روزه · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 2392

روایت‌شده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: روزه
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

از أبو داود تا پیامبر ﷺ

Sahih (معتبر)
  1. 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَآن را به أبو داود روایت کرد
  2. 2مَالِكٍ
  3. 3ابْنِ شِهَابٍ
  4. 4حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
  5. 5أَبِي هُرَيْرَةَ
  6. 6رسول خدا ﷺ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَفْطَرَ فِي رَمَضَانَ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْتِقَ رَقَبَةً أَوْ يَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ أَوْ يُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا ‏.‏ قَالَ لاَ أَجِدُ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اجْلِسْ ‏"‏ ‏.‏ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ ‏"‏ خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحَدٌ أَحْوَجَ مِنِّي ‏.‏ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ وَقَالَ لَهُ ‏"‏ كُلْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَلَى لَفْظِ مَالِكٍ أَنَّ رَجُلاً أَفْطَرَ وَقَالَ فِيهِ ‏"‏ أَوْ تُعْتِقَ رَقَبَةً أَوْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ أَوْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا ‏"‏ ‏.‏

ترجمه

عبدالله بن مسلمه از مالک، از ابن شهاب، از حمید بن عبدالرحمن، از ابی‌هریره روایت کرده است که مردی در ماه رمضان روزه خود را افطار کرد. رسول الله ﷺ به او دستور دادند که برده‌ای آزاد کند، یا دو ماه پی‌درپی روزه بگیرد، یا شصت مسکین را طعام دهد. آن مرد گفت:

«توانایی هیچ‌یک از این‌ها را ندارم.» رسول الله ﷺ به او فرمودند: «بنشین.» سپس سبد بزرگی پر از خرما برای رسول الله ﷺ آورده شد. ایشان فرمودند: «این را بگیر و صدقه بده.» مرد گفت: «ای رسول خدا، هیچ‌کس نیازمندتر از من نیست.» آنگاه رسول الله ﷺ خندیدند تا جایی که دندان‌های نیش ایشان نمایان شد و به او فرمودند: «خودت آن را بخور.» ابوداود گفته است: ابن جریج از زهری با الفاظ مالک روایت کرده که مردی روزه خود را افطار کرد و در آن آمده است: «یا برده‌ای آزاد کنی، یا دو ماه روزه بگیری، یا شصت مسکین را طعام دهی.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

کسی که روزهٔ رمضان را شکست، کفاره‌ای سنگین بر عهده‌اش بود و از کمکی سرشار از رحمت برخوردار شد.

توضیح واژه‌های دشوار
کفاره

تکلیف دینی‌ای که شخص با انجام آن، تخلفی معین را جبران می‌کند.

صدقه

بخشش داوطلبانه‌ای که به نیازمندان داده می‌شود.

عَرَق

سبد یا زنبیلی بزرگ و بافته‌شده؛ در این روایت پر از خرما بود.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت می‌کنند که شکستن عمدی روزهٔ رمضان بدون عذر معتبر، کاری جدی است و کفاره دارد. روایت از آزاد کردن برده، دو ماه روزهٔ پی‌درپی یا سیر کردن شصت نیازمند نام می‌برد. فقیهان دربارهٔ ترتیب و چگونگی اجرای دقیق این گزینه‌ها اختلاف نظر دارند؛ مذاهب حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی جزئیات احکام را بر پایهٔ دلایل خود بررسی می‌کنند. همچنین روشن می‌شود که در تکالیف دینی، توانایی شخص در نظر گرفته می‌شود: پیامبر ﷺ به آن مرد نیازمند اجازه داد خرماها را خودش بخورد.

درس‌هایی برای امروز
  1. روزهٔ رمضان را جدی بگیرید و اگر تخلفی رخ داد، دربارهٔ کفارهٔ لازم از فردی آگاه راهنمایی بخواهید.
  2. در انجام تکالیف دینی توانایی شخص را در نظر بگیرید و اگر به‌تنهایی از عهدهٔ آن برنمی‌آیید، کمک بخواهید.
  3. با مهربانی صدقه دهید و توجه کنید که کمک به دست کسانی برسد که بیش از همه به آن نیاز دارند.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.