Sunan Abi Dawud، حدیث 2549
روایتشده توسط Abdullah ibn Ja'far. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Ja'far
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ، مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ : أَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَلْفَهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَسَرَّ إِلَىَّ حَدِيثًا لاَ أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ، وَكَانَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ هَدَفًا أَوْ حَائِشَ نَخْلٍ . قَالَ : فَدَخَلَ حَائِطًا لِرَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَإِذَا جَمَلٌ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ، فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَمَسَحَ ذِفْرَاهُ فَسَكَتَ، فَقَالَ : " مَنْ رَبُّ هَذَا الْجَمَلِ، لِمَنْ هَذَا الْجَمَلُ " . فَجَاءَ فَتًى مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ : لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ : " أَفَلاَ تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَ اللَّهُ إِيَّاهَا، فَإِنَّهُ شَكَى إِلَىَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ " .
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، مهدی برای ما حدیث کرد، ابن ابی یعقوب برای ما حدیث کرد، از حسن بن سعد، مولای حسن بن علی، از عبدالله بن جعفر که گفت: روزی رسول خدا ﷺ مرا پشت سر خود سوار کردند و سخنی را به صورت راز با من در میان گذاشتند و فرمودند آن را برای کسی بازگو نکنم. محبوبترین مکان برای رسول خدا ﷺ جهت پوشاندن خود هنگام قضای حاجت، تپهای یا نخلستانی بود. راوی گفت: سپس ایشان وارد باغ مردی از انصار شدند که ناگهان شتری را دیدند. وقتی شتر پیامبر ﷺ را دید، نالهای کشید و چشمانش اشکبار شد. پیامبر ﷺ نزد او رفتند و بر پشت گردنش دست کشیدند و شتر آرام گرفت. ایشان فرمودند:
«صاحب این شتر کیست؟ این شتر مال چه کسی است؟» جوانی از انصار آمد و عرض کرد: «ای رسول خدا ﷺ، مال من است.» ایشان فرمودند: «آیا در مورد این چهارپایی که الله مالکیت آن را به تو داده است، از الله نمیترسی؟ همانا او به من شکایت کرد که تو او را گرسنه نگه میداری و چنان به کار میگیری که او را فرسوده میکنی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
من يملك حيوانًا أو يرعاه، فعليه إطعامه وألا يحمّله فوق طاقته.
أهل المدينة الذين نصروا النبي ﷺ والمسلمين القادمين من مكة.
حيوان يملكه الشخص أو يرعاه، ويكون مسؤولًا عنه.
تكليفه بأعمال أو أحمال تُنهكه.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که مالک باید غذای کافی و استراحت در اختیار حیوانات بگذارد و بیش از توانشان از آنها کار نکشد. حیوان به مراقبت انسان سپرده شده است؛ بنابراین، مالک بودن او را از وظیفهٔ خوشرفتاری با حیوان معاف نمیکند. افزون بر این، روایت تأکید میکند که پیامبر ﷺ به حیوان شفقت میورزد و مالک را پاسخگو میداند.
- احرص على أن يحصل الحيوان الذي ترعاه على ما يكفيه يوميًا من الطعام والماء.
- اجعل العمل والأحمال ملائمة لحالة الحيوان، وأتح له وقتًا للراحة.
- انتبه إلى علامات التوتر أو الإنهاك، وعدّل الرعاية عند ظهورها.
این روایت صحیح از ابوهریره با مسئولیت مراقبت از حیوانات پیوند دارد و تأکید میکند که رفتار با آنها از اهمیت اخلاقی برخوردار است.
Sunan Abi Dawud · #2547 (Sahih)این روایت صحیح نیز به چگونگی رفتار مردم با حیوانات میپردازد و از دعوت به نرساندن رنج غیرضروری به حیوانات حمایت میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.