Sunan Abi Dawud، حدیث 2535
روایتشده توسط Abdullah ibn Hawalah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Hawalah
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنِي ضَمْرَةُ، أَنَّ ابْنَ زُغْبٍ الإِيَادِيَّ، حَدَّثَهُ قَالَ : نَزَلَ عَلَىَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَوَالَةَ الأَزْدِيُّ فَقَالَ لِي : بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَغْنَمَ عَلَى أَقْدَامِنَا فَرَجَعْنَا فَلَمْ نَغْنَمْ شَيْئًا وَعَرَفَ الْجُهْدَ فِي وُجُوهِنَا فَقَامَ فِينَا فَقَالَ : " اللَّهُمَّ لاَ تَكِلْهُمْ إِلَىَّ فَأَضْعُفَ عَنْهُمْ، وَلاَ تَكِلْهُمْ إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَيَعْجِزُوا عَنْهَا، وَلاَ تَكِلْهُمْ إِلَى النَّاسِ فَيَسْتَأْثِرُوا عَلَيْهِمْ " . ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِي - أَوْ قَالَ : عَلَى هَامَتِي - ثُمَّ قَالَ : " يَا ابْنَ حَوَالَةَ إِذَا رَأَيْتَ الْخِلاَفَةَ قَدْ نَزَلَتْ أَرْضَ الْمُقَدَّسَةِ فَقَدْ دَنَتِ الزَّلاَزِلُ وَالْبَلاَبِلُ وَالأُمُورُ الْعِظَامُ، وَالسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنَ النَّاسِ مِنْ يَدِي هَذِهِ مِنْ رَأْسِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَوَالَةَ حِمْصِيٌّ .
احمد بن صالح برای ما حدیث کرد، اسد بن موسی برای ما حدیث کرد، معاویه بن صالح برای ما حدیث کرد، ضمره برایم حدیث کرد که ابن زغب ایادی به او خبر داده و گفته است: عبدالله بن حواله ازدی نزد من فرود آمد و گفت: رسول الله ﷺ ما را پیاده برای کسب غنیمت فرستادند، اما دست خالی بازگشتیم. چون آثار رنج و سختی را در چهرههایمان دیدند، در میان ما برخاستند و دعا کردند:
«بار خدایا! آنان را به من واگذار مکن که از عهدهشان برنیایم؛ و به خودشان نیز واگذار مکن که ناتوان خواهند بود؛ و به دیگران هم واگذار مکن که تنها منافع خویش را مقدم میدارند.» سپس دست مبارکشان را بر سرم — یا فرمودند: بر فرق سرم — نهادند و فرمودند: «ای پسر حواله! هرگاه دیدی که خلافت در سرزمین مقدس (بیتالمقدس) مستقر شده است، بدان که زلزلهها، فتنهها و حوادث بزرگ نزدیک گشتهاند و در آن روز، ساعت قیامت به مردم نزدیکتر از این دست من نسبت به سر توست.» ابوداود گفته است: عبدالله بن حواله اهل حمص بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ آموخت که به خدا توکل کنیم و از آشوبهای بزرگ خبر داد.
عبدالله بن حواله نقل کرد که پیامبر ﷺ گروهی از یارانش را برای بهدستآوردن غنیمت فرستاد. هنگامی که آنان بیغنیمت بازگشتند و آثار خستگیشان آشکار بود، پیامبر برایشان دعا کرد و درباره خلافت در سرزمین مقدس پیشگوییای فرمود.
اموالی که در جریان یک لشکرکشی مسلحانه به دست میآید.
منطقه مبارکی که در روایت با این نام از آن یاد شده است.
ناآرامیهای شدید و رویدادهای سرنوشتساز.
عالمان دعای پیامبر ﷺ را نمونهای از وابستگی به خدا میدانند: انسانها به یاری او نیاز دارند و نمیتوانند کاملاً به خود متکی باشند. پیشگویی درباره خلافت و قیامت از دانش غیب است که خداوند آن را بر پیامبرش ﷺ آشکار ساخت. این روایت مجوزی نمیدهد که بدون دلیل معتبر، رویدادهای یک دوره خاص را مصداق آن پیشگویی بدانیم.
- از خدا یاری بخواهید و توکل بر او را با تلاش عملی همراه سازید.
- اگر خستهاید، محدودیتهای خود را بپذیرید و بدون شانه خالی کردن از مسئولیت، یاری بجویید.
- پیشگوییهای مربوط به قیامت را با دقت بخوانید و درباره تطبیق آنها بر رویدادهای روز، با قطعیت داوری نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.