Sunan Abi Dawud، حدیث 1813
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ التَّلْبِيَةَ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ وَالنَّاسُ يَزِيدُونَ " ذَا الْمَعَارِجِ " . وَنَحْوَهُ مِنَ الْكَلاَمِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْمَعُ فَلاَ يَقُولُ لَهُمْ شَيْئًا .
احمد بن حنبل برای ما حدیث کرد، یحیی بن سعید برای ما حدیث کرد، جعفر برای ما حدیث کرد، پدرم برای ما حدیث کرد، از جابر بن عبدالله که گفت: رسول الله ﷺ تلبیه را بلند خواند و الفاظ تلبیه را مانند حدیث ابن عمر ذکر فرمود. او گفت:
«و مردم عبارت «ذالْمَعارِج» و سخنانی مشابه آن را میافزودند.» پیامبر ﷺ این سخنان آنان را میشنید اما چیزی به آنها نمیگفت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ ستایشهای افزودهشده به تلبیه را شنید و با سکوت خود آنها را تأیید کرد.
ذکری در حج که حاجی با آن به خداوند پاسخ میدهد و دعوت او به حج را تأیید میکند.
لقبی ستایشآمیز برای خداوند، به معنای دارندهٔ راههای عروج یا مراتب بلند.
هنگامی که پیامبر ﷺ چیزی را میشنید یا میدید و با آن مخالفت نمیکرد، درحالیکه فرصت مخالفت داشت.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که تلبیهٔ معمول پیامبر ﷺ همچنان الگوی ثابت است، اما افزودن عبارتهای ستایشآمیزِ مناسب، در صورتی که معنای ناسازگاری نداشته باشند، جایز است. سکوت ایشان در این موقعیت بهمنزلهٔ تأیید است؛ بااینحال، عبارتهای افزوده را واجب نمیکند و آنها را همرتبهٔ صیغهٔ معیارِ نقلشده قرار نمیدهد. مذاهب فقهی تلبیه را بخشی از حج میدانند، هرچند دربارهٔ حکم دقیق آن اختلاف دارند.
- نخست تلبیهٔ نقلشده را بیاموزید و در حج یا عمره آگاهانه آن را بر زبان آورید.
- فقط عبارتهای ستایشآمیزی بیفزایید که معنای درستی دارند و خداوند را میستایند.
- عبارتهای افزودهٔ جایز را به بخشی واجب از تلبیه تبدیل نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.