Sunan Abi Dawud، حدیث 2625
روایتشده توسط Ali ibn Abi Talib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2شُعْبَةُ
- 3زُبَيْدٍ
- 4سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ
- 5أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ
- 6عَلِيٍّ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ جَيْشًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ رَجُلاً وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَسْمَعُوا لَهُ وَيُطِيعُوا فَأَجَّجَ نَارًا وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَقْتَحِمُوا فِيهَا فَأَبَى قَوْمٌ أَنْ يَدْخُلُوهَا وَقَالُوا إِنَّمَا فَرَرْنَا مِنَ النَّارِ وَأَرَادَ قَوْمٌ أَنْ يَدْخُلُوهَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوْ دَخَلُوهَا - أَوْ دَخَلُوا فِيهَا - لَمْ يَزَالُوا فِيهَا " . وَقَالَ " لاَ طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِي الْمَعْرُوفِ " .
عمرو بن مرزوق برای ما حدیث کرد، شعبه به ما خبر داد، از زبید، او از سعد بن عبیده، او از ابوعبدالرحمن سلمی، و او از علی رضی الله عنه روایت کرد که رسول الله ﷺ لشکری را اعزام فرمودند و مردی را بر آنان امیر گماشتند و به ایشان دستور دادند که سخنانش را بشنوند و اطاعت کنند. آن امیر آتشی افروخت و به آنان فرمان داد تا در آن بپرند. گروهی از ورود به آن سر باز زدند و گفتند:
«ما از آتش گریختهایم.» اما گروهی دیگر قصد ورود به آن را داشتند. چون این خبر به پیامبر ﷺ رسید، فرمودند: «اگر وارد آن میشدند، هرگز از آن بیرون نمیآمدند.» و نیز فرمودند: «در نافرمانی خدا هیچ اطاعتی نیست؛ اطاعت تنها در کارهای نیک (معروف) است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
باید از صاحبان اختیار اطاعت کرد، مگر آنکه به گناه فرمان دهند.
رهبر منصوبی که در جریان لشکرکشی، سپاه را هدایت میکرد.
آنچه نیک و عادلانه است و با احکام الله ناسازگار نیست.
کاری که با احکام الله مخالفت دارد؛ مانند فرمان به اینکه شخص عمداً خود را به آتش بیندازد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که اطاعت از رهبر تا جایی لازم است که فرمان او جایز و نیک باشد، نه هنگامی که متضمن گناه است. این ماجرا همچنین نشان میدهد که اختیار فرمانده نامحدود نیست. چهار مذهب فقهی اهلسنت این اصل کلی را میپذیرند: از فرمانی که مستلزم نافرمانی از الله باشد پیروی نمیشود، اما در امور جایز همچنان از رهبر اطاعت میشود.
- در امور جایز از رهنمودها و توافقها پیروی کنید، اما فرمانی را که آگاهانه شما را به گناه میکشاند اجرا نکنید.
- اگر درباره فرمانی تردید دارید، پیش از اقدام از فردی قابلاعتماد و آگاه مشورت بگیرید.
- با آرامش به فرمان نادرست اعتراض کنید و برای برخورد با آن، راهی امن و عادلانه بجویید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.