Sunan Abi Dawud، حدیث 1757
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ ثُمَّ أَشْعَرَهَا وَقَلَّدَهَا ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى الْبَيْتِ وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حِلاًّ .
عبدالله بن مسلمه قَعْنَبی برای ما حدیث نقل کرد، اَفْلَح بن حمید از قاسم، و او از عایشه روایت کرد که گفت:
«من با دستان خود گردنبندهای شتران قربانی رسول الله ﷺ را بافتم. سپس ایشان آن شتران را نشانهگذاری کردند و گردنبند بر گردنشان انداختند و آنگاه آنها را به سوی بیتالله (کعبه) فرستادند، در حالی که خودشان در مدینه ماندند. بنابراین هیچیک از چیزهایی که برای ایشان حلال بود، حرام نگردید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ حیوانات قربانی را به سوی کعبه میفرستاد، بیآنکه خود وارد احرام شود.
قلادههایی که به گردن حیوانات قربانی میآویختند تا نشان دهند برای قربانی در نظر گرفته شدهاند.
نشانهای که در کوهان شتر ایجاد میشد تا آن را مشخص کند؛ این زخمِ ذبح نبود.
حالت تقدسی با احکام ویژه که برای انجام حج یا عمره لازم است.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که فرستادن حیوانات قربانی به سوی کعبه، شخص را خودبهخود وارد حالت احرام نمیکند. پیامبر ﷺ در مدینه ماند و از آنچه برایش جایز بود برخوردار بود. مذاهب فقهی دربارهٔ جزئیات نشانهگذاری و فرستادن حیوانات قربانی بحث کردهاند، اما این روایت روشن میکند که این کارها بهخودیخود برای کسی که آنها را انجام میدهد ممنوعیتی ایجاد نمیکنند.
- میان آمادهکردن حیوان قربانی و واردشدن شخص به احرام تفاوت بگذارید.
- کسی که از حیوان قربانی نگهداری میکند میتواند نشانههای مقرر را بر آن بگذارد، بیآنکه خودبهخود مشمول احکام احرام شود.
- در مناسک، از روایتهای معتبر پیروی کنید و برای جزئیات عملی از عالمی آگاه بپرسید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.