Sunan Abi Dawud، حدیث 1689
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ } قَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَى رَبَّنَا يَسْأَلُنَا مِنْ أَمْوَالِنَا فَإِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي قَدْ جَعَلْتُ أَرْضِي بِأَرِيحَاءَ لَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْعَلْهَا فِي قَرَابَتِكَ " . فَقَسَمَهَا بَيْنَ حَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ وَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ بَلَغَنِي عَنِ الأَنْصَارِيِّ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ زَيْدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ حَرَامِ بْنِ عَمْرِو بْنِ زَيْدِ مَنَاةَ بْنِ عَدِيِّ بْنِ عَمْرِو بْنِ مَالِكِ بْنِ النَّجَّارِ وَحَسَّانُ بْنُ ثَابِتِ بْنِ الْمُنْذِرِ بْنِ حَرَامٍ يَجْتَمِعَانِ إِلَى حَرَامٍ وَهُوَ الأَبُ الثَّالِثُ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبِ بْنِ قَيْسِ بْنِ عَتِيكِ بْنِ زَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ مَالِكِ بْنِ النَّجَّارِ فَعَمْرٌو يَجْمَعُ حَسَّانَ وَأَبَا طَلْحَةَ وَأُبَيًّا . قَالَ الأَنْصَارِيُّ بَيْنَ أُبَىٍّ وَأَبِي طَلْحَةَ سِتَّةُ آبَاءٍ .
موسی بن اسماعیل به ما حدیث کرد، حماد از ثابت و او از انس روایت کرد که گفت: هنگامی که آیهی {هرگز به نیکی نخواهید رسید مگر آنکه از آنچه دوست دارید انفاق کنید} نازل شد، ابوطَلحه عرض کرد:
«یا رسولالله ﷺ، گمان میکنم پروردگارمان از اموالمان مطالبه کرده است؛ پس تو را گواه میگیرم که زمینم در اریحا را برای او وقف کردم.» رسولالله ﷺ به او فرمودند: «آن را میان خویشاوندانت تقسیم کن.» سپس او آن زمین را میان حَسّان بن ثابت و أُبَیّ بن کعب تقسیم کرد. ابوداوود گوید: از انصاری محمد بن عبدالله به من رسیده که نام اصلی ابوطَلحه، زید بن سَهل بن اسوَد بن حرام بن عمرو بن زید مَنات بن عَدی بن عمرو بن مالک بن نجّار بود؛ و حسّان بن ثابت بن منذر بن حرام، هر دو در حرام به هم میرسند که سومین جدّ مشترک آنان است. و أُبیّ بن کعب بن قیس بن عَتیک بن زید بن معاویة بن عمرو بن مالک بن نجّار؛ بنابراین عمرو کسی است که حسّان، ابوطَلحه و أُبیّ را به هم پیوند میدهد. انصاری گفت: میان أُبیّ و ابوطَلحه شش پدر (جد) فاصله است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Abū Ṭalḥa خیرخواهانه زمینی را که دوست میداشت بخشید و به نیکیکردن به خویشاوندانش سفارش شد.
انس نقل میکند که ابū Ṭalḥa در پاسخ به نزول آیهٔ ۹۲ سورهٔ آلعمران واکنش نشان داد: هرکس خواهان رسیدن به نیکی است، از آنچه دوست دارد ببخشد.
مکانی که ابū Ṭalḥa در آن زمین داشت.
اعضای خانوادهای که با شخص پیوند خونی دارند.
اختصاصدادن دارایی به کار خیر برای جلب خشنودی خداوند.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که بخشیدن داراییِ عزیز برای شخص، گونهای ویژه از نیکوکاری است. سفارش به بخشیدن آن به خویشاوندان نشان میدهد که صدقهدادن به خانواده میتواند هم نیکوکاری باشد و هم صلهٔ رحم. فقیهان چهار مذهب اهلسنت دربارهٔ شرایط مالکیت، انتقال و افراد واجد شرایط بحث کردهاند؛ این روایت بهتنهایی هرگونه بخشش به خانواده را واجب نمیکند.
- برای صدقه، چیزی ارزشمند را انتخاب کن که واقعاً دوستش داری، البته در حد توان مالیات.
- اگر خویشاوندانت نیازمند کمکاند و شرایط دریافت آن را دارند، آنان را در صدقهدادنت در نظر بگیر.
- با نیت خالص ببخش و برای بخششهای بزرگتر، دربارهٔ شرایط آن بهخوبی آگاهی کسب کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.