Sunan Abi Dawud، حدیث 2715
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-'As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2مُوسَى بْنُ أَيُّوبَ
- 3الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ
- 4زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ
- 5عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 6أَبِيهِ
- 7جَدِّهِ
- 8رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ حَرَّقُوا مَتَاعَ الْغَالِّ وَضَرَبُوهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَ فِيهِ عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ عَنِ الْوَلِيدِ - وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنْهُ - وَمَنَعُوهُ سَهْمَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدَّثَنَا بِهِ الْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ قَوْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ الْحَوْطِيُّ مَنَعَ سَهْمَهُ .
محمد بن عوف به ما حدیث کرد و گفت: موسی بن ایوب به ما حدیث کرد و گفت: ولید بن مسلم به ما حدیث کرد و گفت: زهیر بن محمد از عمرو بن شعیب، از پدرش، از جدش روایت کرده است که رسول الله ﷺ، ابوبکر و عمر اموال شخصی را که در غنایم جنگی خیانت (غلول) کرده بود، سوزاندند و او را زدند. ابوداود میگوید: علی بن بحر از ولید این افزوده را نقل کرده است — و من آن را مستقیماً از او نشنیدهام —
«و سهم او را از غنیمت منع کردند.» ابوداود میگوید: این حدیث را ولید بن عتبه و عبدالوهاب بن نجدة نیز برای ما روایت کردهاند؛ هر دو گفتند: ولید از زهیر بن محمد، از عمرو بن شعیب همین مطلب را روایت کرده است، اما عبدالوهاب بن نجدة حوطی عبارت «سهم او را منع کردند» را ذکر نکرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از مجازاتِ خیانت در اموال غنیمت جنگی سخن میگوید.
پنهانی بخشی از غنیمت مشترک را برای خود نگهداشتن.
بخشی از غنیمت که فرد طبق مقررات جاری حق دارد دریافت کند.
دانشمندان هنگام بررسی این پرسش که رهبر دارای صلاحیت در برابر خیانت در اموال غنیمت چه تدابیر انضباطی میتواند در پیش گیرد، به این روایت میپردازند. از آنجا که روایت ضعیف است و نسخههای آن با یکدیگر تفاوت دارند، بهتنهایی نمیتواند دلیلی برای سوزاندن اموال کسی یا محرومکردن او از سهمش باشد. فقیهان دربارهٔ چنین مجازاتهایی اختلاف نظر دارند؛ اجرای آنها بر عهدهٔ مقام صلاحیتدار است، نه افراد. وجوب کلیِ امانتداری در نگهداری اموال سپردهشده، با روایتهای معتبرتر پشتیبانی میشود.
- برای اموال مشترک، دربارهٔ ثبت و تحویل توافق کنید تا چیزی پنهانی نگه داشته نشود.
- ظنِ خیانت در اموال را به مرجع صلاحیتدار گزارش کنید و خودتان مجازاتی اعمال نکنید.
- با روایتهای ضعیف سنجیده برخورد کنید و احکام الزامآور را بر شواهد معتبر استوار سازید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.