Sunan Abi Dawud، حدیث 1758
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
روایت
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ الرَّمْلِيُّ الْهَمْدَانِيُّ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَنَّ اللَّيْثَ بْنَ سَعْدٍ، حَدَّثَهُمْ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهْدِي مِنَ الْمَدِينَةِ فَأَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْيِهِ ثُمَّ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُ الْمُحْرِمُ .
یزید بن خالد رملی همدانی و قتیبة بن سعید به ما حدیث کردند که لیث بن سعد از ابن شهاب، از عروه و عمره دختر عبدالرحمن برای آنان روایت کرده است که عایشه رضی الله عنها فرمود:
«رسول خدا ﷺ از مدینه قربانی میفرستادند و من ریسمانهای گردنبند قربانی ایشان را میتابیدم؛ سپس ایشان از هیچیک از محرماتی که مُحرم از آنها پرهیز میکند، پرهیز نمیکردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
فرستادن حیوان قربانی به مکه، بهخودیخود مستلزم احرام بستن نیست.
بندهای تزئینیای که به گردن حیوانات قربانی میبستند تا قربانی بودنشان مشخص شود.
کسی که وارد حالت احرام شده و ازاینرو به احکام مربوط به آن پایبند است.
حالت ویژهٔ زیارتی برای حج یا عمره که احکام خاصی برای زائر دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که صرفِ فرستادن حیوان قربانی به مکه، شخص را وارد احرام نمیکند. فرستنده تا زمانی که خود نیت احرام نکند و اعمال آن را آغاز نکند، مشمول احکام احرام نیست. همچنین به این روایت برای جواز گذاشتن نشانههای شناسایی بر حیوانات قربانی استناد میشود.
- میان فرستادن حیوان قربانی و واردشدن شخص به حالت احرام تفاوت بگذارید.
- کسی که حیوانی را برای قربانی میفرستد میتواند آن را با نشانهای مشخص کند و تا زمانی که خود مُحرِم نشده، احکام معمول خود را رعایت میکند.
- اگر دربارهٔ اعمال شخصی حج یا عمره تردید دارید، از عالمی آگاه راهنمایی بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.