Sunan Abi Dawud، حدیث 2501
روایتشده توسط Sahl ibn al-Hanzaliyyah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1أَبُو تَوْبَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2مُعَاوِيَةُ
- 3زَيْدٍ
- 4أَبَا سَلاَّمٍ
- 5السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِ، أَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً، فَحَضَرْتُ الصَّلاَةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمُ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ . فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ : " تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ " . ثُمَّ قَالَ : " مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ " . قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ : أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ : " فَارْكَبْ " . فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلاَهُ وَلاَ نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ " . فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى مُصَلاَّهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ : " هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ " . قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ . فَثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ : " أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ " . فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلاَلِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ فَقَالَ : إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ " . قَالَ : لاَ إِلاَّ مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " قَدْ أَوْجَبْتَ فَلاَ عَلَيْكَ أَنْ لاَ تَعْمَلَ بَعْدَهَا " .
ابو توبه برای ما حدیث کرد، معاویه — یعنی ابن سلام — برای ما حدیث کرد، از زید — یعنی ابن سلام — که او ابوسلام را شنید که گفت: سلولی ابوکبشه برایم حدیث کرد که سهل بن حنظلیه برایش نقل کرده است که آنان در روز حنین همراه رسول خدا ﷺ حرکت کردند و مسافت طولانی را طی نمودند تا اینکه شب فرا رسید. آنگاه وقت نماز نزد رسول خدا ﷺ حاضر شد. مردی سوارکار آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! من پیشاپیش شما رفتم تا اینکه از فلان کوه بالا رفتم، ناگهان دیدم که قبیله هوازن همراه زنان، شتران، دامها و گوسفندانشان در حنین گرد آمدهاند.» رسول خدا ﷺ لبخندی زدند و فرمودند: «آنها فردا غنیمت مسلمانان خواهند بود، انشاءالله.» سپس پرسیدند: «چه کسی امشب نگهبانی ما را بر عهده میگیرد؟» انس بن ابومرثد غنوی عرض کرد: «من، ای رسول خدا!» فرمودند: «پس بر اسبت سوار شو.» او بر اسبش سوار شد و نزد رسول خدا ﷺ آمد. رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «به سمت این تنگه برو تا به بلندترین نقطه آن برسی، مبادا امشب از جانب تو دچار غافلگیری شویم.» چون صبح شد، رسول خدا ﷺ به محل نمازشان رفتند و دو رکعت نماز خواندند. سپس پرسیدند: «آیا خبری از سوارکارتان دارید؟» گفتند: «ای رسول خدا! خبری از او نداریم.» سپس اقامه نماز گفته شد و رسول خدا ﷺ در حال نماز خواندن، پیوسته به سوی تنگه نگاه میکردند. وقتی نمازشان را تمام کردند و سلام دادند، فرمودند: «مژده دهید که سوارکار شما آمد.» پس ما از لابهلای درختان تنگه نگاه کردیم و دیدیم که او آمده و در برابر رسول خدا ﷺ ایستاد و سلام داد. عرض کرد: «من رفتم تا به بالاترین نقطه این تنگه رسیدم، همانجا که رسول خدا ﷺ به من دستور داده بودند. چون صبح شد، هر دو طرف تنگه را نظاره کردم اما کسی را ندیدم.» رسول خدا ﷺ از او پرسیدند: «آیا دیشب از مرکبت پیاده شدی؟» عرض کرد: «خیر، مگر برای نماز خواندن یا قضای حاجت.» رسول خدا ﷺ به او فرمودند: «تو (بهشت را بر خود) واجب ساختی، پس دیگر نیازی نیست بعد از این عملی انجام دهی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Waakzaamheid en oprechte inzet voor de gemeenschap verdienen een grote beloning.
De gebeurtenis vindt plaats tijdens de tocht naar Hoenayn, wanneer een ruiter meldt dat de Hawazin zich hebben verzameld en Anas ibn Aboe Marthad de wacht houdt.
Een Arabische stam die ten tijde van de Profeet ﷺ bij Hoenayn aanwezig was.
Een doorgang tussen bergen die toegang geeft tot een gebied.
De oproep die vlak voor het begin van het verplichte gebed wordt uitgesproken.
Geleerden leiden hieruit af dat het bewaken van de gemeenschap een waardevolle dienst is en dat een leider taken zorgvuldig kan toewijzen. De belofte van het Paradijs geldt als bijzondere lof voor Anas’ uitzonderlijke inzet; zij heft de algemene plicht tot aanbidding niet op. De passage over het gebed toont ook dat waakzaamheid en vertrouwen op Allah samengaan.
- Neem verantwoordelijkheid voor de veiligheid en het welzijn van anderen wanneer dat aan jou is toevertrouwd.
- Voer een belangrijke taak zorgvuldig uit en blijf alert zonder je gebed en andere verplichtingen te verwaarlozen.
- Zoek oprechte dienstbaarheid en vertrouw tegelijk op Allah; erkenning is geen vervanging voor aanbidding.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.