی است که در آن موضوع انتخاب بهروشنی بیان میشود. دعا تنها خیر خواستن در برنامهٔ برگزیده نیست، بلکه دور شدن از آن را در صورت زیانبار بودن، طلب خیر در هر جا که باشد و خشنودی از تقدیر خداوند را نیز در بر میگیرد. هر چهار مذهب فقهی اهلسنت استخاره را مستحب میدانند؛ روایت مقرر نمیکند که پس از آن حتماً خواب یا نشانهای ویژه پدیدار شود.
- برای انتخابی جدی، دو رکعت نماز مستحب بخوان و موضوع را در دعا بهروشنی بیان کن.
- از خداوند بخواه اگر برنامهٔ برگزیده خیر است، آن را آسان کند و اگر زیانبار است، آن را از تو دور سازد.
- پس از استخاره نیز مشورت کن و سنجیده عمل کن؛ انتظار نداشته باش که حتماً خوابی ببینی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.