Sunan Abi Dawud، حدیث 2034
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ali ibn Abi Talib
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ مَا كَتَبْنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ الْقُرْآنَ وَمَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ . قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَدِينَةُ حَرَامٌ مَا بَيْنَ عَائِرٍ إِلَى ثَوْرٍ فَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ وَذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ وَمَنْ وَالَى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ " .
محمد بن کثیر برای ما حدیث کرد، سفیان ما را خبر داد، از اعمش، از ابراهیم تیمی، از پدرش، از علی رضی الله عنه که فرمود:
«ما از رسول الله ﷺ جز قرآن و آنچه در این صحیفه است، چیزی ننوشتیم.» او گفت: رسول الله ﷺ فرمودند: «مدینه از عایر تا ثور حرام است؛ پس هر کس در آن بدعتی پدید آورد یا بدعتگذاری را پناه دهد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد؛ از او هیچ عوض یا فدیهای پذیرفته نخواهد شد. ذمه (پیمان امان) مسلمانان یکی است و پایینترین آنان نیز میتواند آن را اعطا کند؛ بنابراین هر کس پیمان امان یک مسلمان را بشکند، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد؛ از او هیچ عوض یا فدیهای پذیرفته نخواهد شد. و هر کس بدون اجازه مولاهای خود، قوم دیگری را به ولایت گیرد، لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم بر او باد؛ از او هیچ عوض یا فدیهای پذیرفته نخواهد شد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حرمت مدینه و الزامآور بودن حمایت از مسلمانان برای همگان است.
محدودهای مشخص با احکام و حمایت ویژه؛ در اینجا منظور مدینه در محدودههای یادشده است.
تضمین امنیتی که مسلمانی به کسی میدهد و دیگر مسلمانان باید آن را محترم بشمارند.
برهم زدن وعده یا امانی که داده شده و در نتیجه به اعتماد یا امنیت کسی آسیب رساندن.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مدینه حرمت ویژهای دارد و دادن امان تنها در اختیار رهبران نیست؛ حتی مسلمانی عادی نیز میتواند امان بدهد. دیگر مسلمانان باید به وعده معتبر احترام بگذارند. اشاره به پیمانها همچنین تأکید میکند که توافقها و تعهدات افراد را نمیتوان خودسرانه تغییر داد؛ کاربرد دقیق این حکم به شرایط و مقررات مربوط بستگی دارد.
- به امان معتبر احترام بگذارید، حتی اگر آن را فردی کممقام داده باشد.
- به توافقها وفا کنید و پیمانی را که برای دیگران حمایت یا اعتماد فراهم میکند نشکنید.
- حرمت مدینه را پاس بدارید و احکام ویژه مربوط به آن را در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.