Sunan Abi Dawud، حدیث 3118
روایتشده توسط Umm Salamah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umm Salamah
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ حَبِيبٍ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - يَعْنِي الْفَزَارِيَّ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَلَمَةَ وَقَدْ شَقَّ بَصَرُهُ فَأَغْمَضَهُ فَصَيَّحَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِهِ فَقَالَ " لاَ تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ إِلاَّ بِخَيْرٍ فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ " . ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَبِي سَلَمَةَ وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ فِي الْمَهْدِيِّينَ وَاخْلُفْهُ فِي عَقِبِهِ فِي الْغَابِرِينَ وَاغْفِرْ لَنَا وَلَهُ رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ فِي قَبْرِهِ وَنَوِّرْ لَهُ فِيهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَتَغْمِيضُ الْمَيِّتِ بَعْدَ خُرُوجِ الرُّوحِ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ الْمُقْرِئَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مَيْسَرَةَ رَجُلاً عَابِدًا يَقُولُ غَمَّضْتُ جَعْفَرًا الْمُعَلِّمَ وَكَانَ رَجُلاً عَابِدًا فِي حَالَةِ الْمَوْتِ فَرَأَيْتُهُ فِي مَنَامِي لَيْلَةَ مَاتَ يَقُولُ أَعْظَمُ مَا كَانَ عَلَىَّ تَغْمِيضُكَ لِي قَبْلَ أَنْ أَمُوتَ .
عبدالملک بن حبیب ابومروان به ما حدیث کرد، ابواسحاق — یعنی فزاری — از خالد حذاء، او از ابوقلابه، او از قبیسة بن ذؤیب و او از امسلمه روایت کرد که گفت: رسول خدا ﷺ بر ابوسلمه وارد شدند در حالی که چشمانش باز مانده بود. پس ایشان چشمانش را بستند. برخی از خانوادهاش فریاد زدند. سپس پیامبر ﷺ فرمودند:
«برای خود جز خیر دعا نکنید، زیرا فرشتگان بر آنچه میگویید آمین میگویند.» آنگاه دعا کردند: «بارالها! ابوسلمه را بیامرز، درجهاش را در میان هدایتشدگان بالا ببر و در میان بازماندگانش جانشین نیکی برایش قرار ده. ما و او را ببخش ای پروردگار جهانیان! بارالها! قبرش را گشاده گردان و در آن برایش نور قرار ده.» ابوداود گفت: بستن چشمان میت پس از خروج روح سنت است. شنیدم محمد بن محمد بن نعمان مقرئ میگفت: شنیدم ابومیسره که مردی عابد بود میگفت: من چشمان جعفر معلم را هنگام مرگ بستم و او مردی پارسا بود. شب وفاتش او را در خواب دیدم که گفت: «بزرگترین لطفی که در حق من کردی این بود که پیش از مرگم چشمانم را بستی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در کنار فردِ در حال مرگ یا پس از وفات او، چشمهایش را میبندند و برای خیرش دعا میکنند.
فرشتگان از خدا میخواهند دعاهای نیکی را که مردم بر زبان میآورند، اجابت کند.
دعایی است که خداوند به متوفی نزد کسانی که هدایتشان کرده، جایگاهی بلند عطا کند.
دعایی برای روشنایی، گشایش و رحمت برای متوفی در قبر.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که هنگام مرگ، سخنان صبرآمیز گفته شود و برای خیر دعا کنند؛ زیرا فرشتگان بر آن آمین میگویند. مستحب است چشمان متوفی را ببندند و برای آمرزش، رحمت و روشنایی در قبرش دعا کنند. توضیح پایانی ابوداود تأکید میکند که بستن چشمها پس از جدا شدن روح انجام میشود.
- هنگام وفات سخنان صبرآمیز بگویید و برای آمرزش و رحمت متوفی دعا کنید.
- با دلسوزی و احترام به متوفی رسیدگی کنید؛ چشمهایش را تنها پس از جدا شدن روح ببندید.
- از نوحهگری و نفرین بپرهیزید و به بازماندگان یادآوری کنید سخن نیک بگویند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.